«Χαίρε Νύμφη» στο Θέατρο Τέχνης (Φρυνίχου)


Την  ιστορία της Ρόζας Στάγγα αφηγείται ο Γρηγόριος Ξενόπουλος στο διήγημα του «Χαίρε Νύμφη» που διαδραματίζεται στην Αθήνα του ’30. Η 16χρονη Ρόζα, άβγαλτο κοριτσόπουλο καλής οικογένειας παρασύρεται απ’ τον επιτήδειο Ζοζό, πέφτει στην ερωτική παγίδα που της στήνει κι αναπόφευκτα παίρνει τον κακό δρόμο.

Απ’ αυτές τις λίγες γραμμές νομίζω γίνεται αμέσως προφανές ότι μια τέτοια ιστορία δύσκολα θα μπορούσε να σταθεί στη σημερινή εποχή, αφενός γιατί κανένα κορίτσι 16χρονών δεν είναι τόσο ανυποψίαστο, αφετέρου γιατί τα ήθη της εποχής είναι πια εντελώς διαφορετικά.

Η συντηρητική κοινωνία που τόσο εύστοχα αποτυπώνει ο Ξενόπουλος στο διήγημα του ήταν απολύτως υπαρκτή  σχεδόν μέχρι τα μισά του περασμένου αιώνα κι  ως εκ τούτου πίσω απ’ τα μυθιστορηματικά πρόσωπα της Ρόζας και του Ζοζού κρύβονται πολλές πραγματικές περιπτώσεις κοριτσιών που λοξοδρόμησαν κι αποτέλεσαν ντροπή για την οικογένεια και τον μικρόκοσμο τους, αλλά και αγοριών που  με την πρόφαση των σπουδών, έκαναν χρηματικές αφαιμάξεις των οικογενειών τους κι επιδίδονταν σε αλήτικη συμπεριφορά.

Αυτά άλλωστε αποτελούν και λάιτ μοτίφ πολλών ταινιών του ελληνικού κινηματογράφου.

Εύστοχα η Λένα Κιτσοπούλου διέγνωσε ότι το έργο χρήζει μιας σημαντικής  ανακαίνισης (sic) για να πει κάτι στον σημερινό θεατή και να μην παρασταθεί σαν απλοϊκή ηθογραφία. Κι έτσι, χωρίς να του αλλάξει καθόλου την  ιστορία -διατηρεί ακόμα και τον αρχικό τίτλο-, τη διογκώνει, την φτάνει στα άκρα, τη μεταμφιέζει και μας τη δίνει  μέσα από έναν παραμορφωτικό καθρέφτη που προκαλεί το γέλιο, αλλά κρύβει μεγάλο δράμα πίσω του. Για παράδειγμα, η εικόνα της Ρόζας Στάγγα παραπέμπει στην προσφάτως αδικοχαμένη Είμι Γουάινχάουζ πιθανότατα για να είναι αναγνωρίσιμη, αλλά αυτό δεν μειώνει καθόλου την τραγικότητα της ηρωίδας. Στην προκειμένη δε περίπτωση, θα λέγαμε ότι τη μεγαλώνει κιόλας.

Η Λένα Κιτσοπούλου είναι αναμφίβολα μια ταλαντούχα προσωπικότητα που αρέσκεται όμως στην υπερβολή. Ξέρει να διαβάσει καλά ένα κείμενο, είτε πρόκειται για δικό της, είτε για επέμβαση σε κάποιο άλλο, έχει θεατρικό αισθητήριο, γνωρίζει τους σκηνικούς κώδικες έχει χιούμορ, αλλά έχει κι εμμονές. Κουράζει κάποιες στιγμές με τις αριστοφανικού τύπου παραβάσεις της (ευτυχώς αυτή τη φορά ήταν μικρής διάρκειας κι όχι διδακτική), επαναλαμβάνει αγαπημένα της μοτίβα, εξακολουθεί να χρησιμοποιεί μάσκες που έχουν πια παραφορεθεί και κουράσει, τραβάει στα άκρα την ιστορία εξουθενώνοντας τον θεατή. Παρόλα αυτά όμως, φεύγει κανείς γενικά ικανοποιημένος από τις παραστάσεις της αρκεί να είναι σε θέση ν’ αναγνωρίσει ότι και η παρωδία είναι αναγκαία για να μην βαραίνει ο άνθρωπος απ’ τις τραγωδίες της ζωής.

Η Μαρία Πρωτόπαππα είναι απ’ τις πλέον αξιόλογες ηθοποιούς της γενιάς της. Μ’ αρέσει ο τρόπος που κινείται στη σκηνή κι ερμηνεύει τον ρόλο της. Μοιάζει σχεδόν σαν να τον υπονομεύει κι έχει αξιοθαύμαστο αυτοέλεγχο.

Πολύ καλός ήταν κι ο Γιάννος Περλέγκας στον ρόλο του κακού κι ιντριγκαδόρου Ζοζού. Το ενδιαφέρον με τον Περλέγκα ήταν ότι κατόρθωσε να υποκριθεί έναν κακό παλαιάς κοπής κι αυτό είναι άξιο λόγου αν αναλογιστεί κανείς το νεαρό της ηλικίας του.

Συνεπής με τον ρόλο του και μετρημένος ο Αλέξανδρος Τσώτσης ως  φτωχός πλην τίμιος υπαλληλάκος που ναι μεν θέλει να σηκώσει ανάστημα, αλλά δεν τολμά. Απολαυστικός ο Γιάννης Κότσιφας και στους δύο ρόλους, ως Τοτός και ως συντηρητικός αδερφός. Καταλυτική η παρουσία της Ιωάννα Μαυρέα στον ρόλο της μητέρας Στάγγα.

Η σκηνή ανάμεσα στη μητέρα και τη Ρόζα με αφορμή τον επικείμενο γάμο της Ρόζας ήταν μια πολύ δυνατή και συγχρόνως σπαρακτική στιγμή του  έργου.

Η σκηνοθεσία της Κιτσοπούλου με τη συνδρομή όλων των συνεργατών της σε επίπεδο σκηνικών, κοστουμιών, μουσικής και υποκριτικής δικαίωσε απόλυτα  το τελικό αποτέλεσμα.

Θέατρο Τέχνης (Φρυνίχου)

«Χαίρε Νύμφη» του Γρηγόριου Ξενόπουλου

σε διασκευή Λένας Κιτσοπούλου

Σκηνοθεσία : Κιτσοπούλου Λένα

Σκηνικά : Παπαγεωργακοπούλου Έλλη

Κοστούμια : Παπαγεωργακοπούλου Έλλη

Μουσική : Κυπουργός Νίκος

Φωτισμοί : Βλασσόπουλος Νίκος

Μουσική επιμέλεια : Ο θίασος

Διανομή

Ρόζα: Μαρία Πρωτόπαππα
Ζοζός: Γιάννος Περλέγκας
Τοτός/Χρηστάκης: Γιάννης Κότσιφας
Ανδρομάχη/Ευριδίκη/Χαρίκλεια: Ιωάννα Μαυρέα
Αργύρης: Αλέξανδρος Τσώτσης
Νότα/Γεωργία: Ντάνη Γιαννακοπούλου
Βασίλης: Γιάννης Καπελέρης
Νέλλη: Λένα Κιτσοπούλου

Στο χορό και στη χορωδία συμμετέχουν και οι:
Κώστας Σιλβέστρος, Κώστας Ανδρικόπουλος, Κώστας Παπαγεωργίου, Ελένη Κατωμερή

 

Advertisements

0 Responses to “«Χαίρε Νύμφη» στο Θέατρο Τέχνης (Φρυνίχου)”



  1. Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Επισκεψιμότητα

  • 197,102 hits

Αρχείο


Αρέσει σε %d bloggers: