«Εφτά λογικές απαντήσεις» στο Απλό θέατρο.

Χαίρομαι όταν βλέπω ελληνικά έργα. Ιδιαίτερα όταν η θεματολογία και η γραφή κινούνται σε πρωτότυπους άξονες. Πέρυσι είχα γοητευτεί από τη Bella Venezia, γιατί το κείμενο από μόνο του ήταν επαναστατικό. Μετά τους λούμπεν χαρακτήρες της νεοελληνικής δραματουργίας της μεταπολίτευσης, ο Διαλεγμένος είχε χτυπήσει φλέβα μ’ ένα έργο πραγματικό διαμάντι.

Φέτος, εντυπωσιάστηκα απ’ τη γραφή του Προυσαλίδη. Χρησιμοποιεί το θεατρικό μονόλογο επί 7 για να χτίσει μια ολόκληρη ιστορία σε διάστημα 45 περίπου χρόνων. Οι μονόλογοι διαδέχονται ο ένας τον άλλον απόλυτα φυσιολογικά, σαν απαντήσεις. Δεν υπάρχει η αίσθηση μιας στείρας εξομολόγησης. Ένας νοητός αντίλογος είναι πάντα λίγο πιο κάτω κι έρχεται κι αυτός με τη μορφή του μονολόγου να συμπληρώσει τη θέση του σ’ ένα διαλογικό ψηφιδωτό.

Ο Γιώργος είναι ένας νεαρός που έχει μπλέξει με ναρκωτικά. Προσπαθεί να απεξαρτηθεί, αλλά βρίσκεται σ’ ένα συνεχές τέλμα. Συγχρόνως βασανίζεται από ενοχές για τον θάνατο της κοπέλας του από υπερβολική δόση.Επτά μοναχικοί άνθρωποι εξ ανάγκης. Η ζωή τους έκανε έτσι. Οικογενειακά μυστικά και ψέματα, συγκρούσεις χαρακτήρων και πνιγηρά αδιέξοδα οδηγούν σε μια κορύφωση με τον σκηνικό χρόνο μπρος πίσω για να δοθούν οι απαραίτητες εξηγήσεις και να καλυφθούν τα κενά μέχρι την κορύφωση, την πτώση του Γιώργου απ’ την ταράτσα. Γύρω του περιστρέφονται η μάνα του, ο πατέρας του, η αδερφή του, ο γαμπρός του, η μάνα της κοπέλας του κι ένας περαστικός. Ο Γιώργος είναι ο «ιδανικός αυτόχειρ», οι άλλοι 5 αυτοί που του όπλισαν ίσως το χέρι, αυτοί που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο συνετέλεσαν ώστε ο Γιώργος να φτάσει εκεί που έφτασε. Μιλούν, μιλούν, μπροστά στο κοινό, σ’ έναν αόρατο ακροατή που θα μπορούσε να είναι κι ο ίδιος τους ο εαυτός σαν καθρέφτης που τώρα απλώς παρακολουθεί, καταγράφει και στιγματίζει. Έχει φτάσει η ώρα των εξηγήσεων. Ο «θεατής» ανεβαίνει στη σκηνή στο τέλος. Υπήρξε αυτόπτης μάρτυρας της αυτοκτονίας. Καταγάφει την πτώση του Γιώργου, άλλοτε κυνικά:

Πάντως έμαθα για την πάρτη του πως ήταν χωμένος στις πρέζες. Παλιά, τώρα…ούτε ξέρω…Τι να πω. Κι αυτός πάντως…Απ’ την ταράτσα; Κάτσε ρε φίλε, πού πας; Μπροστά στο σπίτι σου; Θες να την κάνεις. Τραβήξου πουθενά αλλού. Πάρε κανά πλοίο, κανένα αεροπλάνο που έχεις και πιο πολλές πιθανότητες…κάνε και το ταξιδάκι σου…μπορεί ν’ αλλάξεις και γνώμη. Κι αν δεν αλλάξεις, αποχαιρέτα μας από’ κει.

κι άλλοτε με κάποιες συναισθηματικές αποχρώσεις στη φωνή του:

έχεις δει αληθινό αίμα να γίνεται λίμνη; Και μετά η λίμνη ν’ απλώνει. Και ν’ απλώνει. Στον δρόμο ολόκληρο. Στους δρόμους. Σ’ όλους τους δρόμους. Και να τρέχουν οι άνθρωποι σαν τρελοί. Κι εγώ. Δεν θέλω άλλο. Με πειράζει. Το σώμα του ακίνητο. Και αίμα. Με πειράζει. Γιατί φοβάμαι. Αυτό το κενό.Το φοβάμαι.

 

Γι’ αυτόν ό, τι διαδραματίστηκε είναι μια ξένη ιστορία. Αλλά με το τέλος της ξένης αρχίζει να φανερώνει τη δική του.

Δεν θα’ ρθω λέω από μέσα μου. Σοβαρά. Μην με περιμένετε. Δεν ξέρω σε ποιους το λέω. Αλλά το λέω. Περπατάω…Δεν θα’ ρθω. Σήμερα μου καρφώθηκε να πάω αλλού…

Οι Επτά λογικές απαντήσεις γράφτηκαν το 2001, απ’ τον 26χρονο τότε Λεωνίδα Προυσαλίδη. Πήρε το Α’ βραβείο συγγραφής θεατρικού έργου του ΚΘΒΕ (Κρατικό θέατρο Βορείου Ελλάδος)και ανέβηκε απ’ το ΚΘΒΕ το 2004.

Οι ηθοποιοί Ταμίλλα Κουλίεβα, Άρης Λεμπεσόπουλος, Γιάννης Τσορτέκης, Εύα Κοταμανίδου, Ράνια Οικονομίδου, Γιώργος Μωρόγιαννης και Κώστας Βασαρδάνης στηρίζουν την παράσταση και το έργο δίνοντας τον καλύτερο εαυτό τους. Στέκομαι ιδιαίτερα στην Κοταμανίδου που η ερμηνεία της είχε σπαραγμό, οδύνη και θεατρική αλήθεια και στον Βασαρδάνη γιατί η «ψυχρή» καταγραφή του τραγικού φινάλε είχε μια αμεσότητα που με συγκίνησε ιδιαίτερα.

Η μόνη μου ένσταση για την παράσταση αφορά στις οθόνες τηλεόρασης που χρησιμοποιήθηκαν στον σκηνικό χώρο, αλλά γι’ αυτό ήδη έχω μιλήσει παλιότερα.

Τους φωτισμούς επιμελήθηκε ο Λευτέρης Παυλόπουλος, τα σκηνικά και τα κοστούμια ο Γιώργος Πάτσας, μουσική έγραψε η Ελένη Καραίνδρου και την παράσταση σκηνοθέτησε ο Αντώνης Αντύπας.

Advertisements

16 Responses to “«Εφτά λογικές απαντήσεις» στο Απλό θέατρο.”


  1. 1 Χαρτοπόντικας Μαρτίου 26, 2007 στο 9:25 μμ

    Πολύ ενδιαφέρον φαίνεται το έργο. Που βρήκες το κείμενο; Βέβαια κι εδώ οι χαρακτήρες είναι λούμπεν (πρεζόνι).

  2. 2 αλεπού Μαρτίου 27, 2007 στο 8:26 πμ

    Είναι πράγματι ενδιαφέρον και πρωτότυπο όσον αφορά στη γραφή, γι’ αυτό και δεν μ ‘ενόχλησε εδώ ο λούμπεν χαρακτήρας. Το κείμενο το βρήκα απ’το πρόγραμμα της παράστασης. 🙂

  3. 3 krotkaya Μαρτίου 27, 2007 στο 12:56 μμ

    μα τι τους έχει πιάσει όλους με τις οθόνες πια??

  4. 4 alepou Μαρτίου 27, 2007 στο 1:39 μμ

    @krotkaya
    Είδες; Η παράσταση όμως άξιζε!

  5. 5 mpampakis Μαρτίου 27, 2007 στο 2:24 μμ

    Ενδιαφέρον. Συνήθως εκνευρίζομαι με τους αφηγηματικούς μονόλογους, γιατί τους θεωρώ μια φθηνή και εύκολη λύση για να προχωρήσει ο συγγραφέας την δράση περνώντας στον θεατή ό,τι θέλει. Όμως εδώ φαίνεται να έχει αντιστραφεί η ιδέα: όλο το έργο είναι αντικρουόμενοι μονόλογοι.

    Το προλαβαίνουμε λες; Έτσι που έπεσε νωρίς το Πάσχα φέτος μας έχει καταστρέψει!

  6. 6 αλεπού Μαρτίου 27, 2007 στο 2:54 μμ

    @mpampakis
    Πήρα τηλ στο θέατρο να ρωτήσω αλλά τέτοια ώρα έχουν τηλεφωνητή- είδες τι κάνω για χάρη σου mpampaki…
    Μάλλον προλαβαίνεις όμως, γιατί σε μια λίστα στο αθηνόραμα με τις παραστάσεις που κατεβαίνουν την Κυριακή, δεν περιλαμβάνεται. Κάποιοι θα συνεχίσουν. Μπορεί το Πάσχα να πέφτει νωρίς αλλά λόγω άστατου καιρού, υπάρχουν ελπίδες.
    Το τηλ είναι: 2019229605

  7. 7 mpampakis Μαρτίου 27, 2007 στο 4:44 μμ

    Μερσί, μερσί! Σμουτς!
    Υποθέτω 210 κι όχι 201, έτσι;

  8. 9 αλκιμήδη Μαρτίου 28, 2007 στο 10:58 πμ

    Για μένα το καλύτερο που είδα φέτος πάντως. Συγκλονιστικό κείμενο

    «Όλη μέρα, κάθε μέρα κάνω κάτι. Που δείχνει ότι ζω.
    Μετά διαπιστώνω ότι όλη μέρα κάνω κάτι επειδή ζω»

    Κι ας είναι αυτό το κάτι ότι να ναι

    Μπαμπάκη. μη το χάσεις

  9. 10 αλκιμήδη Μαρτίου 29, 2007 στο 8:14 πμ

    Μέχρι 6 Μαίου παιδιά
    προλαβαίνετε

  10. 11 αλεπού Μαρτίου 29, 2007 στο 12:37 μμ

    @αλκιμήδη
    εκ μέρους του μπαμπάκη, σας ευχαριστούμε!

  11. 12 mpampakis Μαρτίου 29, 2007 στο 12:56 μμ

    Και εκ μέρους της Αλεπούς σας ευχαριστούμε επίσης! 😉

  12. 13 Γ.Βαγιανός Απρίλιος 12, 2007 στο 2:52 μμ

    Έίχα την τύχη να δω την πρεμιέρα που έκανε το έργο στην πρεμιέρα του 2004 στο ΚΘΒΕ και μπορώ να πω ότι πλέον αποτελεί μέτρο σύγκρισης για ό,τι καινούριο ανεβαίνει στην ίδια αίθουσα ,δηλαδή το Μικρό Θέατρο της Μονής Λαζαριστών.Η παράσταση της Θεσσαλονίκης ήταν εξαιρετική
    (σκηνοθεσία ο καλός φίλος Πέτρος Ζηβανός).Το κείμενο είναι επίσης εξαιρετικό, λυπάμαι που δεν έχω τη δυνατότητα να το ξαναδώ στην παράσταση της Αθήνας.

  13. 14 αλεπού Απρίλιος 13, 2007 στο 8:47 πμ

    @Γ. Βαγιανός
    Κι εγώ λυπάμαι που δεν έχω δει την παράσταση της Θεσσαλονίκης, έτσι για να υπάρχει κι ένα μέτρο σύγκρισης. Αλλά, αυτή είναι η μαγεία του θεάτρου τελικά: το ότι δεν επαναλαμβάνεται μέσα στον χώρο και στον χρόνο.

  14. 15 Μαρία Μαΐου 2, 2007 στο 1:39 μμ

    Θα ήθελα ΠΟΛΥ να μάθω εαν ΑΛΗΘΙΝΑ το εμπνεύστηκε το έργο ο κύριος Προυσαλίδης η’ απλά το έκλεψε από ένα διαδικτυακό club όπου κάποτε κάποιοι δημοσιεύαμε κείμενά μας!!!
    Ντροπή!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

  15. 16 αλεπού Μαΐου 2, 2007 στο 1:51 μμ

    @Μαρία
    Πραγματικά εγώ δεν μπορώ να σε διαφωτίσω όπως καταλαβαίνεις. Ο ρόλος μου περιορίζεται στο να καταγράψω τις εντυπώσεις μου απ’ το κείμενο κι απ’ την παράσταση.

    Αυτό που καταθέτεις όμως είναι ενδιαφέρον. Απλώς αναρωτιέμαι αν τα κείμενα σας -όπως λες- τα πήρε αυτούσια ο
    Προυσαλίδης ή αν απλώς εμπνεύστηκε απ’ αυτά. Αν ισχύει το δεύτερο, το μόνο που μπορώ να σου πω είναι πως δεν υπάρχει παρθενογένεση στην Τέχνη. Αν ιχύει το πρώτο, υπάρχουν ακόμα δημοσιευμένα τα κείμενα σας; Μπορείτε δηλαδή να αποδείξετε ότι προϋπάρχουν του έργου;


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Επισκεψιμότητα

  • 197,108 hits

Αρχείο


Αρέσει σε %d bloggers: