« Αθανάσιος Διάκος – η επιστροφή» στην Πειραιώς 260 (Φεστιβάλ Αθηνών 2012)

 

Ο Αθανάσιος Διάκος γλυτώνει τελευταία στιγμή τον οδυνηρό θάνατο (σούβλισμα) χάρη στην έγκαιρη επέμβαση ενός από μηχανής Θεού. Επιπλέον, «δραπετεύει» μαζί με την αγαπημένη του Κρουστάλλω στον χρόνο και προσγειώνεται στη σημερινή εποχή όπου ο τρόπος ζωής τους είναι μικροαστικός μεν, η δε ομιλία τους έμμετρη (στον γνωστό μας απ’ τη δημοτική ποίηση δεκαπεντασύλλαβο).

Πρόκειται για το νέο εγχείρημα της Λένας Κιτσοπούλου με αφορμή τον Αθανάσιο Διάκο.  Η επιλογή του κεντρικού ήρωα προέκυψε τυχαία όπως εξομολογείται η συγγραφέας. Με αφορμή το βασανιστήριο στο οποίο υπεβλήθη ο Αθανάσιος Διάκος, στόχος της κυρίως ήταν ν’ αναρωτηθεί τι ορίζεται ως βασανιστήριο σήμερα, απ’ το ψυχολογικό ως το σωματικό.

Ο Αθανάσιος Διάκος της παράστασης, είναι ένας μικρομεσαίος ιδιοκτήτης ψησταριάς στου Ψυρρή που καλείται ν’ αντιμετωπίσει την κρίση στον γάμο του με την Κρουστάλλω και να ισορροπήσει ανάμεσα στις παράλογες απαιτήσεις της για μια ζωή όπως ορίζουν οι τάσεις της εποχής μας και στα ιδανικά που υπήρχαν όταν οι άνθρωποι πάσχιζαν να ελευθερώσουν την Ελλάδα απ’ τον τουρκικό ζυγό.

Η σύλληψη είχε αναμφισβήτητα ενδιαφέρον. Πώς θα ένιωθε άραγε ένας ήρωας της ελληνικής επανάστασης  αν διακτινιζόταν στη σημερινή εποχή; Πώς θα ντυνόταν, τι δουλειά θα έκανε, πώς θα μιλούσε; Ο έμμετρος λόγος υπήρξε ένα επιπλέον ατού και αναμφίβολα ήταν μια παράσταση που έβγαζε γέλιο. Η Κιτσοπούλου ξέρει να γράφει και να στήνει μια παράσταση, έχει θεατρική αίσθηση, γνωρίζει από καλές ατάκες αλλά αρέσκεται να προκαλεί χωρίς όρια. Αυτό το τελευταίο είναι και η ένσταση μου για όλο το εγχείρημα. Θα μπορούσε κάλλιστα να είχε μείνει στο αρχικό μέρος του ευρήματος της, στην προσπάθεια της να εντάξει έναν άνθρωπο του 19ου αιώνα στον 21ο με τα σχετικά ευτράπελα που θα προέκυπταν. Αντ’ αυτού, ανακάτεψε και πολλά άλλα ζητήματα με αποκορύφωμα να φτάσει να μιλάει ακόμα και για το Κυπριακό, τις τεταμένες σχέσεις Ελλάδας-Τουρκίας, το Κουρδικό, την έλλειψη αισθητικής και παιδείας του νεοέλληνα κόκ. Επιπλέον, έντυσε την παράσταση με εικόνες απ’ την ιστορία των πρωτοπλάστων και τον Εσταυρωμένο ως σύμβολα οι μεν για τα δεινά του ανθρώπινου γένους, ο δε για την μάταιη θυσία του. Κάπως έτσι ξέφυγε εντελώς το μέτρο και το δεύτερο μισό της παράστασης είχε ξεφουσκώσει παρά τις φιλότιμες προσπάθειες των ηθοποιών και την αποδοχή του κοινού ( του εκπαιδευμένου θεατρικού κοινού πρέπει να τονίσω που αν και η συγγραφέας και σκηνοθέτης βγήκε κι επί σκηνής και τους τα’ χωσε(sic) – κατά την προσφιλή της μέθοδο- την καταχειροκρότησαν στο τέλος)

Η Κολιανδρή ήταν στην καλύτερη ως τώρα θεατρική της στιγμή. Ο Καραθάνος που επανειλημμένως έχω γράψει ότι προτιμώ στην κωμωδία,  έχει αποκτήσει μια μανιέρα που δυστυχώς σπανίως πια αποχωρίζεται. Δεν γίνεται να είσαι ίδιος τονικά κι εκφραστικά στον Συρανό, ίδιος στου Κουτρούλη τον γάμο και ίδιος στον Αθανάσιο Διάκο…

Οι μουσικές, ο σκηνικός χώρος και τα κοστούμια ήταν ομολογουμένως εμπνευσμένα.

« Αθανάσιος Διάκος – η επιστροφή» της Λένας Κιτσοπούλου

Πειραιώς 260 (Φεστιβάλ Αθηνών 2012)

Σκηνοθεσία: Λένα Κιτσοπούλου

Σκηνικά – Κοστούμια: Μαγδαληνή Αυγερινού

Φωτισμοί: Νίκος Βλασόπουλος

Βοηθός σκηνοθέτη: Άννα Νικολάου

Μουσική επιμέλεια: Ο θίασος

Σχεδιασμός ήχου: Κωστής Παυλόπουλος

Ερμηνεύουν:

Νίκος Καραθάνος, Έμιλυ Κολιανδρή, Γιάννης Κότσιφας, Ιωάννα Μαυρέα, Λένα Κιτσοπούλου, Γιάννος Περλέγκας.

 

Advertisements

0 Responses to “« Αθανάσιος Διάκος – η επιστροφή» στην Πειραιώς 260 (Φεστιβάλ Αθηνών 2012)”



  1. Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Επισκεψιμότητα

  • 195,833 hits

Αρχείο


Αρέσει σε %d bloggers: