«Ένα καρφί στον τοίχο» στο θέατρο του Νέου Κόσμου (Δώμα)

 

karfi

Ένα καρφί στον τοίχο είναι ο συνδετικός κρίκος ανάμεσα σε τρεις ιστορίες που διαδραματίζονται στο παρελθόν, το παρόν και το μέλλον. Δυο άνθρωποι, ένας άνδρας και μια γυναίκα και σχέσεις που μεταβάλλονται. Έξι πρόσωπα εναλλάσσονται σ’ ένα μικρό διαμέρισμα της Αθήνας το 1970, το 1992 και το 2014, μέσα από διαφορετικές συνθήκες κάθε φορά.

Το πρώτο θεατρικό κείμενο του Λευτέρη Καταχανά φιλοδοξεί να φωτίσει μια διαχρονικότητα ανθρώπινων σχέσεων μεταβαλλόμενη κάθε φορά και φορτισμένη κάτω απ’ το ειδικό κοινωνικο πολιτικό βάρος κάθε εποχής. Έτσι, στην πρώτη ιστορία υπάρχει ο θύτης και το θύμα, στη δεύτερη ένα ζευγάρι που καλείται να λόγω απρόοπτων εξελίξεων, ενώ στη τρίτη ένα ζευγάρι του όχι και τόσο μακρινού μέλλοντος που λόγω κρίσης κι αδιεξόδου αποφασίζει ν’ αλλάξει τον τρόπο ζωής του.

Καλή η πρώτη αυτή προσπάθεια του Καταχανά, αλλά χρειάζεται δρόμος ακόμη αν ο νεαρός συγγραφέας επιθυμεί να συνεχίσει να γράφει για το θέατρο. Στο κείμενο του διακρίνει κανείς  ευαισθησία και προβληματισμό, αλλά η βασική του αδυναμία είναι ότι παραπέμπει σε κάπως παλιά θεατρική γραφή. Ως νέος άνθρωπος, οφείλει να επιδείξει περισσότερη τόλμη και να γράψει κάτι φρέσκο και ίσως ανατρεπτικό. Λείπουν εξάλλου τα καλά θεατρικά κείμενα από σύγχρονους έλληνες συγγραφείς.

Το « Ένα καρφί στον τοίχο» παρουσιάζεται στο δώμα, σ’ έναν μικρό χώρο όπου ηθοποιοί και κοινό ουσιαστικά συνυπάρχουν με ελάχιστη απόσταση ανάμεσα τους. Αυτό δημιουργεί δυσκολίες στον ηθοποιό υπό την έννοια ότι πρέπει να είναι πολύ άμεσος κι αληθινός. Η ατμόσφαιρα που δημιούργησαν οι δυο ηθοποιοί υπό την σκηνοθετική μπαγκέτα του Χρήστου Στέργιογλου είχε αυθεντικότητα, μέτρο και αίσθηση του χώρου και του χρόνου. Ωστόσο, δεν έλειψαν  μικρά προβλήματα ρυθμού που θεωρώ όμως ότι είναι φυσικό να προκύπτουν αφού η παράσταση είναι ακόμη στην αρχή της (σ.σ χθες ήταν η δεύτερη μέρα που παιζόταν).

Υποκριτικά, η Νικόλ Δημητρακοπούλου έχει μια εσωτερικότητα που φάνηκε κυρίως στην πρώτη ιστορία και τα δραματικά μέρη της δεύτερης. Ο Λευτέρης Καταχανάς χρειάζεται να «τσαλακωθεί» λίγο περισσότερο γιατί βγάζει  μια καθαρότητα που αντανακλά στο πρόσωπο του ακόμα κι όταν υποδύεται κάποιον αρνητικό χαρακτήρα (όπως τον άντρα στην πρώτη ιστορία).

Το «Ένα καρφί στον τοίχο» είναι η πρώτη φορά για τον σκηνοθέτη, τον συγγραφέα, τον  μουσικό της παράστασης. Είναι αισιόδοξο μήνυμα προς τις νέες ομάδες το ότι το πρώτο τους εγχείρημα βρήκε στέγη στο φιλόξενο περιβάλλον του θεάτρου του Νέου Κόσμου. Ελπίζω να τους δικαιώσει καλλιτεχνικά η συνέχεια

Θέατρο του Νέου Κόσμου (Δώμα)

«Ένα καρφί στον τοίχο»  του Λευτέρη Καταχανά

Συμπαραγωγή με την One Two Free

Σκηνοθεσία: Χρήστος Στέργιογλου

Μουσική: Μιχάλης Καταχανάς

Παίζουν οι ηθοποιοί

Νικόλ Δημητρακοπούλου

Λευτέρης Καταχανάς

 

Δείτε κι εδώ

 

Advertisements

0 Responses to “«Ένα καρφί στον τοίχο» στο θέατρο του Νέου Κόσμου (Δώμα)”



  1. Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Επισκεψιμότητα

  • 195,843 hits

Αρχείο


Αρέσει σε %d bloggers: