«Ανάσα ζωής» στο Απλό θέατρο

breath-of-life

Το έργο

Ο David Hare είναι γνωστός στο ευρύ κοινό με τα σενάρια του για τις ταινίες «Οι ώρες» και «Σφραγισμένα χείλη». Το κοινό του θεάτρου θα θυμάται ίσως τον «Γυάλινο ουρανό» που είχε ανεβάσει ο Τάκης Βουτέρης το 1997 στο θέατρο Εξαρχείων, την «Άποψη της Έϊμη» το 1998 στο θέατρο Πόρτα απ’ την Ξένια Καλογεροπούλου και το «Μπλε δωμάτιο» στο θέατρο Λαμπέτη απ’ την Βαρβάρα Μαυρομάτη το 2000.

Η «Ανάσα ζωής» γράφτηκε το 2002 και ανέβηκε την ίδια χρονιά στο Βασιλικό θέατρο του Haymarket (Theatre Royal Haymarket) του Λονδίνου με  δύο πολύ σημαντικές ηθοποιούς, τις Μάγκυ Σμίθ και Τζούντι Ντένς.

Στην Ελλάδα, παίχτηκε απ’ το Κ.Θ.Β.Ε το 2007 σε σκηνοθεσία Ανδρέα Βουτσινά με τις Αλεξάνδρα Λαδικού και Μαρία Σκούντζου.

Η «Ανάσα ζωής» είναι η συνάντηση δύο γυναικών που σχετίστηκαν κάποτε με τον ίδιο άντρα. Είναι ουσιαστικά τα κομμάτια που η σύζυγος κι η ερωμένη  προσπαθούν να ενώσουν για να σχηματίσουν το παζλ της προσωπικότητας του άντρα που σημάδεψε τη ζωή τους.

Η Μαντλίν πρώην επιμελήτρια μουσείου έχοντας πάρει τη σύνταξή της ζει απομονωμένη σε νησί στα νότια της Αγγλίας (Isle of Wight). Εντελώς ξαφνικά δέχεται την επίσκεψη της Φράνσις που πρόσφατα έχει γίνει διάσημη ως συγγραφέας. Ανάμεσα στις δύο γυναίκες σημείο αναφοράς και κεντρικός άξονας σε όλη τη διάρκεια του έργου, ο Μάρτιν, ο παρών και συγχρόνως  απών σύζυγος κι εραστής με τον ίδιο τρόπο που εμφανιζόταν στις ζωές τους κι έπειτα εξαφανιζόταν.

Η συνάντηση γίνεται με πρωτοβουλία της Φράνσις που θέλει να γράψει ένα νέο βιβλίο για ό,τι έχει στοιχειώσει τη ζωή της, συλλέγοντας μαρτυρίες.

Η Μαντλίν, η Φράνσις κι ο Μάρτιν αποτέλεσαν για χρόνια ένα ερωτικό τρίγωνο. Ο Μάρτιν αποχώρησε πρώτος απ’ τις ζωές και των δυο τους μεταναστεύοντας στην Αμερική με μια νεαρή γυναίκα. Οι δυο πρώην του -σύζυγος κι ερωμένη-  θα προσπαθήσουν η κάθε μια για τον εαυτό της ν’ ανασυνθέσουν τις άγνωστες πτυχές της ζωής του άντρα που αγάπησαν και να κλείσουν οριστικά τους λογαριασμούς τους με το παρελθόν.

Η παράσταση

Αναμφίβολα η «Ανάσα ζωής» είναι έργο υψηλών απαιτήσεων σε επίπεδο ερμηνειών. Το έργο δεν έχει ιδιαίτερη δράση αφού αυτή κρατάει λιγότερο από ένα 24ωρο, όσο και η συνάντηση των δύο γυναικών. Επίσης, δεν αναμένει κανείς μια απρόβλεπτη εξέλιξη, εκτός ίσως από ένα σημείο στην προτελευταία σκηνή που εγώ προσωπικά ανέμενα μια ανατροπή που ποτέ δεν ήρθε. Ίσως βέβαια αυτό να οφείλεται στην ερμηνευτική ή τη σκηνοθετική προσέγγιση και να γέννησε προσδοκίες.

Έτσι, όλο το βάρος πέφτει στις δυο γυναίκες ηθοποιούς που καλούνται να ενσαρκώσουν την Μαντλίν και τη Φράνσις.

Στην παράσταση του Απλού θεάτρου, η επιλογή της Ράνιας Οικονομίδου και της Λυδίας Φωτοπούλου για τους δυο ρόλους, υπήρξε πετυχημένη. Έμπειρες ηθοποιοί και οι δύο, έχουν τον πλήρη έλεγχο των εκφραστικών τους μέσων και κατόρθωσαν να υποδυθούν θαυμάσια τη σύζυγο και την ερωμένη αντίστοιχα.

Έχω μια αντίρρηση για κάποια σημεία που η Ράνια Οικονομίδου είναι περισσότερο νευρική απ’ ότι χρειάζεται με αποτέλεσμα να δημιουργεί εκνευρισμό και στο κοινό.

Για τη σκηνοθεσία του Αντύπα δεν έχω να πω πολλά πράγματα. Πρόκειται για «mise en scene» στην κυριολεξία. Ο Αντύπας δεν είναι δάσκαλος ηθοποιών. Ξέρει όμως να στήσει καλά μια παράσταση και να την στελεχώνει με πολύ αξιόλογους ηθοποιούς συνταιριαστούς στο στυλ. Η μετάφραση του Γιώργου Δεπάστα ήταν εξιαρετική και με γνώση του θεατρικού λόγου. Η Ελένη Καραΐνδρου νιώθω ότι επαναλαμβάνεται με τα μουσικά της μοτίβα.

«Η Ανάσα ζωής» δεν είναι βέβαια έργο αριστούργημα. Είναι όμως ένα ενδιαφέρον κείμενο που περνά μέσα απ’ τον μικρόκοσμο της ιστορίας που προβάλλει θέματα μεγαλύτερης εμβέλειας όπως αυτό της σεξουαλικής προδοσίας ή της συναισθηματικής απιστίας ή της αμφισβήτησης των ιδανικών της γενιάς του ’60 και της κατάρρευσης όλων των σχετικών κινημάτων και ιδεολογιών. Προσωπικά, θα ανέμενα μικρότερη διάρκεια ιδιαίτερα μάλιστα λόγω της στατικότητας του σκηνικού χώρου αλλά και της ίδιας της εξέλιξης της δράσης.

Για το έργο ο Hare αναφέρει : Η  «Ανάσα ζωής» έχει καταχωρηθεί στη μνήμη μου, χωρίς αμφιβολία, ως το έργο που έγραψα με τη μεγαλύτερη δυσκολία. Ξεκίνησα, όπως πάντα, με μία εικόνα- στην προκειμένη περίπτωση την εικόνα μιας γυναίκας κάποιας ηλικίας να στέκεται μόνη της σε ένα δωμάτιο μιας αγγλικής παραλιακής πόλης. Αγαπούσα αυτήν την εικόνα- και ήξερα ότι σκόπευα να συμπυκνώσω ολόκληρη την ιστορία στη διάρκεια μιας και μοναδικής νύχτας. Έπρεπε να συνοψίσω ολόκληρη την προσωπική ζωή δύο γυναικών σε 95 λεπτά κειμένου: στην ουσία ήταν αναγκαίο να δημιουργήσω με εξονυχιστική λεπτομέρεια το ιστορικό της ζωής τους».

«Ανάσα ζωής του David Hare

Μετάφραση: Γιώργος Δεπάστας
Σκηνοθεσία
: Αντώνης Αντύπας
Σκηνικά-Κοστούμια: Γιώργος Πάτσας
Μουσική: Ελένη Καραΐνδρου
Φωτισμοί:Ανδρέας Σινάνος

Βοηθός σκηνοθέτη: Ορέστης Τάτσης
Βοηθός σκηνογράφου: Λουκία Μινέτου
Διανομή

Φράνσις Μπήλ: Λυδία Φωτοπούλου

Μαντλήν Πάλμερ: Ράνια Οικονομίδου

Advertisements

0 Responses to “«Ανάσα ζωής» στο Απλό θέατρο”



  1. Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Επισκεψιμότητα

  • 195,833 hits

Αρχείο


Αρέσει σε %d bloggers: