«Το Ύστατο σήμερα» στο Θέατρο της Οδού Κυκλάδων.

Δεν θα κουραστώ ποτέ να λέω πόσο θαυμάζω τον Λευτέρη Βογιατζή για τη δουλειά που κάνει στο θέατρο. Ο Βογιατζής είναι εργάτης του θεάτρου και ακάματα δουλεύει για τον εκάστοτε στόχο του.

Από το 1991 που πρωτοπέρασα το κατώφλι της Οδού Κυκλάδων για το «Ρίτερ, Ντένε, Φος» του Τόμας Μπέρχαρντ βλέπω το ένα διαμάντι μετά το άλλο. Ο Βογιατζής δεν ανεβάζει εύκολο ρεπερτόριο, δεν επαναπαύεται στις δάφνες του και δεν τον νοιάζει να επαναλάβει την επόμενη φορά ό, τι και την προηγούμενη. Κι όμως κάθε φορά είναι και καλύτερος. Κι εκεί που λες ότι δεν μπορείς να συγκινηθείς άλλο, διαψεύδεσαι.

Το έργο

Φέτος, το ανακαινισμένο πια θέατρο της Οδού Κυκλάδων, ανεβάζει για πρώτη φορά τον Χάουαρντ Μπάρκερ.

Ο Βρετανός Χάουαρντ Μπάρκερ, 64 χρονών σήμερα, άρχισε  να γράφει θέατρο από πολύ νέος, ενώ παράλληλα γράφει δοκίμια, ποίηση, ζωγραφίζει και σκηνοθετεί. Η σχέση του με τα θέατρα της Βρετανικής πρωτεύουσας δεν υπήρξε ποτέ καλή, με αποτέλεσμα να ανεβαίνει συχνότερα στο εξωτερικό(στην Ελλάδα έχουν ανεβεί τα έργα του Μπάρκερ «Ενα καινούργιο κόκκινο» με την Καρυοφυλλιά Καραμπέτη, «Und» από τηνΑσπα Τομπούλη, καθώς και μια παράσταση με αποσπάσματα από τον Δημήτρη Λιγνάδη) παρά στην πατρίδα του.

Τα τελευταία χρόνια βέβαια αυτό έχει αλλάξει, καθώς δημούργησε το «Τhe Wrestling School» (Σχολή Πάλης), όπου ανεβαίνουν μόνο δικά του έργα, από τη δική του θεατρική ομάδα.

Η θεατρική του γραφή του έχει ιδεολογικές καταβολές απ’ τον Νίτσε, ενώ  απ’ τα μέσα της δεκαετίας του ’80,  άρχισε να τον «βασανίζει» μια μοντέρνα έκφραση κι αντίληψη του τραγικού. Κεντρικός άξονας του θεάτρου του είναι η έννοια «θέατρο της καταστροφής», ενώ το βασικό του ζητούμενο είναι μια δημόσια κινητοποίηση όπου από κοινού ηθοποιοί και θεατές θα ψάχνουν και θα ανακαλύπτουν το νόημα δίνοντας του περισσότερες από μία πιθανές ερμηνείες.

Για το «Ύστατο σήμερα» πηγή έμπνευσης υπήρξε ο Θουκυδίδης και συγκεκριμένα η καταστροφική εκστρατεία των Αθηναίων στη Σικελία καθώς κι ο Πλούταρχος. Ο Δνείστερ (σ.σ ο πελάτης) λειτουργεί όπως ο αγγελιοφόρος στην αρχαία τραγωδία. Έρχεται ν’ αναγγείλει τις συμφορές που έρχονται. Κι ο κουρέας σαν άλλος Οιδίποδας θα διαπιστώσει σιγά- σιγά ότι το κακό άγγιξε και το δικό του σπίτι.

Η παράσταση

«Στο Ύστατο σήμερα» ο θεατής εισάγεται στην παράσταση απ’ το φουαγιέ ήδη της ανακαινισμένης «Νέας Σκηνής» του Λευτέρη Βογιατζή όπου σε έναν πάγκο είναι αραδιασμένα μερικά από τα αντικείμενα που κοσμούσαν ένα παλιό, παραδοσιακό κουρείο.

Το σκηνικό είναι καλυμμένο από ένα πέπλο σκόνης. Γυάλινοι πάγκοι με εξαρτήματα κουρείου, μικροαντικείμενα, μπουκάλια, βούρτσες και πινέλα, γυάλινες πόρτες και στη μέση, υπερυψωμένη μια καρέκλα κουρείου – πάνω της κρέμεται μια λάμπα.. Σαν καρέκλα ανάκρισης, σαν ηλεκτρική καρέκλα, όλα αυτά μαζί ή λίγο απ’ το καθένα… Δίπλα στην  καρέκλα στέκεται ένα άγαλμα, ένα καπέλο, διάφορα πράγματα, σαν υπόλοιπα πολέμου. Ολα σκονισμένα.

Ο πελάτης (Λευτέρης Βογιατζής) κάθεται στην καρέκλα,ενώ όρθιος πάνω από το κεφάλι του στέκεται ο κουρέας (Δημήτρης Ημελλος) αφοσιωμένος στη δουλειά του.Ο πελάτης συστήνεται αμέσως. «Μ’αρέσουν οι κακές ειδήσεις» θα πει και σύντομα θα επιδοθεί σ’έναν μακρύ, εγκωμιαστικό μονόλογο των κακών νέων. Αναγκάζει μάλιστα τον κουρέα να κλείσει το κουρείο του για να μπορεί να τον ακούσει καλύτερα. Μέσα σε λίγη ώρα όμως, οι ρόλοι αντιστρέφονται κάτα κάποιον τρόπο. Αυτός που μιλάει γίνεται αυτός που θ’ ακούσει και ο μέχρι εκείνη την ώρα ακροατής μετατρέπεται σε ομιλητή. Και μάλιστα σε ομιλητή που σύντομα θα ανακαλύψει ότι αυτές οι κακές ειδήσεις τον αφορούν άμεσα.

Η μετάφραση της σχεδόν μόνιμης συνεργάτιδος του Βογιατζή, Τζένης Μαστοράκη είναι έξοχη. Αρχίζοντας απ’ την ευρηματική μετάφραση του τίτλου «The Dying of today» σε «Ύστατο σήμερα» και προχωρώντας στους διαλόγους, διαπιστώνει κανείς την πλούσια κι αποκαλυπτική της γλώσσα.

Η παράσταση είναι στημένη με μαγικό τρόπο. Βασίζεται τόσο στην ακρίβεια και στη λεπτομέρεια που σε κάνει να αισθάνεσαι ένας προνομούχος θεατής. Τέτοιο θέατρο σπάνια μπορούμε να βλέπουμε. Η σκηνθεσία του Βογιαζτή ακροβατεί πάντα ανάμεσα στο ρεαλιστικό και το ονειρικό, η δε ερμηνεία του έρχεται να τονίσει αυτή τη γοητευτική επιτηδευμένη ανισορροπία. Ο Δημήτρης Ήμελλος είναι σπουδαίος ηθοποιός. Πάντα συνεπής στον εκάστοτε ρόλο του, ακαταπόνητος εργάτης και πάντα τόσο διαφορετικός από ρόλο σε ρόλο. Σπάνιο προσόν να μην έχεις ευκολίες και μανιέρα!

«Το Ύστατο σήμερα» του Χάουαρντ Μπάρκερ

Θέατρο της Οδού Κυκλάδων

Σκηνοθεσία: Λευτέρης Βογιατζής

Μετάφραση: Τζένη Μαστοράκη

Σκηνικά-Κοστούμια: Ελένη Μανωλοπούλου

Φωτισμοί: Λευτέρης Παυλόπουλος

Μουσική: Θόδωρος Αμπαζής, Σταύρος Γασπαράτος

Ερμηνεύουν:

Λευτέρης Βογιατζής

Δημήτρης Ήμελλος

Advertisements

1 Response to “«Το Ύστατο σήμερα» στο Θέατρο της Οδού Κυκλάδων.”



  1. 1 «Ιουδήθ- Αποχωρισμός απ’ το σώμα» στη Γκαλερί Skouze3 « Θέατρο Παράθεση σε Δεκέμβριος 31, 2009 στο 12:54 μμ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Επισκεψιμότητα

  • 197,102 hits

Αρχείο


Αρέσει σε %d bloggers: