«ALARME» στο θέατρο Άττις

Στη θεμελιώδη αρχή του θεάτρου για να λειτουργήσει η σύμβαση αρκεί να υπάρχει ένας υποκριτής, ένας θεατής και κάτι ανάμεσα τους, με άλλα λόγια ένας πομπός που στέλνει το μήνυμα σ’ έναν δέκτη. Ο λόγος στο θέατρο είναι το πρόσχημα.

Αυτό είναι κάτι που το γνωρίζει πολύ καλά ο Θεόδωρος Τερζόπουλος και το τηρεί ευλαβικά όλα τα χρόνια που υπηρετεί τη θεατρική τέχνη. Ο μη εξοικειωμένος θεατής θ’ απορήσει κι ενδεχομένως θα αισθανθεί αμήχανα σ’ αυτό το σωματικό θέατρο που μοιάζει να ξεγυμνώνει όχι μόνο αυτόν που βρίσκεται πάνω στη σκηνή, αλλά και το κοινό από κάτω.  Το θέατρο του Τερζόπουλου πρέπει να είναι αντικείμενο μελέτης για τους μυημένους αλλά και γι’ αυτούς που θέλουν να επικοινωνήσουν με κάτι διαφορετικό.

Εν αρχή ην το σώμα εδώ. Δεν έχει σημασία τι λέει το κείμενο αλλά πώς θα στήσεις το κορμί σου για να το υποστηρίξεις.

Για να γίνω πιο συγκεκριμένη, το «Alarme» βασίζεται στην αλληλογραφία ανάμεσα στη βασίλισσα Ελισάβετ την Α’ και τη Μαρία Στιούαρτ. Την ιστορία έχει στο παρελθόν επεξεργαστεί δραματουργικά ο Σίλλερ στο έργο του «Μαρία Στιούαρτ». Αιτία της διαμάχης των δύο γυναικών υπήρξε ο θρόνος της Αγγλίας σε μια εποχή που η θρησκευτική έριδα ανάμεσα στους καθολικούς και τους αγγλικανούς όπως προέκυψαν απ’ την ρήξη του Ερρίκου με τον Πάπα ήταν εξαιρετικά έντονη.

Ο Τερζόπουλος παίρνει αυτή τη γνωστή ιστορική διαμάχη, της αφαιρεί τα πολλά λόγια και την περιορίζει ανάμεσα στις πρωταγωνίστριες της, χωρίς όλους τους ενδιάμεσους που θα είχε ένα κανονικό (sic) θεατρικό έργο. Η ουσία της ιστορίας είναι ο πόθος για την εξουσία. Οι δυο γυναίκες διακατέχονται από μια ακόρεστη πείνα που θα ικανοποιηθεί όχι μόνο με τη διεκδίκηση του θρόνου, αλλά και με τη βιολογική εξαφάνιση του αντιπάλου απ’ το προσκήνιο.

Έτσι, «ξεγυμνώνει» τις δυο βασίλισσες απ’ τα ενδύματα της εξουσίας και τις επαναπροσδιορίζει μέσα απ’ τη φύση τους. Στην ουσία είναι δυο πλάσματα που θα παλέψουν μέχρι τελικής πτώσης σαν δυο θηρία στη ζούγκλα για την τροφή τους. Ο θάνατος του ενός είναι η ζωή για το άλλο. The Queen is dead. Long live the Queen.

Είχα χρόνια να πάω στο θέατρο του Τερζόπουλου κι ομολογώ ότι το «Alarme» με εξέπληξε ευχάριστα.  Τι λόγια να βρω να πω για τις δυο ηθοποιούς της παράστασης; Η Σοφία Χίλλ κι η Αγλαΐα Παππά ήταν εξαιρετικές.  Με πλήρη και ουσιαστική αυτοσυγκέντρωση, έλεγχο των εκφραστικών τους μέσων, των σωμάτων και των αναπνοών τους, έκαναν την εμφάνιση τους η μία απέναντι απ’ την άλλη παραπέμποντας σε γάτες που είναι έτοιμες να ξεσκιστούν για να διεκδικήσουν αυτό που η καθεμιά θεωρεί δικό της. Καθώς  περνούσε ή ώρα υιοθέτησαν όλα τα τεχνάσματα της πονηριάς, της υποκρισία και του διπλωματικού ελιγμού. Πότε η απειλή ήταν φανερή και πότε πιο καλυμμένη, ανάλογα με το τι ήθελαν να πετύχουν. Στο τέλος η μεταμόρφωση τους σε φίδια, σε ερπετά που σέρνονται κατάχαμα και γίνονται ένα με τη γη, που καταβροχθίζουν το ένα το άλλο ξανά και ξανά έτσι ώστε κανένα να μην επιζήσει ήταν μαγική.

Η σκηνική σύλληψη, τα εκπληκτικά κοστούμια της Λουκίας, ο αφηγητής  του Τάσου Δήμα που παρεμβαλλόταν σε τακτά χρονικά διαστήματα, άλλοτε  για να υπογραμμίσει τα τεκταινόμενα και το ποιόν των γυναικών κι άλλοτε για  της επικρίνει, τραβήχτηκε τη στιγμή της κορύφωσης κι αυτός στην άκρη σαν έκπληκτος για το πού μπορεί να οδηγήσει η δίψα της εξουσίας.

Τα δυο ερπετά πλησίασαν επικίνδυνα το ένα το άλλο και μέσα από μια μαγική εικόνα καταβρόχθισαν αλλήλους παραπέμποντας σ’ αυτό το γενετήσιο ένστικτο κάποιων πλασμάτων του ζωικού βασιλείου, όπως του σκορπιού ή του Mantis religiosa (αλογάκι της Παναγίας).

Εκ των υστέρων σκέφτομαι ότι η συγκεκριμένη παράσταση δίνει κι ένα σημαντικό μάθημα που αποκτά περισσότερη ουσία στην εποχή μας. Το καλό θέατρο δεν είναι απαραίτητα το πολύ πλούσιο ή φλύαρο. Μπορείς να επικοινωνήσεις με την ψυχή του θεατή αναγκάζοντας τον να εστιάσει στη φύση του κι έτσι αν η ενδοσκόπηση πετύχει, υπάρχει λόγος να ελπίζουμε ότι η Τέχνη τελικά σώζει…

ALARME

Σκηνική σύνθεση με αφορμή την αλληλογραφία της Μαρίας Στιούαρτ με τη Βασίλισσα Ελισάβετ Α’

Αφηγητής: Τάσος  Δήμας

Μαρία Στιούαρτ: Αγλαΐα Παππά

Ελισάβετ: Σοφία Χιλλ

Το κείμενο του Αφηγητή έγραψε ο Θανάσης Αλευράς

Σκηνοθεσία-Σκηνική εγκατάσταση- Δραματουργική σύνθεση: Θεόδωρος Τερζόπουλος

Κοστούμια: ΛΟΥΚΙΑ

Μουσική: Παναγιώτης Βελανίτης

Φωτισμοί: Θεόδωρος Τερζόπουλος, Κωνσταντίνος Μπεθάνης

Hair styling: Δημήτρης Παλαιολόγου

Τεχνικός υπεύθυνος: Κωνσταντίνος Μπεθάνης

Εκτέλεση σκηνικής εγκατάστασης: Χαράλαμπος Τερζόπουλος

Υπεύθυνη παραγωγής: Μαρία Βογιατζή

Φωτογραφίες: Γιοχάννα Βέμπερ

Advertisements

0 Responses to “«ALARME» στο θέατρο Άττις”



  1. Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Επισκεψιμότητα

  • 196,271 hits

Αρχείο


Αρέσει σε %d bloggers: