«ΛΙΩΜΕΝΟ ΒΟΥΤΥΡΟ» ΣΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ (ΝΕΑ ΣΚΗΝΗ)

Το να καταφέρνει μια παράσταση να σε ξεκουράσει μετά από μια δύσκολη μέρα, είναι μεγάλο προσόν. Πολύ περισσότερο δε, όταν βασικός πυρήνας του θέματος της είναι ένα έγκλημα που συνέβη στη δεκαετία του ’50 στη Θεσσαλονίκη και ο τίτλος της είναι εντελώς αλληγορικός!

Ο Σάκης Σερέφας που έγραψε το»Λιωμένο βούτυρο» είναι γνωστός στο αθηναϊκό κοινό απ’ την περυσινή παράσταση του «Μαμ» που είχε ανέβει στο θέατρο του Νότου σε σκηνοθεσία της Ελένης Μποζά.

Ο Σερέφας ζει κι εργάζεται στη Θεσσαλονίκη, ενώ έχει ασχοληθεί με πολλά είδη γραφής όπως ποίηση, πεζογραφία, μελέτες, μεταφράσεις κά.

Το «Λιωμένο βούτυρο» βασίζεται σε μια παλαιότερη νουβέλα του με τίτλο «θα γίνω ντιζέζ», ενώ επίσης έχει γίνει και σενάριο για το κινηματογραφικό «Ρουλεμάν» του Πάνου Καρκανεβάτου.

Η ιστορία είναι απλή και προέρχεται απ’ το αστυνομικό ρεπορτάζ της εποχής του’ 50. Μια επαρχιωτοπούλα παρατάει τον αρραβωνιαστικό της και πηγαίνει στη Θεσσαλονίκη να γίνει ντιζέζ. Εκείνος πηγαίνει να τη βρει, την πείθει να βγουν για φαγητό το βράδυ, κάνουνε έρωτα για τελευταία φορά στο δωμάτιο 9 του ξενοδοχείου «Σέρραι» στην οδό Εγνατίας και μετά τη σκοτώνει. Πρώτα τη χτυπάει μ’ ένα ρουλεμάν κι επειδή εκείνη δεν πεθαίνει, τη στραγγαλίζει με μια πετσέτα. Το άλλο πρωί παραδίδεται.

Η αφορμή για να κάνει το άλμα της μια τέτοια ιστορία απ’ το αστυνομικό δελτίο στο θεατρικό σανίδι ήταν όπως ομολογεί ο ίδιος ο συγγραφέας, τα ενδιάμεσα στοιχεία της που κατάφεραν να τον ιντριγκάρουν: «Υπήρχαν κάποιες λεπτομέρειες σε αυτή την ιστορία οι οποίες με τρέλαναν. Η ταβέρνα στην οποία έφαγαν το τελευταίο βράδυ λεγόταν «Κάτω κόσμος». Μετά πέρασε ένας πλανόδιος φωτογράφος, όπως συνηθιζόταν τότε, και έβγαλε μια φωτογραφία η οποία δημοσιεύτηκε μετά το έγκλημα. Το ξενοδοχείο που έγινε το έγκλημα εξακολουθεί να υπάρχει. Στο δωμάτιο αυτό ακόμα και τώρα πάνε και μένουν ανέμελοι άνθρωποι. […]Πήγα και το είδα· είναι σαν να έχει σταματήσει ο χρόνος – όπως ακριβώς το περιέγραφε στο ρεπορτάζ της η εφημερίδα, εκτός από μία μικρή ανακαίνιση. […]Έχει μείνει και το κτίριο της Γενικής Ασφάλειας που πήγε αυτός και παραδόθηκε. Να κάτι που δεν το σκέφτεσαι σε ένα ξενοδοχείο, όταν πας και πέφτεις στο κρεβάτι, ότι μπορεί ένα μήνα πριν εκεί να είχε γίνει ένας φόνος».

Η παράσταση είναι ένα είδος working progress theater, πήρε δηλαδή την οριστική μορφή της στις πρόβες κι αυτό είναι λογικό, αφού παρακολουθώντας την αντιλαμβάνεσαι πόσο πολύ συνετέλεσαν τόσο ο σκηνοθέτης όσο και οι ηθοποιοί στο τελικό αποτέλεσμα. Βέβαια σε παλαιότερη συνέντευξη του ο συγγραφέας έχει δηλώσει ότι δεν παρακολουθεί τις πρόβες καθώς πιστεύει ότι: «η σκηνοθεσία και η ερμηνεία από την πλευρά των ηθοποιών είναι δημιουργία. Δεν θέλω να μπλέκομαι στα πόδια τους. Τους λέω να σκέπτονται πως έχω πεθάνει και πως θα αναστηθώ μόνο αν αυτοί κρίνουν πως χρειάζονται τη συνεργασία μου».

Φαντάζομαι ότι κι αν ακόμη δεν χρειάστηκαν τη συνεργασία του στη συγκεκριμένη παράσταση, θα πρέπει ο ίδιος να νιώθει πολύ δικαιωμένος για το τελικό αποτέλεσμα, αφού με πολύ κέφι κι ευρηματικότητα αυτή η ιστορία της οποίας το κοινό γνωρίζει και την εξέλιξη και το τέλος, γίνεται συναρπαστική σαν έργο που περιμένεις με κομμένη την ανάσα να δεις πώς θα εξελιχθεί. Αλλεπάλληλα φλας μπακ και πολλά πρόσωπα συμπυκνωμένα σε τρεις ταλαντούχους ηθοποιούς που δίνουν τη μαρτυρία τους για τα γεγονότα συνθέτουν ένα πρωτότυπο θέαμα που περιλαμβάνει και τη συμμετοχή του κοινού και οδηγεί στην κορύφωση με μια θαυμάσια από αισθητικής πλευράς- σκηνική αναπαράσταση του φόνου

Ο σκηνοθέτης Σίμος Κακάλας διακρίνεται για την εφευρετικότητα του και οι ηθοποιοί Μανώλης Μαυροματάκης, Έλενα Μαυρίδου και Θοδωρής Οικονόμου είναι εξαιρετικοί. Φρέσκα πρόσωπα, με πολλές δυνατότητες και αξιοθαύμαστη ενέργεια αφού «κεντάνε» στη σκηνή.

Νομίζω τελικά ότι το «Λιωμένο Βούτυρο» είναι/ήταν – μια και τελειώνει η σαιζόν- η επιτυχία της χρονιάς για τον φρέσκο αέρα που τόσο απρόσμενα έφερε.

Λιωμένο βούτυρο

Εθνικό θέατρο- Νέα Σκηνή

Σύγχρονο θέατρο Αθήνας

Σάκης Σερέφας

Σκηνοθεσία: Σίμος Κακάλας

Σκηνικά – Κοστούμια: Κέννυ Μακ Λελαν

Μουσική: Νίκος Βελιώτης

Βίιντεο: Μπάμπης Βενετόπουλος

Παίζουν: Μανώλης Μαυροματάκης, Έλενα Μαυρίδου, Θοδωρής Οικονόμου



Advertisements

2 Responses to “«ΛΙΩΜΕΝΟ ΒΟΥΤΥΡΟ» ΣΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ (ΝΕΑ ΣΚΗΝΗ)”


  1. 1 Αλέξανδρος Ζήβας Απρίλιος 17, 2008 στο 10:33 πμ

    …Θάλασσα είμαι…
    κι είσαι καράβι..,
    πίνω ποτάμια..,
    στερεύω λίμνες..,
    σε βρίσκω, μόνο,
    μέσα στις μνήμες..!

    Κάπου θα σέ ‘βρω..,
    όπου κι αν είσαι..,
    θάλασσα είμαι..,
    καράβι είσαι..!

    Ώσπου να σέ ‘βρω..,
    και, γης θα πνίγω..,
    Κύμα θα γίνω
    και Τρικυμία..,
    θα ξεπληρώσεις
    την Προδοσία..!…

    ( …Έιιιιι.., με το στόμα…άρα–μάρα..,
    μα με τα χέρια…κουλαμάρα..!
    Σαφώς.., το ως άνω.., «σχετικό».., ποιηματάκι
    το είχα «αφιερώσει».., κάποτε : πολύ παλιά.., στο Σατανά..,
    ε, για «ευνόητους» λόγους..! )

    Αλέξανδρος Ζήβας,
    URL : http://www.siopi.gr
    Αποκωδικοποίηση..: ψυχής, σιωπής, θρησκειών, μυθολογιών,…
    Σχηματοποίηση λόγου («ποιημάτων» μου), θεογονία, κοσμογονία,…
    Γεια…

  2. 2 leila Απρίλιος 17, 2008 στο 12:24 μμ

    εγω θα το ξαναβλεπα ευχαριστως..
    χαιρομαι που σου αρεσε κι εσε..


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Επισκεψιμότητα

  • 196,271 hits

Αρχείο


Αρέσει σε %d bloggers: