«Το ημερολόγιο της Άννας Φρανκ» στο θέατρο Άνεσις

 

Το έργο

Είναι ένα απ’  τα πιο δημοφιλή αναγνώσματα στον κόσμο.  Το ημερολόγιο της έφηβης Άννας, ιστορικό ντοκουμέντο για τον εγκλεισμό οχτώ ανθρώπων  στη σοφίτα ενός κτιρίου γραφείων μέχρι την εισβολή ομάδας Γκεστάμπο και τη σύλληψη τους, έχει κάνει εκατομμύρια αναγνώστες και θεατές να χύσουν πολλά δάκρυα.  Η Άννα Φρανκ αφηγείται τις μέρες της μέσα στο κρυσφήγετο, αλλά ξεδιπλώνει με χάρη κι όλες τις ανησυχίες και τα όνειρα ενός κοριτσιού που μεγαλώνει. Η Άννα είχε την ατυχία να βιώσει αυτό το καταπληκτικό πέρασμα από την παιδική στην εφηβική ηλικία μέσα σ’ έναν κόσμο όπου ουσιαστικά απαγορευόντουσαν τα πάντα και που ακόμα και  ο παραμικρός ήχος μπορούσε να τους προδώσει και να τους στείλει σε στρατόπεδο συγκέντρωσης. Όμως οι νέοι άνθρωποι έχουν πάντα όνειρα κι επιθυμίες και το σώμα μεγαλώνει ανεξάρτητα απ’ τον περιβάλλοντα χώρο με τα μη και την τρομοκρατία του καθεστώτος. Μέσα λοιπόν απ’ τις σελίδες του ημερολογίου μαθαίνουμε πώς έγινε γυναίκα, τα πρώτα σκιρτήματα για το συνομίληκο αγόρι της οικογένειας που κρυβόταν μαζί τους, τις αταξίες της, την κόντρα με τη μητέρα, τη λατρεία στον πατέρα, τον ανταγωνισμό με την αδερφή, τον φόβο του θανάτου απ’ τον οποίο περνούν όλοι οι έφηβοι κάποτε και αλίμονο, για την Άννα ήταν πιο απτός απ’ ο,τιδήποτε άλλο.

Το ημερολόγιο της βρέθηκε απ’ τον πατέρα της, μοναδικό επιζήσαντα της σοφίτας, ο οποίος μαζί με την οικογένεια του ανέλαβε και την πρώτη μεταγραφή.  Το 1946, ο Δανός ιστορικός Dr Jan Romein, το πήρε στα χέρια του κι έγραψε αμέσως ένα άρθρο στην εφημερίδα Het Parool. Μάλιστα, ανέλαβε να το επιμεληθεί προκειμένου να εκδοθεί, ενώ πρότεινε στον πατέρα Όττο Φρανκ, να διαγραφούν κάποιες σελίδες με πιο προσωπικές λεπτομέρειες για αποφυγή σκανδαλισμού των συντηρητικών κύκλων. Κυκλοφόρησε σε βιβλίο λοιπόν στις 25 Ιουνίου 1947 κι από τότε έχει μεταφραστεί σε όλες σχεδόν τις γλώσσες κι έχει πουλήσει εκατομμύρια αντίτυπα.
«Το ημερολόγιο της Άννας Φρανκ» είναι ίσως το πιο διαχρονικό best seller.  Το θεατρικό έργο των Frances Goodrich & Albert Hackett που παρουσιάστηκε στο Broadway το 1955 έχει τιμηθεί με το βραβείο Pulitzer και το βραβείο Κριτικών της Νέας Υόρκης, ενώ η κινηματογραφική μεταφορά της ίδιας χρονιάς, χάρισε στη Shelley Winters Όσκαρ για την ερμηνεία της.
Στην Ελλάδα,  «Το ημερολόγιο της Άννας Φρανκ» πρωτοανέβηκε το  1955 απ’ τον Κώστα Μουσούρη με τη νεαρή τότε Αντιγόνη Βαλάκου στον ρόλο της Άννας Φρανκ και το 1994 στο θέατρο Κάππα με την Ελένη Κούρκουλα και τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ.

Η παράσταση
Η παράσταση που  έκανε  πρεμιέρα πριν δυο εβδομάδες  στο θέατρο Άνεσις, είναι μια αξιοπρεπής δουλειά με αρκετά ωστόσο  προβλήματα. Συνήθως η πρεμιέρα είναι κακή παράσταση για τους ηθοποιούς. Δεν έχουν βρει ακόμα τους ρυθμούς τους, έχουν άγχος, υπάρχει θόρυβος από καλεσμένους, δημοσιογράφους, κάμερες.
Ωστόσο, οι παρατηρήσεις μου είναι ανεξάρτητες αυτών των παραμέτρων.
Η σκηνοθέτις Ρέινα Εσκενάζυ έχει τηλεοπτική κι όχι θεατρική εμπειρία. Τούτο φάνηκε απ’ την προβολή δύο ολιγόλεπτων ταινιών πριν και μετά την είσοδο  κι έξοδο των ηθοποιών στη σκηνή.  Για το κομμάτι του τέλους που δείχνει την εισβολή της γερμανικής αστυνομίας, τον τρόμο και τη σύλληψη των οχτώ ανθρώπων, διαφωνώ ριζικά. Θα ήταν πολύ πιο έντονο θεατρικά να δινόταν όλη η σκηνή μ’ έναν ήχο, παρά με τόση λεπτομέρεια που προσέδιδε φλυαρία κι αδυναμία σκηνικής διαχείρισης.
Η μετάφραση ήταν κακή. Είναι σίγουρα υποχρέωση του καλού μεταφραστή να εξετάζει καλά και πολλές φορές το κείμενο του προτού το παραδώσει στο κοινό.  Πού ακούστηκε π.χ οι Εβραίοι να τρώνε χοιρινό όπως ειπώθηκε σε κάποια στιγμή του έργου;
Οι ηθοποιοί υπηρέτησαν σωστά στο σύνολο τους τις απαιτήσεις του έργου, αν και έδιναν την αίσθηση ότι καθένας έκανε ό, τι θεωρούσε για τον εαυτό του καλύτερο κι αυτό είναι φυσικό όταν δεν υπάρχει ορατή σκηνοθετική καθοδήγηση.
Η νεαρή Έφη Γούση ήταν μια ευχάριστη αποκάλυψη στον ρόλο της Άννας Φρανκ, η Αφροδίτη Γρηγοριάδου προσέδωσε στο έργο και τον ρόλο της την πολυετή πείρα της στο σανίδι, απδεικνύοντας ότι ο καλός ηθοποιός είναι ο λιτός ηθοποιός.  Ο Αποστόλης Τότσικας είχε καλές στιγμές, ιδιαίτερα στις σκηνές με την Άννα.  Ο Στέφανος Κυριακίδης φέρει δυστυχώς στη σκηνή την τηλεοπτική του εικόνα. Η Βάνα Ραμπότα κινδυνεύει να κάνει το ίδιο αν δεν το ελέγξει. Συμπαθείς οι Δημήτρης Παλαιοχωρίτης, Μέλπω Κωστή και Ισιδώρα Δωροπούλου. Ο Κώστας Φαλελάκης πρέπει να χαμηλώσει τον τόνο της φωνής του.
Γενικά, η παράσταση θέλει κούρδισμα και μείωση του χρόνου που διαρκεί.

«Το ημερολόγιο της Άννας Φρανκ» των Frances Goodrich & Albert Hackett

Θέατρο Άνεσις- Θεατρική Σκηνή Ανδρέας Βουτσινάς

Μετάφραση: Δημήτρης Μοθωναίος & Βάσια Παναγοπούλου
Σκηνοθεσία: Ρέινα Εσκενάζυ
Σκηνικά: Μυρτώ Αναστασοπούλου
Κοστούμια: Κατερίνα Τσακότα
Μουσική επιμέλεια: Σταμάτης Γιατράκος
Φωτισμοί: Κατερίνα Μαραγκουδάκη

Παίζουν: Στέφανος Κυριακίδης, Αφροδίτη Γρηγοριάδου, Βάνα Ραμπότα, Αποστόλης Τότσικας, Δημήτρης Παλαιοχωρίτης, Κώστας Φαλελάκης, Μέλπω Κωστή, Ισιδώρα Δωροπούλου και στο ρόλο της Άννας Φρανκ η Έφη Γούση.

Advertisements

4 Responses to “«Το ημερολόγιο της Άννας Φρανκ» στο θέατρο Άνεσις”


  1. 2 αννα Φεβρουαρίου 9, 2011 στο 9:53 μμ

    ήταν καταπληκτικό !!! πήγα σήμερα και το είδα και σίγουρα θα πάω να το ξανά δω. οι ηθοποιοί ερμήνευσαν τέλεια τους ρόλους τους.!!!!!!!

  2. 4 μαρια Φεβρουαρίου 24, 2011 στο 4:28 μμ

    itan apla telio pigame kai to idame m to sxoleio mas kai itan TE LI O dn to exo kcanadei s 8eatro alla exo diabasei to biblio!!itan mia uperoxi parastasi!!!!


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Επισκεψιμότητα

  • 196,289 hits

Αρχείο


Αρέσει σε %d bloggers: