«ΦΡΕΝΑΠΑΤΗ» στο Εθνικό θέατρο (Κεντρική Σκηνή)

Το έργο

Μια εικοσαετία μετά τη συγγραφή αυτού του ιδιόρρυθμου έργου, ο ίδιος ο συγγραφέας του παραδέχτηκε ότι  δημιούργησε  «μια εκκεντρική φιλοφρόνηση», «ένα καπρίτσιο», μια «καινοτομία που τελικά άρεσε».

Για να κατανοήσει κανείς το έργο του Corneille, είναι απαραίτητο να γνωρίζει την υπόθεση των μελετητών του, ότι πιθανώς προοριζόταν να ενισχύσει τον θίασο του Marais που πέρναγε δύσκολες μέρες. Ήθελε να δείξει ότι οι ηθοποιοί ήταν ικανοί να παίξουν το ίδιο καλά τραγωδία και κωμωδία. Η κωμική ψευδαίσθηση θα ήταν καταρχήν το γενικό πλαίσιο για  την επιδεξιότητα του Mondory  και των συναδέρφων του. Αληθοφάνεια, συνοχή, αρμονία, όλα θυσιάστηκαν προκειμένου οι ηθοποιοί να έχουν την ευκαιρία να λάμψουν και παρά το γενικό θέμα του έργου  να μπορούν να μακρύνουν κι άλλο τους μονολόγους τους (τιράντες) εφόσον η σκηνή τους το επέτρεπε.

Το σύνολο του έργου είναι πρωτότυπο όπως άλλωστε και οι ιδιορρυθμίες του. Αντίθετα, στα επιμέρους στοιχεία του ανακαλύπτει κανείς καταστάσεις και πρόσωπα που εμφανιζόντουσαν και σε παλιότερα έργα του Corneille.

Πρόκειται για ένα τρανταχτό παράδειγμα θεάτρου μέσα στο θέατρο, αφού τρία βασικά πρόσωπα παίζουν στην πέμπτη πράξη μια τραγωδία.  Αυτό που δηλαδή παράσταιναν δυο έργα των Gougenot και Scudery, με κοινό τίτλο «La Comedie des comediens/ Η κωμωδία των ηθοποιών»(γραμμένα αντίστοιχα το 1631 και 1632). Η πλοκή επίσης στις ενδιάμεσες πράξεις θυμίζει έντονα ένα προγενέστερο έργο, την Amelie του Rotrou (1636). Ο Ματαμόρος του Corneille θυμίζει έντονα τον καπετάν Emile του Rotrou αλλά φέρει κάτι κι απ’ το«Miles Gloriosus» του Πλαύτου. Προέρχεται από τους ισπανικούς Rodomontades του Nicolas Baudoin, τις Folies του Cardenio de Pichou, της La Force du destin του Baro και της La Bague de l’ oubli και της Clorinde του Rotrou. Πρόκειται πάντα για τον ίδιο καυχησιάρη και θρασύδειλο πολεμιστή που περηφρονεί το σύμπαν και τρέμει απ΄ το παραμικρό φύσηγμα του αέρα ή την  πτώση ενός φύλλου. Όταν ο Κλίνδωρ προσποιείται ότι αγαπάει τη Λίζα αλλά ερωτοτροπεί με την Ισαβέλλα από υστεροβουλία μας θυμίζει τον Ιάσωνα απ’ τη Μήδεια του Corneille.

Το έργο ξεκινάει με την  Πριδαμάντα η οποία  εξαιτίας της υπερβολικής της αυστηρότητας, ταλαιπώρησε τον γιο της κι έτσι εκείνος έφυγε απ’ το σπίτι. Στη συνέχεια, η ίδια συμβουλεύεται έναν μάγο που θα αποκαλύψει τι απέγινε ο νεαρός.

Ο ίδιος ο Corneille  ορίζει αυτή την πρώτη πράξη του έργου σαν πρόλογο. Αυτό σημαίνει ότι η πρώτη πράξη είναι κάπως πιο ανεξάρτητη απ’ αυτό που ακολουθεί και θα μπορούσε να είναι εντελώς αυτόνομη. Δεν χρησιμεύει στο να μας εισάγει στο έργο των τριών επόμενων πράξεων και δεν έχει ούτε εσωτερική ενότητα, ούτε πλήρη έξοδο.  Δεν υπάρχει τίποτα πραγματικά αναληθές στην πλοκή.  Η μαγεία ήταν μια πραγματικότητα του 17ου αιώνα.  Όπως και τα ανυπάκουα παιδιά. Ο μάγος θα εμφανίσει τα «ομοιώματα» του Κλίνδορα και του περίγυρου του, αυτά τα έμψυχα φαντάσματα που γεμίζουν τις τρεις επόμενες πράξεις.

Αξίζει εδώ να επισημάνουμε ότι κανονικά η Πριδάμαντα είναι αντρικός ρόλος (ένας πατέρας έχασε τον γιο του κλπ, κλπ), αλλά η διασκευή του Μαυρίκιου ήθελε τον ρόλο γυναικείο.

Η παράσταση

Η παράσταση του Δημήτρη Μαυρίκιου για το Εθνικό θέατρο δεν συγκαταλέγεται σίγουρα στις καλές στιγμές του. Ο σκηνοθέτης εκμεταλλεύτηκε επιδερμικά τις ιδιαιτερότητες του έργου και κατέφυγε σε μια παράσταση χωρίς έμπνευση. Η αδυναμία του να εμπλουτίσει τη σκηνή με κομμάτια απ’ το παρελθόν ή απ’ όσα δεν παρασταίνονται τον οδήγησαν στη χρήση προβολής. Έχω εκφράσει πολλάκις την αντίθεση μου για τη χρήση βίντεο και τις προβολές.  Σε έργα όπως αυτό, για μένα υποδηλώνει αδυναμία και μόνο. Παρόλα αυτά, σαν αυτόνομο κομμάτι, η κινηματογραφική εικόνα του Χρήστου Δήμα ήταν αρτιότατη αισθητικά. Τα σκηνικά  του Δημήτρη Πολυχρονιάδη ήταν εντυπωσιακά αλλά φλύαρα. Τα κοστούμια της συνήθως πολύ καλής Ελένης Μανωλοπούλου δεν μου είπαν κάτι αυτή τη φορά.

Γενικά, η παράσταση με άφησε με την εντύπωση του πρόχειρα και γρήγορα δουλεμένου που σαν αποτέλεσμα είχε να αδικηθεί το έργο του Corneille.

Η εκφορά του έμμετρου λόγου (έμμετρο είναι και το πρωτότυπο) είχε κάτι το απαγγελτικό και πεπαλαιωμένο, ενώ απ’ τη διανομή ξεχώρισε ο Γιώργος Γάλλος.

Αποφεύγω  να κάνω τη σύγκριση με την «Φρεναπάτη» που είχε σκηνοθετήσει ο Λιβαθηνός προ δεκαετίας. Θυμάμαι ελάχιστα πράγματα, δεν είναι δυνατόν μετά από τόσα χρόνια να εστιάσω στις λεπτομέρειες. Παρόλα αυτά, έχει καταγραφεί μέσα μου σαν εξαιρετικού επιπέδου παράσταση, ενώ θυμάμαι ακόμα την ερμηνεία του Δημήτρη Ήμελλου στον ρόλο του Ματαμόρου

ΕΘΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ- ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ

«ΦΡΕΝΑΠΑΤΗ»  του Pierre Corneille

Μετάφραση – Διασκευή – Σκηνοθεσία: Δημήτρης Μαυρίκιος

Σκηνικά: Δημήτρης Πολυχρονιάδης

Κοστούμια: Ελένη Μανωλοπούλου

Μουσική: Στάθης Σκουρόπουλος

Φωτισμοί: Λευτέρης Παυλόπουλος

Κινησιολογία – Χορογραφίες: Αποστολία Παπαδαμάκη

Ξιφομαχία – Σκηνική πάλη: Θάνος Δερμάτης

Μουσική διδασκαλία: Μελίνα Παιονίδου

Βοηθός σκηνοθέτης: Μανώλης Δούνιας

Βοηθός ενδυματολόγου: Τίνα Τζόκα

Βοηθός φωτιστή: Σοφία Αλεξιάδου

Βοηθός κινησιολόγου: Jana Vierheilig

Κινηματογραφική εικόνα

Σκηνοθεσία: Χρήστος Δήμας

Βοηθός σκηνοθέτη: Στέλλα Χαριτοπούλου

Διευθυντής φωτογραφίας: Αλέκος Γιάνναρος

Βοηθός διευθυντή φωτογραφίας: Ιβάν Βουτίδης

Ηλεκτρολόγος: Γιώργος Σατολιάς

Μοντάζ: Γιάννης Μάρης

Διανομή:

Γεροντία: Βαγγελιώ Ανδρεαδάκη

Δεσμοφύλακας: Σπύρος Ανδρεόπουλος

Λίζα: Ευγενία Αποστόλου

Μάγος: Γιάννης Βογιατζής

Ματαμόρος: Γιώργος Γάλλος

Βαλές: Μανώλης Δούνιας

Ροζίνα / Νεαρή μητέρα:Λουίζα Ζούζια

Ισαβέλλα: Έμιλυ Κολιανδρή

Πριδαμάντα: Εύα Κοταμανίδου

Άδραστος: Γιάννης Κότσιφας

Κλίνδωρ: Χρήστος Λούλης

Φρουροί / Μαθητευόμενοι μάγοι Σπύρος Ανδρεόπουλος, Περικλής Ασημακόπουλος, Λουίζα Ζούζια, Θανάσης Ιωάννου, Γιώργος Ντόκος, Στέφανος Παπατρέχας, Μιχάλης Σαράντης, Παύλος Σταυρόπουλος, Άγγελος Τριανταφύλλου

Παιδί Αλέξανδρος Βουτυράς, Γιάννης Μπαριάμης

 Οι θεωρητικές πληροφορίες αντλήθηκαν απ’ το κείμενο του Alain Niderst, «Corneille : introductuon a l’ illusion comique»

Advertisements

0 Responses to “«ΦΡΕΝΑΠΑΤΗ» στο Εθνικό θέατρο (Κεντρική Σκηνή)”



  1. Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Επισκεψιμότητα

  • 195,833 hits

Αρχείο


Αρέσει σε %d bloggers: