«Η Δράκαινα» στο Θέατρο Πρόβα

drakaina
Ο Δημήτρης Μπόγρης πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο το 1921 με το έργο «Ο ιατρός Μαυρίδης» που σκηνοθέτησε ο Θωμάς Οικονόμου στο «Βασιλικό Θέατρο». Στη συνέχεια έγραψε μονόπρακτα έργα και το 1924 βραβεύτηκε με το Κοτοπούλειο βραβείο και με το Αβερώφειο βραβείο για το έργο του «Αρραβωνιάσματα», το οποίο ανέβηκε από το «Θίασο των Νέων» του Κωστή Βελμύρα το 1925. Το 1936 το έργο αυτό καταξιώνεται οριστικά με τη σκηνοθεσία του Ροντήρη, τα σκηνικά του Κλώνη και τα κοστούμια του Φωκά στο Εθνικό Θέατρο. Πρωταγωνίστησαν ο Βεάκης, η Μανωλίδου, ο Μινωτής, ο Μαμίας, ο Παρασκευάς κ.ά.
Ακολούθησαν πολλά άλλα θεατρικά έργα, ανάμεσα στα οποία αξιοσημείωτα είναι η «Δράκαινα» (1928), για το οποίο βραβεύτηκε με το Κοτοπούλειο βραβείο, «Το Μπουρίνι» (1934), η «Καινούργια Ζωή» (1936), οι «Φουσκοθαλασσιές» (1937), το «Κορίτσι του λιμανιού» (1947). Έγραψε επίσης μερικά κινηματογραφικά σενάρια: «Η προσφυγοπούλα», «Μπροστά στο Θεό», «Το κορίτσι του λιμανιού», εκατοντάδες ραδιοφωνικά σκέτς (υπήρξε, εξάλλου πρωτοπόρος του είδους στην Ελλάδα) και ηθογραφικά διηγήματα.
Ο Μπόγρης είναι κατεξοχήν ηθογράφος. Κατέχει άριστα την καταγραφή των διαφόρων τύπων, ιδιαίτερα του νησιού και της παλιάς Αθήνας, και μπορεί να αποτυπώσει επιτυχημένα τη γλώσσα και τον ρυθμό τους.
Η θεματολογία του ωστόσο, περιορίζεται σε προβλήματα ενός μικρόκοσμου που θίγονται με επιφανειακό τρόπο. Ο Μπόγρης μιλάει για τα αγνά ήθη της επαρχίας και αποστρέφεται φανερά την διαστρέβλωση που επιχειρεί η είσοδος του πολιτισμού. Τα «Αρραβωνιάσματα» είναι το μόνο έργο του που αντέχει, χάρη στη γερή τεχνική του, όπως και οι «Φουσκοθαλασσιές», ως κωμωδία ηθών, για τον χαριτωμένο τρόπο που ο συγγραφέας σκιτσάρει τύπους του χωριού και της πόλης στην καθημερινή τους αντιπαράθεση.

Το έργο
Η «Δράκαινα» ανήκει στην δραματική παραγωγή του πρώτου μισού του 20ου αιώνα, όπως ήδη αναφέρθηκε.
Ο Δημήτρης Μπόγρης στη «Δράκαινα» περιγράφει τη ζωή μιας σκληρόψυχης καλοστεκούμενης χήρας που κρύβει ένα μεγάλο μυστικό. Ο ανικανοποίητος έρωτας για έναν άντρα που αγάπησε και εγκατέλειψε υποτασσόμενη στη θέληση του πατέρα της, έχει αλλοιώσει τον χαρακτήρα της προς το χειρότερο. Επιπλέον, δεν είναι μόνο ο ανικανοποίητος έρωτας των νεανικών της χρόνων που έχει μείνει κρυμμένος τόσα χρόνια, αλλά κι ένα έγκλημα που διέπραξε ο πατέρας της και που εξαιτίας του, εκείνη θυσίασε τα νιάτα και τη ζωή της. Το ανικανοποίητο τόσων χρόνων έχει σωρεύσει πια μέσα της κακίες και μίση που δεν διστάζει να απευθύνει ακόμα και στα ίδια της τα παιδιά. Άλλωστε, δεν είναι τυχαίο που μέσα στον θυμό της θεωρεί τα παιδιά της καταραμένη σπορά του άντρα που ποτέ δεν αγάπησε κι έτσι στο πρόσωπό τους βλέπει τη ματαίωση μιας ολόκληρης ζωής.

Το έργο δύσκολα μπορεί να σταθεί στη σημερινή θεατρική πραγματικότητα. Το θέμα του το καθιστά αδύναμο. Ανήκει σ’ ένα παλιό ρεπερτόριο και δεν μπορεί να ξεπεράσει τα έντονα ηθογραφικά στοιχεία που μοιραία καταλήγουν σε γραφικότητες.

Η παράσταση
Η «Πρόβα» της Μαίρης Ραζή και του Σωτήρη Τσόγκα φιλοδοξεί να προβάλλει ελληνικά έργα που έχουν κάπως ξεχαστεί. Σ’ αυτό το πλαίσιο άλλωστε ανέβασαν τη «Δράκαινα».
Οι αντιρρήσεις μου δεν εξαντλούνται μόνο στην καταλληλότητα του συγκεκριμένου έργου έχοντας ως γνώμονα τη σημερινή εποχή, το κοινό και τις νέες απαιτήσεις που έχουν διαμορφωθεί, αλλά και στον τρόπο παράστασης του.
Η Μαίρη Ραζή είναι γεννημένη σουμπρέτα και κακώς υποδύεται έναν δραματικό ρόλο. Η φωνή της είναι ψεύτικη, η υπόκριση της εντελώς εξωτερική. Αυτό από μόνο του συμπαρασύρει τον υπόλοιπο θίασο σε μια υπερβολή που θυμίζει παίξιμο παλιάς εποχής. Διασώζεται μόνο ο Νίκος Παπαδόπουλος που έχει αξιόλογες εσωτερικές στιγμές και ο Πολύκαρπος Πολυκάρπου που αγωνίζεται να βγει αλώβητος απ’ την σκηνική υπερβολή.
Η σκηνοθεσία απλά διεκπεραίωσε και καθόλου δεν προσπάθησε να αμβλύνει τα στοιχεία εκείνα που το έκαναν να μοιάζει καρικατούρα μιας άλλης εποχής. Τα Tableau vivants του τέλους, ως μέρος της υπόκλισης, ήταν εξαιρετικά αταίριαστα, κακόγουστα και σύμφωνα με την αισθητική μιας άλλης εποχής.

Μοιραία κάποια έργα όχι μόνο του ελληνικού αλλά και του παγκόσμιου ρεπερτορίου έχουν περιπέσει σε λήθη. Δεν είναι καθόλου τυχαίο που δεν παρασταίνεται πια το θέατρο του Τζωρτζ Μπέρναρντ Σω στο σύνολο του ή τα πρωτόλεια του Ίψεν. Δεν είναι ντροπή για το ελληνικό θέατρο να «ξεχνάει» συγγραφείς μιας άλλης εποχής, αν πρέπει να ξεχαστούν. Κι αυτό το πρέπει συνήθως καθορίζεται από το κοινό και τις απαιτήσεις του. Σημαντικός καθοριστικός παράγοντας είναι το πόσο «μεγάλο» επίσης είναι ένα έργο κι αυτό είναι μεγάλο θέμα συζήτησης.
Τα έργα γράφτηκαν και υπάρχουν διαθέσιμα για έρευνα από τους ειδικούς. Η παράσταση είναι μια εντελώς διαφορετική υπόθεση.

«Η Δράκαινα» του Δημητρίου Μπόγρη
Θέατρο Πρόβα


Σύμβουλος Δραματολογίου:
Κώστας Γεωργουσόπουλος

Δραματουργική επεξεργασία-Σκηνοθεσία:
Σωτήρης Τσόγκας
Σκηνικά-κοστούμια: Μιχάλης Σδούγκος
Μουσική σύνθεση: Νίκος Χαριζάνος
Φωτισμοί: Γιάννης Μανιμανάκης
Βοηθός σκηνοθέτη: Μαριέλα Κόλλα
Παίζουν:
Μαίρη Ραζή, Πολύκαρπος Πολυκάρπου, Νίκος Παπαδόπουλος, Αντώνης Ταμβακάς, Κοραλία Τσόγκα, Ιλιάνα Παζαρζή.

Advertisements

1 Response to “«Η Δράκαινα» στο Θέατρο Πρόβα”


  1. 1 Τακης Κακκαβας Ιουλίου 20, 2009 στο 4:44 μμ

    Κριτικη υπερβολικα αυστηρη με αναδειξη δευτερευοντων στοιχειων για τη κατα τα αλλα εξαιρτικη ποιοτητα του εργου θεατικο-συγγραφικου και καταπληκτικης ερμηνειας ηθοποιων με αναδειξη των ρολων: a)της σκληρης με απωθημενα ανδρογυ-ναικας μισογυνιδος πεθερας , της οποιας και οι διαστασεις απολυτως συναδουν με το ρολο της πραγμα που πιστωνεται παραγωγοσκηνοθετη
    b)της θυλικης ευθραυστης τρυφερης νυφης που ζει σα λουλουδι αγνο καιομορφο αναμεσα σε αγκαθια της ερημου.Γενημμενη να δωσει & να παρει.
    Απο ανδρες σε μητριαρχικο μιας παραφορης πεθερας Περιβαλλον
    Ερμηνειες καταπληκτικες σε ενα διαχρονικης αξιας ψυχοκοινωνικο ηθογραφικο σεναριο!


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Επισκεψιμότητα

  • 196,289 hits

Αρχείο


Αρέσει σε %d bloggers: