«Ο Αμπιγιέρ» στο Θέατρο Κάππα

Το έργο

Αν δεν έχει δουλέψει κανείς στο θέατρο δεν μπορεί να γνωρίζει τι σημαίνει να σβήνουν τα  φώτα της σκηνής και να ερημώνει ο χώρος. Οι ηθοποιοί γυρνάνε ξανά στις πραγματικές τους ηλικίες και στην κανονική τους ζωή, η αίθουσα παγώνει, τα κοστούμια στέκουν ακίνητα στις κρεμάστρες τους, οι φωτεινές επιγραφές με τα ονόματα των πρωταγωνιστών σβήνουν επίσης κι άλλη μια νύχτα απλώνεται στην πόλη.

«Οι ηθοποιοί ζουν μέσα απ΄τις μνήμες των ανθρώπων» θα πει σε κάποια στιγμή ο Αμπιγιέρ στη διάρκεια του έργου.

Οι ηθοποιοί είναι καταδικασμένοι ή ευλογημένοι – ανάλογα πως το βλέπει κανείς- να παίζουν ανεξαρτήτως του τι συμβαίνει στην πραγματική τους ζωή, ασχέτως αν κάποιος δικός τους είναι άρρωστος ή αν την ίδια μέρα κήδεψαν κάποιον απ’ τους γονείς τους.  Γνωρίζω την ιστορία ενός  παλιού ηθοποιού που έπασχε από ψωρίαση στα χέρια με αποτέλεσμα να υποφέρει από συνεχή φαγούρα και μόλις έβγαινε στη σκηνή σταμάταγε να έχει οποιοδήποτε σύμπτωμα.  Ξέρω επίσης, ότι η Κατίνα Παξινού έπαιξε τον τελευταίο της ρόλο στη «Μάνα Κουράγιο» ενώ υπέφερε από φριχτούς πόνους λόγω του καρκίνου. Ένα μαζεμένο κουβαράκι γινόταν το σώμα της στα παρασκήνια, αλλά όταν έβγαινε στη σκηνή ο κοσμος έβλεπε την αγέρωχη ηρωίδα του Μπρεχτ.

Αυτό βέβαια μπορεί και να είναι σωτήριο με την έννοια της αναγέννησης της ψυχής ή της κάθαρσης. Ενώ ένας υπάλληλος γραφείου θα μιζέριαζε με την ησυχία του ή θα έπαιρνε άδεια, ο ηθοποιός έχει την πολυτέλεια να σταματάει τον χρόνο της ζωής του για τις δυο ώρες που υποδύεται έναν άλλο πάνω στη σκηνή κι έτσι να γίνεται κανονικός δραπέτης της δικής του πραγματικότητας.

Ο Ρόναλντ Χάργουντ με ιδιαίτερη ευασιθησία έγραψε τον «Αμπιγιέρ», ένα θεατρικό έργο που διαδραματίζεται στα παρασκήνια ενός αγγλικού επαρχιακού θεάτρου κατά τη διάρκεια του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου, εμπνεόμενος  από την εμπειρία του ως αμπιγιέρ δίπλα τον κορυφαίο Άγγλο ηθοποιό Σερ Ντόναλντ Γούλφιτ.

Το έργο παρουσιάστηκε πρώτη φορά στο Λονδίνο στις 6 Μαρτίου  1980 με τον Freddie Jones, στο ρόλο του «Σερ» και τον Tom Courtenay στο ρόλο του Νόρμαν. Στην Ελλάδα παίχτηκε το 1991 στο θέατρο Τζένη Καρέζη με τους Δημήτρη Παπαμιχαήλ και Νικήτα Τσακίρογλου.

Ο Ρόναλντ Χάργουντ  περιγράφει όχι μόνο τη ζωή των ηθοποιών στα παρασκήνια αλλά και την  ιδιόμορφη συναισθηματική σχέση μεταξύ ενός βετεράνου σαιξπηρικού ηθοποιού και του αφοσιωμένου Αμπιγιέρ του.

Ο ηθοποιός (Σερ) είναι ένας δύστροπος και αυταρχικός άνθρωπος. Ο Αμπιγιέρ (Νόρμαν) είναι ο αφοσιωμένος βοηθός του, που για 16 χρόνια τον φροντίζει και προσπαθεί να πραγματοποιήσει όλες  τις απαιτήσεις του. Λίγες ώρες  πριν από την 227η παράσταση  του «Βασιλιά Ληρ», ο Σερ καταρρέει  ψυχολογικά και σωματικά. Οι δυνάμεις του τον εγκαταλείπουν, ξεχνάει ποιο έργο θα παίξει το βράδυ, δεν μπορεί να θυμηθεί τα λόγια του έργου κι έχει συγχρόνως και τον ήχο του πολέμου που μαίνεται πάνω απ’ το κεφάλι του. Ο  μοναδικός  άνθρωπος στον οποίο μπορεί να βασιστεί, είναι ο Αμπιγιέρ του. Ο Νόρμαν είναι ο άνθρωπος που μπορεί να βρει τις κατάλληλες λέξεις προκειμένου να τον ηρεμήσει και να τον εμψυχώσει  ώστε να μη ματαιωθεί η παράσταση. Ο Νόρμαν είναι ο άνθρωπος που θυμάται τα λόγια απ’ όλους τους ρόλους που έχει ερμηνεύσει ο Σερ κι είναι εκεί για να δώσει την ατάκα. Ο Νόρμαν δεν έχει ζωή εκτός θεάτρου γι’ αυτό κι εξομολογείται ότι απελπισμένος έχει νιώσει μόνο κάτι Χριστούγεννα ή κάτι νύχες που δεν λειτουργούσε το θέατρο. Πίσω απ’ τα φώτα της ράμπας, προσπαθεί να κερδίσει κι αυτός κάτι απ’ τη λάμψη του πρωταγωνιστή ζώντας όμως συνειδητά στο παρασκήνιο κι όντας συμφιλιωμένος με την ιδιαιτερότητά του. Ο Νόρμαν είναι ακάματος εργάτης του θεάτρου, απ’ αυτούς που ασχολούνται με τις ψιλοδουλειές. Δίνει αλλά κάποτε περιμένει να λάβει και κάτι ως αντάλλαγμα. Όχι τίποτα σπουδαίο, μια μικρή αναγνώριση που όμως δεν θα έρθει. «Και τον θάνατο τον εαυτούλη του μόνο σκέφτηκε. Και τώρα τι θ’απογίνω εγώ;»

Η παράσταση

Ο Νίκος Μαστοράκης σκηνοθέτησε με κέφι κι έμπνευση την παράσταση. Έδωσε μια γλυκόπικρη εικόνα των παρασκηνιών, παρουσιάζοντας μας την πραγματικότητα απαλλαγμένη από φτιασιδώματα,  χωρίς να γίνεται μελό ή να ξεφεύγει απ’ τα όρια. Υπήρξε τυχερός έχοντας στη διάθεση του καλούς ηθοποιούς. Ο Γιώργος Κωνσταντίνου 11 χρόνια μετά το Art, επιστρέφει με τον ρόλο του Σερ που υποδύεται με βάθος, ευαισθησία και πλήρη κατοχή των υποκριτικών του μέσων. Ο Χρήστος Στέργιογλου γνωρίζει υποκριτικές πιένες με τον ρόλο του Αμπιγιέρ. Πρόκειται για συγκλονιστικό ηθοποιό. Η μεταμόρφωση του στον Νόρμαν είναι σπουδαία και η ερμηνεία του στην κορύφωση του ρόλου είναι σπαρακτική.

Η Υβόννη Μαλτέζου, η Γιώτα Φέστα, ο Φώτης Θωμαϊδης, ο Δημήτρης Λιόλιος και η νεαρή Ερατώ Πίσση συνπληρώνουν άξια τη διανομή.

«Ο Αμπιγιέρ» του Ρόναλντ Χάργουντ

Θέατρο Κάππα

Μετάφραση: Εύα Γεωργουσόπουλου

Σκηνοθεσία: Νίκος Μαστοράκης

Σκηνικά: Εύα Μανιδάκη

Κοστούμια: Παύλος Θανόπουλος

Μουσική επιμέλεια: Νίκος Μαστοράκης

Φωτισμοί: Σάκης  Μπιρμπίλης

Μακιγιάζ: Γιάννης Παμούκης

Παίζουν: Γιώργος Κωνσταντίνου, Χρήστος Στέργιογλου, Υβόννη Μαλτέζου, Γιώτα Φέστα, Θωμάς Θωμαϊδης, Δημήτρης Λιόλιος, Ερατώ Πίσση

Advertisements

6 Responses to “«Ο Αμπιγιέρ» στο Θέατρο Κάππα”


  1. 1 anastasia Ιανουαρίου 31, 2010 στο 11:15 μμ

    Θέλω πολύ να δω τον «Αμπιγιερ» και θα προσπαθήσω να πάω αυτή την εβδομάδα! Ο Στέργιογλου πιστεύω ότι είναι από τους καλύτερους ηθοποιούς αυτή τη στιγμή!!! Αλλά είμαι πολύ περίεργη να δω και τον Κωνσταντίνου στο θέατρο! Ωραία παρουσιάση!

  2. 2 renata Ιανουαρίου 31, 2010 στο 11:18 μμ

    Το ΄χα δει με την αρχική διανομή και ήταν εκπληκτικός ο Ν.Τσακίρογλου ως Νόρμαν!

  3. 3 συκοφάγος Φεβρουαρίου 2, 2010 στο 11:50 μμ

    Θα συμφωνήσω για τον Στέργιογλου στον Νόρμαν. Είναι ένας ρόλος με στοιχεία που μπόρεσε να τα αναδειξει. Απρόσμενα καλή (για ό,τι εγω ανέμενα) ήταν η Μαλτέζου. Ο Κωνσταντίνου απέδειξε πόσο καλός ηθοποιός είναι και πόσο πολύ αδίκησε τον εαυτό του όλα αυτά τα χρόνια με τις επιλογές του. Σπατάλησε τις ικανότητες του.

  4. 4 Αλεξία Τζαμικόσογλου Φεβρουαρίου 4, 2010 στο 4:06 μμ

    @anastasia
    Πες μου τη γνώμη σου όταν το δεις
    @renata
    Δεν το είχα δει και πολύ θα ήθελα 😦
    @συκοφάγος
    Ο Κωνσταντίνου ήταν καλός και στο Art παλιότερα. Συμφωνώ, σπαταλήθηκε, αλλά ποτέ δεν είναι αργά…

  5. 5 pepi saridou=pareap Φεβρουαρίου 23, 2010 στο 3:40 μμ

    ΚΑ ΛΗΣΠΕΡΑ ΣΑΒΒΤΟΒΡΑΔΟ 21/2 ΒΡΕΘΗΚΑΜΕ ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΚΑΠΠΑ ΣΕΝΑ ΠΟΛΥ ΠΡΟΣΕΓΜΕΝΟ ΧΩΡΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΑΙΣΘΑΝΕΣΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ ΝΑ ΠΕΙΣ Μ Π Ρ Α Β Ο ΣΕΚΕΙΝΟΥΣ ΠΟΥ ΣΕΒΑΣΤΗΚΑΝ Τ0 ΘΕΑΤΡΟΦΙΛΟ ΚΟΙΝΟ ΚΑΙ ΤΕΛΕΙΩΣΕ Ο ΑΜΠΙΓΙΕΡ ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ Ο Κ.ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΙΣΩΣ ΣΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΡΟΛΟ ΤΗΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΣ 10ΕΤΙΑΣ ΟΛΟΙ Π ΚΑΛΟΙ ….Σ Τ Ε Ρ Γ Ι Ο Γ Λ Ο Υ Χ Ρ Η Σ Τ ΟΣ ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΜΠΡΑΒΟ ΧΡΗΣΤΟ ΜΑΣ ΕΚΑΝΕΣ ΝΑ ΞΑΝΑΕΡΩΤΕΥΘΟΥΜΕ ΤΟ ΚΛΑΣΣΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΚΑΙ ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΤΟ ΔΕΙΤΕ..ΚΑΙ ΤΟ ΕΙΔΑΝΕ ΚΑΙ ΕΙΠΑΝ ΣΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΤΙ ΙΔΙΟ ΝΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΣΑΣ ΑΠΟΛΑΥΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΣΕ ΑΛΛΑ………Σ ΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΟΧΗ ΒΡΑΔΥΑ ΜΕ ΑΓΑΠΗ ΠΕΠΗ ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΡΗΣ ΜΑΡΑ ΠΑΝΟΣ ΕΛΕΝΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΓΙΩΡΓΟΣ////..

  6. 6 Αλεξία Τζαμικόσογλου Φεβρουαρίου 26, 2010 στο 11:24 μμ

    @pepi saridou=pareap
    Ωραία λοιπόν! Μ’ αρέσει ν’ ακούω ανθρώπους να ευχαριστιούνται από μια θεατρική εμπειρία 🙂


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Επισκεψιμότητα

  • 196,289 hits

Αρχείο


Αρέσει σε %d bloggers: