Μ.Α.Ι.Ρ.Ο.Υ.Λ.Α στο Εθνικό θέατρο

mairoula_jpg

Μην. Απελπίζεσαι. Ισοπεδώσου. Ρίσκαρε. Ολοκληρωτικό. Ύπνο. Λυτρώσου. Αυτοκτόνα.

Το έργο

Ναι, μάλιστα! Αυτό είναι το κείμενο που «κρύβεται επιμελως κάτω απ’ τον τίτλο Μ.Α.Ι.Ρ.Ο.Υ.Λ.Α

Η Λένα Κιτσοπούλου γράφει έναν μονόλογο για μια σύγχρονη γυναίκα- για έναν σύγχρονο άνθρωπο θα έλεγα αφού υπάρχουν κομμάτια που αφορούν και στα δύο φύλλα-,ενώ άλλα παραπέμπουν σαφώς σε γυναικεία κατάσταση και ψυχολογία.

Μια γυναίκα στην κουζίνα του σπιτιού της, λίγο πριν χτυπήσει το κουδούνι για να έρθει ο φίλος της, αυτός με τον οποίο συνευρίσκεται απλώς σεξουαλικά και λένε και καμιά κουβέντα μετά, συνειδητοποιεί το αδιέξοδο στο οποίο έχει περιέλθει. «Έχω θυμό», λέει «αλλά δεν θέλω να τον αποβάλλω όπως προστάζει η σύγχρονη ψυχολογία. Θέλω να τον αφήσω ελεύθερο. Αντιπαθώ τους μετανάναστες που μου πλένουν τα τζάμια του αυτοκινήτου, είναι βρώμικοι και τους σιχαίνομαι, αλλά αν έχω περάσει καλά το περασμένο βράδυ και είμαι χαρούμενη,  αν ο γκόμενος μου έχει στείλει sms που μου ανεβάζει την αυτοπεποίθηση, μπορώ να τους δώσω και ολόκληρο πεντάευρο. Σκατά φιλάνθρωπος είμαι δηλαδή».

Ο μονόλογος της Κιτσοπούλου είναι άμεσα καταγγελτικός. Δεν κάνει καμιά προσπάθεια να «ευλογήσει» τα κακώς κείμενα, μιλάει ξεκάθαρα για ό, τι την ενοχλεί, ο λόγος της έχει αμεσότητα και δεν προσποιείται, δεν διστάζει να ονομάσει τα πράγματα με το όνομά τους. Είναι αφοριστική, χωρίς ελαφρυντικά.

Καταρρίπτει ένα προς ένα τα ρητά που στοιχειώνουν τη ζωή μας, τα αποφθέγματα που δεν τολμάμε να αμφισβητήσουμε, γυρνάει την αλήθεια απ’ την άλλη της όψη.

«Τι πάει να πει να έχουμε πρώτα την υγειά μας κι όλα τ’ άλλα βρίσκονται;» αναρωτιέται η Μαιρούλα του έργου και συμπληρώνει τη σκέψη της: « Μα και την υγιειά μας να είχαμε, όλα τα άλλα δεν βρίσκονται! Γι’ αυτό και αναποδογυρίζω τη φράση. Να μην έχουμε την υγειά μας και να βρεθούνε όλα τ’ άλλα!»

Ο μονόλογος της Κιτσοπούλου είναι γλυκόπικρος, όπως κι η ίδια η ζωή, με μεγάλες δόσεις ειρωνείας, αρκετές στιγμές αυθόρμητου γέλιου, έντονες δόσεις συγκίνησης – κάπου μέσα στο κείμενο, όλοι βρίσκουμε κάτι που μας αφορά ή μας αφορούσε κάποτε. Ωστόσο, χωλαίνει σε άλλα σημεία καθώς αφήνεται να παρασυρθεί από τον δικό της παρορμητισμό και ψυχισμό και δεν κρατάει ισορροπία σε επίπεδα θεατρικού λόγου.

Το τελευταίο δεκάλεπτο, ήταν εντελώς περιττό, αφαιρούσε παρά προσέδιδε κάτι στο κείμενο της και πήγε να γκρεμίσει ό,τι είχε χτιστεί την προηγούμενη μιάμιση ώρα.

Η παράσταση

Η Μαρία Πρωτόπαππα ανέδειξε ουσιαστικά το κείμενο. Πραγματικά πιστεύω ότι χωρίς τη δική της συμβολή, το κείμενο από μόνο του δεν θα «μίλαγε» έτσι. Ακούραστη, με φοβερή αμεσόητα, χωρίς εξωτερικούς καλλωπισμούς ή χαριεντίσματα έκφρασης, υπήρξε μια συγκλονιστική Μαιρούλα.

Αναμφίβολα, η συγγραφέας της οφείλει πολλά! Συγκλονιστική υπήρξε – κατά την άποψη μου- η σκηνή που βάζει ένα τραγούδι να παίξει, στο μέσο περίπου του έργου και η ίδια μιλάει με τη σιωπή, τις εκφράσεις και τις κινήσεις της.

Η μουσική επιμέλεια ήταν πολύ πετυχημένη, το ίδιο και η σκηνή της έναρξης μετά την προβολή. Επ’ ευκαιρία της αναφοράς στην προβολή, το βρήκα μάλλον αμήχανο και ναρκισιστικό να βλέπουμε τη συγγραφέα στην οθόνη να μιλάει για το έργο της. Όταν δεν δένει οργανικά μια προβολή με την παράσταση, γιατί να χρησιμοποιείται; Το είχα αναρωτηθεί και παλαιότερα αυτό...

Η χρήση της μάσκας επίσης με βρήκε αντίθετη. Εξυπηρέτησε ένα γέλιο στην αρχή, έβγαλε ένα γκροτέσκο στοιχείο, αλλά θα μπορούσε να λείπει. Κουραστικό επίσης βρήκα τον πολύ χαμηλό φωτισμό σε τόσο μεγάλη διάρκεια στην αρχή της παράστασης.

Η γενική εντύπωση, όμως παρά τις όποιες ενστάσεις, είναι ευνοϊκή για τη Μαιρούλα , τόσο γιατί πρέπει να γράφονται νέα κείμενα για το θέατρο, όσο και γιατί και στη συγκεκριμένη περίπτωση, η ερμηνεία της ηθοποιού αποζημιώνει ακόμη και για τις ατυχείς στιγμές.

Μ.Α.Ι.Ρ.Ο.Υ.Λ.Α.  της Λένας Κιτσοπούλου

ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΘΕΑΤΡΟ ΑΘΗΝΑΣ – ΣΚΗΝΗ Β΄

Σύλληψη -Σκηνοθεσία Λένα Κιτσοπούλου, Μαρία Πρωτόπαππα

Σκηνικά – Κοστούμια Έλλη Παπαγεωργακοπούλου

Μουσική επιμέλεια Λένα Κιτσοπούλου, Μαρία Πρωτόπαππα

Βοηθός σκηνοθέτη Τζένια Κονταράτου

Διανομή:

Γυναίκα: Μαρία Πρωτόπαππα

Βουβό πρόσωπο: Λένα Κιτσοπούλου

Advertisements

3 Responses to “Μ.Α.Ι.Ρ.Ο.Υ.Λ.Α στο Εθνικό θέατρο”


  1. 1 Кроткая Απρίλιος 26, 2009 στο 6:59 μμ

    πάρα πολύ ενδιαφέρον. ως πότε παίζεται?

  2. 2 αλεπού Απρίλιος 27, 2009 στο 12:11 μμ

    Ναι, νομίζω ότι θα σου άρεσε! Κρίμα να μην το έχω δει νωρίτερα και να στο συστήσω. Θα παίζεται μέχρι τις 17/5


  1. 1 Μπράβο στον Δημήτρη Ιατρίδη, που όλα τα προλαβαίνει! « Τσουκνίδα Παράθεση σε Απρίλιος 28, 2009 στο 6:27 πμ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Επισκεψιμότητα

  • 197,102 hits

Αρχείο


Αρέσει σε %d bloggers: