«Αναζητώντας τον Αττίκ» στο Badminton

Το μουσικό θέατρο δεν είναι εύκολη υπόθεση, όσο κι αν οι οπαδοί του «ποιοτικού» του προσδίδουν την ετικέτα του ελαφρού. Απαιτεί  υποκριτική ικανότητα, καλές φωνές, χορευτική δεινότητα. Υπάρχει πάντα μπαλέτο και ορχήστρα αλλά ο ηθοποιός κάνει τη «βαριά δουλειά» (sic).  Είναι αυτός που εκτίθεται και συνδιαλέγεται με το κοινό κι ως εκ τούτου καλό είναι να διαθέτει αμεσότητα και ν’ αυτοσχεδιάζει. Ως προς αυτό το κομμάτι μάλιστα,  συμπεριφέρεται περίπου όπως στην επιθεώρηση με τη διαφορά ότι  εκεί υπάρχει ένα  στοιχείο πολιτικής επικαιρότητας που δεν είναι απαραίτητο στο μουσικό θέατρο.

Στο μουσικό θέατρο όλα πρέπει να είναι λαμπερά και στην υπερβολή τους. Φτερά, ψηλά τακούνια, εντυπωσιακές τουαλέτες, χορευτικά με ακροβατικές κινήσεις, οτιδήποτε μπορεί να σε κάνει να ονειρεύεσαι.

Έτσι ονειρική και μάλιστα αλά παλαιά (αφού στις μέρες μας το μουσικό θέατρο δεν είναι ιδιαίτερα δημοφιλές)  είναι και η παράσταση «Αναζητώντας τον Αττίκ».

Η ιστορία μας ταξειδεύει στη ζωή του Αττίκ (Κλέωνα Τριανταφύλλου) από τα παιδικά του χρόνια στην Αίγυπτο ως τη δεκαετία του 40 στην Αθήνα, όπου και μόνος του τερμάτισε τη ζωή του εν μέσω γερμανικής κατοχής.

Παρακολουθούμε τα φοιτητικά του χρόνια στο Παρίσι της belle époque, τον τρόπο που διασκέδαζε στα νυχτερινά παρισινά κέντρα αλλά και τη ζωή στην Αθήνα των αρχών του 20ου αιώνα. Περνούν από μπροστά μας οι μόδες της εποχής με τις καντάδες, τα μεικτά μπάνια,  τους περιπάτους στα κεντράκια του Ζαππείου και του Φαλήρου. Τον ακολουθούμε στις περιοδείες του εξωτερικού. Μαθαίνουμε για τις γυναίκες της ζωής του και τις ερωτικές ατασθαλίες του και καταλήγουμε στην Αθήνα της «Μάντρας» κατά τη διάρκεια του Μεσοπολέμου. Γινόμαστε γνώστες του ταλέντου του, τις ευκολίας που είχε στη σύνθεση τραγουδιών που αμέσως καθιερώνονταν στις προτιμήσεις του κοινού, το παρασκήνιο πίσω από τις επιτυχίες του (χαρακτηριστικό παράδειγμα το «Ζητάτε να σας πω»)

Η «Μάντρα» που λειτούργησε αρχικά στην οδό Μηθύμνης στα Πατήσια (κοντά στην πλατεία Αγάμων όπως ονομαζόταν κάποτε η πλατεία Αμερικής) κι εν συνεχεία στη συμβολή Ηπείρου και Αχαρνών, υπήρξε ο ναός της τέχνης του Αττίκ και λειτούργησε για μιαν ολόκληρη δεκαετία (1930-1940), συνδυάζοντας στοιχεία από την παρισινή μπουάτ, την αθηναϊκή επιθεώρηση, το βαριετέ, την ταβέρνα και τη μουσικο-φιλολογική στοά. Υπήρξε φυτώριο πολλών σπουδαίων καλλιτεχνών (Μίμης Τραϊφόρος, Ορέστης Λάσκος κά) αλλά και χώρος που καθιέρωσε σπουδαίες φωνές (Κάκια Μένδρη, Δανάη Στρατηγοπούλου). Η «Μάντρα» φιλοξένησε επίσης διεθνείς προσωπικότητες του καλλιτεχνικού στερεώματος, όπως  τη Josephine Baker.

Η παράσταση υπήρξε ουσιαστική τόσο στην αναπαράσταση μιας λαμπρής εποχής,  όσο και στο ζωντάνεμα της προσωπικότητας του προικισμένου αυτού δημιουργού καλλιτέχνη .  Η αναδρομή στο παρελθόν έγινε χωρίς διάθεση μελό αλλά με σαρκασμό, χιούμορ και κυρίως βαθιά γνώση του αντικειμένου. Νομίζω ανήκουν εύσημα σ’ όλη την ομάδα της προετοιμασίας, από τον εξαιρετικό μουσικό ερευνητή Λάμπρο Λιάβα, την ταλαντούχα Σοφία Σπυράτου που επιμελήθηκε τις χορογραφίες αλλά υπέγραψε και τη σκηνοθεσία, τα εμπνευσμένα κείμενα του Γιάννη Ξανθούλη, την ενορχήστρωση  του Θεόδωρου Κοτεπάνου.

Η ομάδα των ηθοποιών είχε κέφι, μπρίο, χόρεψε και τραγούδησε εκπληκτικά και μας χάρισε ένα απολαυστικό ταξείδι στον χρόνο. Είναι φοβερό το συναίσθημα όπου σ’ ένα θέατρο χωρητικότητας 2000 θέσεων, σκηνή και πλατεία επικοινωνούν μέσω μιας μελωδίας που οι παλιοί γνωρίζουν απ’ τα νειάτα τους κι οι νεώτεροι μαθαίνουν ν’ αγαπούν.

Σημαντική στιγμή της παράστασης η αειθαλής Ζωζώ Σαπουντζάκη, πάντα μπριόζα και με απόλυτο επαγγελματισμό, απέδειξε ότι ο αυθεντικός καλλιτέχνης πάνω στη σκηνή δεν υπολογίζει ούτε χρόνια, ούτε κούραση ή άλλες κοινωνικές συμβάσεις, αλλά ζει γι’ αυτές τις μαγικές στιγμές κάτω απ’ τα φώτα της ράμπας κι αποζητά το χειροκρότημα που θα τον απογειώσει.

«Αναζητώντας τον Αττίκ» στο Badminton

Mουσική έρευνα – κείµενα:  Λάµπρος Λιάβας
Σκηνοθεσία – χορογραφία: Σοφία Σπυράτου
Στιχουργικά ιντερµέδια: Γιάννης Ξανθούλης
Ενορχήστρωση – µουσική διεύθυνση: Θόδωρος Κοτεπάνος
Σκηνικά – κοστούµια: Λίλη Πεζανού
Σχεδιασμός Φωτισµού: Γιώργος Τέλλος
Σχεδιασμός Ήχου: Simon Honywill

Παραγωγή: Μιχάλης Αδάµ

Πρωταγωνιστούν (µε αλφαβητική σειρά):

Σία Κοσκινά, Νίνα Λοτσάρη, Ευαγγελία Μουµούρη, Αλέξανδρος Μπουρδούµης, Άγγελος Παπαδηµητρίου, Άκης Σακελλαρίου

Ιδιαίτερα τιµητική η παρουσία της Ζωζώς Σαπουντζάκη

Μαζί τους οι Χαράλαμπος Αλεξανδρόπουλος, Νικορέστης Χανιωτάκης,

10µελές µπαλέτο και 7µελής ορχήστρα.

Advertisements

0 Responses to “«Αναζητώντας τον Αττίκ» στο Badminton”



  1. Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Επισκεψιμότητα

  • 197,093 hits

Αρχείο


Αρέσει σε %d bloggers: