«Ο εφιάλτης της ευτυχίας» στο Εθνικό Θέατρο

efialtis

Το έργο

Η αυστριακή μεξικανικής καταγωγής Γιουστίνε ντελ Κόρτε συστήνεται  στο ελληνικό κοινό μέσα απ’ το πρώτο της έργο: «Ο εφιάλτης της ευτυχίας». Το έργο είχε ανέβει αρχικά απ’ τον  Jan Langenheim στο Θέατρο του Μπόχουμ.

Στα καθ’ ημάς, «Ο εφιάλτης της ευτυχίας» είχε την τύχη να πέσει στα χέρια του καλλιτεχνικού διευθυντή της Α’ σκηνής της χώρας, Γιάννη Χουβαρδά. Λέω είχε την τύχη γιατί πραγματικά ένα τέτοιο έργο χρειάζεται καλό σκηνοθέτη, αλλιώς…

Η Γιουστίνε ντελ Κόρτε γράφει ένα σπονδυλωτό έργο για την αναζήτηση της ευτυχίας που τελικά καταλήγει σε δυστυχία. Ασχολείται κυρίως με περιπτώσεις στις οποίες πρωταγωνιστούν γυναίκες. Μια κοπέλα ξεκινά ένα μακρύ ταξείδι για να βρει τον εξαφανισμένο από χρόνια πατέρα της. Μια άλλη αλλάζει άντρες κι έπιπλα μέχρι να βρει τον ιδανικό, μια τρίτη ψωνίζει συνέχεια απ’ το σούπερ μάρκετ, δυο ηλικιωμένες μονολογούν για τα χρόνια που πέρασαν ανεπιστρεπτί κόκ. Τα πρόσωπα διαδέχονται το ένα το άλλο στο προσωπικό τους αέναο κυνήγι της πολυπόθητης ευτυχίας που σύντομα μετατρέπεται στον εφιάλτη της ευτυχίας.

Προσωπικά, το έργο δεν μου είπε απολύτως τίποτα. Δεν αναγνωρίζω καμία ευρηματικότητα στη γραφή της ντελ Κόρτε και σίγουρα κανένα βάθος στον τρόπο με τον οποίο χειρίζεται το έργο της. Η ιδέα της να γράψει ένα σπονδυλωτό κείμενο δεν απέφερε κανένα απολύτως αποτέλεσμα. Κυρίως προκάλεσε κούραση και πλήξη, αφού το εύρημα – σκηνοθετικό μήπως ή άραγε υπήρχε στο κείμενο;- του να παρουσιαστούν όλες οι ιστορίες σαν οντισιόν για θεατρική παράσταση, είναι θεατρικώς ξεπερασμένη.

efialtis2

Η παράσταση

Αναγνωρίζω φαντασία και δημιουργικότητα στη σκηνοθεσία του Γιάννη Χουβαρδά. Θεωρώ μεγάλο προσόν ενός σκηνοθέτη να μπορέσει να κινήσει στη σκηνή έναν εικοσαμελή θίασο χωρίς να χρειάζεται να προβάλλει κάποιους περισσότερο και να παραγκωνίσει άλλους. Ο Χουβαρδάς δεν κάνει mise en scene με την κυριολεκτική σημασία της φράσης (στα ελληνικά σημαίνει σκηνοθεσία, αλλά κυριολεκτικά η τοποθέτηση στη σκηνή). Με άλλα λόγια δεν είναι ένας απλός δικεπεραιωτικός σκηνοθέτης, αλλά κάποιος που μοχθεί εξίσου με τους ηθοποιούς να βγάλει άρτια παράσταση. Ξεχωρίζω τη σκηνή με την περιγραφή της πρώτης νύχτας του γάμου μιας κοπέλας για το άρτιο καλλιτεχνικό αποτέλεσμα σε όλα τα επίπεδα.

Η επιλογή να ενταχθεί το συγκεκριμένο έργο στο ρεπερτόριο του Εθνικού θεάτρου δεν με βρίσκει αντίθετη, ιδιαίτερα μάλιστα λαμβάνοντας υπόψιν τον αριθμό 16 των φετεινών παραγωγών του Εθνικού (δεν έχω μετρήσει τις 2 παιδικές) κι επίσης γνωρίζοντας και την πορεία του Χουβαρδά στην προ Εθνικού εποχή, αλλά και την αναγκαιότητα να δίνει η πρώτη σκηνή της χώρας το έναυσμα να παρουσιάζονται έργα κάθε τύπου.

Διαφωνώ βέβαια με την επιλογή της συγκεκριμένης σκηνής του Ρεξ, αφού έχει κατοχυρωθεί στη συνείδηση του κοινού ως πιο συμβατική σκηνή. Θα μπορούσε κάλλιστα να επιλεχθεί ένας απ’τους δυο χώρους της Πειραιώς όπου παραπέμπουν σε πιο εναλλακτικά ανεβάσματα. Επίσης, η επιλογή να μην γίνει διάλειμμα ενώ η συνολική διάρκεια του έργου ξεπέρασε τις 2 ώρες, προκάλεσε ένα γενικό αίσθημα δυσφορίας παράλληλα με τη ζέστη που επικρατούσε στην αίθουσα.

Οι ηθοποιοί έκαναν ό, τι καλύτερο μπορούσαν. Θα ξεχωρίσω μόνο δύο που μ’ εντυπωσίασαν. Η Καριοφυλλιά Καραμπέτη για πρώτη φορά μετά από χρόνια χωρίς την καθιερωμένη της μανιέρα στον ρόλο μιας φοβισμένης γυναίκας που δεν αποκλίνει απ’ τα πρέπει της καθόλου ήταν απολαυστική. Ο Δημήτρης Λιγνάδης αντιθέτως μ’ εντυπωσίασε αρνητικά για το πόσο αντιπαθής και κακός ήταν. Παίζοντας κατά πάσα πιθανότητα τον εαυτό του όταν σκηνοθετεί, έβγαλε μια απαράδεκτη αλαζονεία και μια πρωτόγνωρη χυδαιότητα. Ο τρόπος με τον οποίον επαναλάμβανε τη λέξη «σκατά» και τα συνώνυμα ή παράγωγά της – επίσης διατηρώ τις επιφυλάξεις μου για το κατά πόσον υπήρχαν γραμμένα στο κείμενο ή όχι- μου προκάλεσε αποστροφή και δυσαρέσκεια.

Τα κοστούμια της Κάτριν Κρούμπαϊν ήταν πρωτότυπα και μέσα στο ύφος της παράστασης. Η μουσική με τις διασκευές γνωστών επιτυχίων, επίσης ταιριαστή με όλη τη σκηνική σύλληψη.

Κλείνοντας, θα ήθελα να τονίσω ότι την συγκεκριμένη παράσταση μπορώ να την αξιολογήσω κυρίως με εικαστικά κριτήρια παρά με αμιγώς θεατρικά.
Οφείλω και μια τελευταία παρατήρηση για τον Γιώργο Γλάστρα που του πάει πολύ ο ρόλος του οικοδεσπότη-κομπέρ-ενορχηστρωτή της παράστασης, αφού με την αμεσότητα του κερδίζει αμέσως το κοινό.

Ο εφιάλτης της ευτυχίας  της Γιουστίνε Ντελ Κόρτε

ΕΘΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ – ΘΕΑΤΡΟ REX (Σκηνή «Μαρίκα Κοτοπούλη»)

Μετάφραση: Γιώργος Δεπάστας, Μαρία Μαντή

Σκηνοθεσία: Γιάννης Χουβαρδάς

Διαμόρφωση σκηνικού χώρου: Γιάννης Χουβαρδάς

Κοστούμια: Κάτριν Κρούμπαϊν

Φωτισμοί: Λευτέρης Παυλόπουλος

Μουσική διδασκαλία: Μελίνα Παιονίδου

Ενορχηστρώσεις: Νίκος Πλάτανος

Δραματολογική συνεργασία: Έλενα Καρακούλη

Βοηθός σκηνοθέτη: Νατάσα Τριανταφύλλη

Β΄βοηθός σκηνοθέτη: Ασπασία- Μαρία Αλεξίου

Βοηθός σκηνογράφου: Ευαγγελία Κατέχη

Βοηθός φωτιστή: Νίκος Βλασόπουλος

Διανομή:

Αλεξάνδρα Αΐδίνη

Προμηθέας Αλειφερόπουλος

Γιώργος Γλάστρας

Στεφανία Γουλιώτη

Όλγα Δαμάνη

Καρυοφυλλιά Καραμπέτη

Κόρα Καρβούνη

Ελένη Κοκκίδου

Δημήτρης Κουτρουβιδέας

Λουίζα Κωστούλα

Δημήτρης Λιγνάδης

Λουκία Μιχαλοπούλου

Θέμις Μπαζάκα

Ηλέκτρα Νικολούζου

Luci Victor Dias

Έφη Παπαθεοδώρου

Μάκης Παπαδημητρίου

Σωκράτης Πατσίκας

Τιτίκα Σαριγκούλη

Hirohisa Ermis Hatanaka

Για την παράσταση δείτε επίσης:

http://theatreworld.wordpress.com/2009/05/05

http://rocksdemilo.wordpress.com/2009/04/29

Advertisements

2 Responses to “«Ο εφιάλτης της ευτυχίας» στο Εθνικό Θέατρο”


  1. 1 rocksdemilo Μαΐου 25, 2009 στο 8:35 πμ

    Γεια και ευχαριστώ για την αναφορά.Αν σου είναι χρήσιμο, δες κι αυτό:
    http://www.athinorama.gr/theatre/votes/default.aspx?id=7110
    Εγώ,δεν έχω και μεγάλη σχέση με το θέατρο, αλλά φαίνεται πως έχει πέσει μεγάλο θάψιμο…Ποιος ξέρει γιατί;
    Rocks de Milo

  2. 2 alepou Μαΐου 25, 2009 στο 10:06 μμ

    @rocksdemilo
    είναι απλό: επειδή αυτό δεν ήταν θέατρο, τουλάχιστον με την έννοια της ανυπαρξίας του κειμένου.
    Υπάρχει τα τελευταία χρόνια ένα κοινό πολύ περισσότερο υποψισμένο απ’ ότι παλιότερα, γι’ αυτό δεν γίνεται να του σερβίρουμε ό,τι να’ ναι…


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Επισκεψιμότητα

  • 197,108 hits

Αρχείο


Αρέσει σε %d bloggers: