«Διψασμένοι» στο Σύγχρονο Θέατρο Αθήνας απ’ το Εθνικό Θέατρο.

assoifes

O Wajdi Mouawad, λιβανέζος στην καταγωγή, έχει γράψει αρκετά έργα όπως: Willy Protagoras enferme dans les toilettes», «Reves», «Littoral» (για το οποίο βραβεύτηκε το 2000), «Incendies» και «Foret». Είναι καλλιτεχνικός διευθυντής του θεάτρου «Quat’ sous» απτο 2000 ως το 2004, συνιδρυτής του «Theatre O Parleur», καλλιτεχνικός διευθυντής του «Theatre francais du centre national des arts» της Οττάβα. Πήρε το βραβείο της Λεγεώνας για την συνολική προσφορά του στα γράμματα και στις τέχνες, το 2002. Έχει επίσης σκηνοθετήσει έργα του Τσέχωφ, του ΠΙραντέλλο και προσάρμοσε για το θέατρο Θερβάντες και Ιρβίν Γουέλς.

«Όταν ο Benoît Vermeulen μου ζήτησε να γράψω ένα έργο για την ομάδα του, τη «Le Clou», στην αρχή αρνήθηκα, γιατί οι προηγούμενες εμπειρίες μου είχαν δείξει πως ήμουν αδέξιος όταν επρόκειτο για κατά παραγγελία έργα. Στην πραγματικότητα, τις λίγες φορές που είχε τύχει να δεχθώ τέτοιες προτάσεις, ήμουν πάντοτε καθυστερημένος και βίωνα τη συγγραφή σαν ένα βάρος. Ο Benoît δεν αποθαρρύνθηκε καθόλου, αλλά επέμεινε, με την υπόσχεση της πλήρους ελευθερίας.
Μου ζήτησε να γράψω χωρίς χρονικά όρια, χωρίς προθεσμίες, χωρίς συμβόλαια, χωρίς τίποτα από όλα αυτά που θα μπορούσαν να με αποσπάσουν από τη συγγραφή. Μόνο κάποιες συναντήσεις θα κάναμε, για να μοιραστούμε όλα όσα, κατά την εφηβεία μας, φώλιαζαν μέσα στο μυαλό μας και αποτελούσαν την πηγή των επιθυμιών και των αγωνιών μας.
Μετά από πολλές συζητήσεις που έγιναν από ψυχής, του πρότεινα την ιδέα να γράψω κείμενα χωρίς καθαρή δομή: μόνο σκηνές, αποσπάσματα, σκέψεις, χωρίς να με ενδιαφέρει η συνοχή του έργου. «Αφήνω σ’ εσένα να βρεις τη συνοχή», του πρότεινα. Το στοίχημα αυτό ήταν μια μοναδική λύση για μένα, αφού μου επέτρεπε να γράψω χωρίς να με απασχολεί το ζήτημα της δομής, ενώ ο Benoît θα ερχόταν αντιμέτωπος με την πρόκληση να δημιουργήσει ένα θέαμα με βάση σκόρπια κείμενα, τα οποία στη συνέχεια έλαβαν συγκεκριμένη μορφή στους ρόλους του Μερντόκ, της Νορβέζ και του Μπουν.
Γι’ αυτό το «ιλιγγιώδες» παιχνίδι που ο Benoît αποφάσισε να μοιραστεί μαζί μου, θέλω να τον ευχαριστήσω
».

Τα παραπάνω είναι λόγια του ίδιου του Wajdi Mouawad με αφορμή το έργο του «Assoiffés»(Διψασμένοι) που ανέβασε η θεατρική ομάδα Le Clou σε σκηνοθεσία Benoît Vermeulen τον Δεκέμβριο του 2008.

Ένας ιατροδικαστής γυρνάει πίσω στον χρόνο της εφηβείας του και διαλέγει να αφηγηθεί μια συγκεκριμένη στιγμή που υπήρξε καθοριστική για την υπόλοιπη ζωή του. Επιθυμούσε να γίνει συγγραφέας κάποτε.

«Αφού δεν έκανα ορατό αυτό που δεν υπάρχει, έκανα ορατό αυτό που δεν υπάρχει πια», θα πει σε κάποια στιγμή του έργου, κοινοποιώντας μας την αλλαγή του επαγγελματικού του προσανατολισμού.

Ταξειδεύοντας πίσω στον χρόνο, θυμάται συγκεκριμένα γεγονότα και πρόσωπα που από διαβολική σύμπτωση της μοίρας τον στοιχειώνουν ακόμα και σήμερα.

Οι θεατές παρασύρονται έτσι σ’ ένα παιχνίδι ανάμεσα στο παραμύθι και την πραγματικότητα. Τρία πλάσματα συναντιούνται στη σκηνή, αλλά ένα μόνο απ’ αυτά είναι πραγματικό.

Οι σκηνοθέτες Μανώλης Μαυροματάκης και Τζένη Αργυρίου έστησαν μια φρέσκια και ζωντανή παράσταση με πολλές στιγμές έκπληξης και ανατροπής. Το κοινό νιώθει ότι συμμετέχει σ’ αυτήν την παράσταση και η αλήθεια είναι ότι συμμετέχει κατά κάποιον τρόπο, αφού η σκηνοθετική γραμμή είναι τέτοια που δημιουργεί ένα παιχνίδι συνενοχών ανάμεσα σε σκηνή και πλατεία.

Η σκηνογράφος Όλγα Λεοντιάδου χρησιμοποίησε ένα ευρηματικό τεράστιο τενεκεδένιο μπαούλο που από μέσα του έβγαιναν πράγματα. Σαν το κουτί της Πανδώρας δηλαδή, αλλά χωρίς να ξεπηδούν όλα τα δεινά, παρά μόνο τα σύνεργα των αναμνήσεων. Επιπλέον, το σκηνικό αυτό έχει και πρακτική σημασία, καθώς θα εξυπηρετήσει πολύ κατά τη μεταφορά της παράστασης απ’ τον έναν τόπο στον άλλο.Το κοστούμι που σχεδίασε για την Στεφανία Γουλιώτη, βγαίνει κατευθείαν απ’ τα παραμύθια: προσωπικά μου θύμισε ατμόσφαιρα «Μολυβένιου στρατιώτη».

Είναι η δεύτερη φορά που είδα τον Μανώλη Μαυροματάκη στη σκηνή (η πρώτη ήταν πέρυσι στο «Λιωμένο βούτυρο). Φέτος η παρουσία του στη Β’ σκηνή του Σύγχρονου Θεάτρου Αθηνών είναι διπλή, αφού κρατάει συγχρόνως τον ρόλο του ηθοποιού και του σκηνοθέτη. Ο Μαυροματάκης είναι άμεσος, απλός και απολαυστικός σ’ έναν σκηνικό χώρο που γνωρίζει καλά και σ’ ένα υποκριτικό είδος που ξέρει πώς να αναδείξει. Δεν θα ήταν παράτολμο αν έλεγα ότι η παρουσία του λειτουργεί σαν ένα είδος κομπέρ που μετέχει όμως ενεργά στη θεατρική πράξη. Ο Μαυροματάκης έχει επιθεωρησιακά στοιχεία στο παίξιμο του με την έννοια της αμεσότητας και της επικοινωνίας με το κοινό. Θέλω να ελπίζω ότι θα εκμεταλλευθεί αυτό το χάρισμα και στις μελλοντικές του δουλειές, χωρίς να το ανάγει σε μανιέρα.

Ο Προμηθέας Αλειφερόπουλος ενσάρκωσε τον νεαρό οργισμένο έφηβο με επιτυχία. Όλα πάνω του μαρτυρούσαν θυμό, απ’ τον τρόπο που κινούσε το σώμα του, μέχρι τον τρόπο εκφοράς του λόγου. Ήταν εξαιρετικός στη σκηνή του λεωφορείου.

Η Στεφανία Γουλιώτη εναρκώνει ένα πλάσμα παραμυθιού, μια μικρή νεράϊδα θα λέγαμε. Οργώνει με χάρη τη σκηνή με τα πατίνια της κι έχει μια εξαιρετική δραματική κορύφωση προς το τέλος του έργου.

Αξίζει να σημειωθεί ότι αυτή η παράσταση θα παίζεται για για λίγες μέρες στη Β’ σκηνή του Σύγχρονου Θεάτρου Αθήνας και συγκεκριμένα μέχρι τις 8 Μαρτίου. Στη συνέχεια, θα περιοδεύσει σε χώρους αντισυμβατικούς και θα «συναντήσει» κυρίως νέους θεατές, που έχουν λιγότερες ευκαιρίες για μια επαφή με την τέχνη.


Διψασμένοι του Wajdi Mouawad

ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΘΕΑΤΡΟ ΑΘΗΝΑΣ – ΣΚΗΝΗ Β

Μετάφραση: Έφη Γιαννοπούλου

Σκηνοθεσία: Μανώλης Μαυροματάκης, Τζένη Αργυρίου

Σκηνικά – Κοστούμια: Όλγα Λεοντιάδου

Δραματολογική συνεργασία: Εύα Σαραγά

Διανομή:

Μπουν: Μανώλης Μαυροματάκης

Μερντόκ: Προμηθέας Αλειφερόπουλος

Νορβέζ: Στεφανία Γουλιώτη

Advertisements

2 Responses to “«Διψασμένοι» στο Σύγχρονο Θέατρο Αθήνας απ’ το Εθνικό Θέατρο.”


  1. 1 renata Μαρτίου 23, 2009 στο 2:19 μμ

    Έρχεται στις 11 στην πόλη μας, οπότε μετά απ΄την παρουσίασή σου σπεύδω να κλείσω θέσεις. 🙂

  2. 2 αλεπού Μαρτίου 23, 2009 στο 3:25 μμ

    @renata
    Ναι, κλείσε οπωσδήποτε, είμαι σίγουρη ότι θα σου αρέσει! 🙂


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Επισκεψιμότητα

  • 195,833 hits

Αρχείο


Αρέσει σε %d bloggers: