«Γκόλφω» στο Εθνικό Θέατρο (Θέατρο Rex)

 

Golfw

Στην ορεινή Στύγα, εκεί όπου σύμφωνα με τους αρχαίους μύθους βρισκόταν η πύλη του κάτω κόσμου και Θεοί και θνητοί έδιναν τον ιερότερο όρκο, η Γκόλφω, μια νεαρή βοσκοπούλα ορκίζεται αιώνια αγάπη με τον Τάσο και αρνείται κάθε πολιορκία από το αρχοντόπουλο της περιοχής τον Κίτσο. Ο Τάσος αντίθετα, θαμπωμένος απ’ τα πλούτη, ενδίδει στα προξενιά που του κάνουν και συναινεί στο να παντρευτεί τη Σταυρούλα την κόρη του πλούσιου τσέλιγκα της περιοχής. Η Γκόλφω βαθιά χτυπημένη απ’ την προδοσία του αγαπημένου της αρχίζει να χάνει τα λογικά της και τον καταριέται, ενώ λίγο πριν τον γάμο τους, αλλάζει γνώμη και παίρνει πίσω την κατάρα. Συγχρόνως, φαρμακώνεται και πεθαίνει στην αγκαλιά του Τάσου που μετανιωμένος τρέχει στο κατόπι της.

Η «Γκόλφω», βουκολικό δραματικό ειδύλλιο σε πέντε πράξεις του Σπύρου Περεσιάδη(κορυφαίου τεχνίτη του είδους), παραστάθηκε αρχικά στην Ακράτα, τόπο διαμονής του συγγραφέα το 1893. Πολύ σύντομα όμως γνώρισε τεράστια επιτυχία κι εμφανίστηκε τόσο στην Αθήνα, όσο και στην υπόλοιπη ελληνική επαρχία καθώς και σε πόλεις του εξωτερικού με έντονο ελληνικό στοιχείο (Σμύρνη, Οδησσό, Παρίσι).

Ο Νίκος Καραθάνος προσέγγισε τη «Γκόλφω» με διάθεση ν’ αποτίσει φόρο τιμής σ’ ένα έργο σταθμό στην ιστορία του ελληνικού θεάτρου. Θεωρεί  τη «Γκόλφω»  κομμάτι της ευρύτερης πολιτιστικής μας κληρονομιάς, […ένα πανηγυρικό ρέκβιεμ προς τιμήν των προπάππων και των προγιαγιάδων μας, ένας χαιρετισμός σε μια Ελλάδα που έχει τελειώσει…]. Ταυτόχρονα, με την παράσταση του τιμά και την εγχώρια ιστορία των θεατρικών μπουλουκιών  που συχνά ενέτασσαν στο ρεπερτόριο τους τη «Γκόλφω». Ας μην ξεχνάμε άλλωστε ότι η «Γκόλφω « λειτουργούσε σαν σωσίβια λέμβος αφού ήταν εγγυημένη επιτυχία για τους θιάσους.

Στα θετικά της παράστασης η σκηνοθεσία του Καραθάνου. Με μέτρο κι αίσθηση των ορίων της γραφικότητας,  καθοδήγησε την παράσταση έτσι ώστε να μην κινδυνεύει να καταλήξει μελό ή έντονα φολκλορική. Οι  φορτισμένες στιγμές έσπαγαν με έντεχνα κωμικά τερτίπια που αλάφραιναν την εξέλιξη του έργου. Ταυτόχρονα όμως, δεν μειώθηκε καθόλου η συγκίνηση και δεν μετακινήθηκε ο βασικός δραματικός άξονας του Περεσιάδη.

Οι μαύρες φουστανέλες και η κυριαρχία του μαύρου χρώματος γενικά αντί του αναμενόμενου λευκού έσπαγαν αφενός το έντονο παραδοσιακό στοιχείο, αφετέρου ενίσχυαν τη σκηνοθετική γραμμή. Εξαιρετικό το σκηνικό του με τους τεράστιους όγκους που παρέπεμπαν στα βουνά.

Ενδιαφέρουσα βρήκα την τριπλή διανομή στους ρόλους της Γκόλφως και του Τάσου. Οι ηθοποιοί άλλαζαν όχι με βάση την ηλικιακή διαφορά, αλλά την ψυχική κατάσταση όπως προέκυπτε εξελικτικά. Το ηλικιωμένο ζευγάρι στους ρόλους της Γκόλφως και του Τάσου είχε ένα πολύ ενδιαφέρον υπερφυσικό στοιχείο που έδεσε και με το «ανοιχτό» τέλος του έργου.

Στα αρνητικά στοιχεία της παράστασης, καταγράφω μια σύγχυση στον ρυθμό και την κίνηση των σκηνών του πλήθους που όμως πιστεύω ότι θ’ αποκατασταθεί όσο η παράσταση  προχωράει και  παγιώνεται σ’ ένα σχήμα.  Δεν μου άρεσε καθόλου η ενδυμασία με τις αρκούδες για τον ρόλο της Σταυρούλας και των φιλενάδων  της, αφού δεν ήταν καθόλου ευδιάκριτος ο συμβολισμός κι έβγαζε «εύκολο» γέλιο.

Άρτια η διανομή. Ξεχωρίζω πάντα την Εύα Σαουλίδου για το έντονο ταμπεραμέντο της και τη Λυδία Φωτοπούλου για την έξοχη τεχνική της. Δεν μου ταίριαξε καθόλου η Αλίκη Αλεξανδράκη σ’ όλο το σχήμα και το ύφος της παράστασης. Εξαιρετικός ο Άγγελος Παπαδημητρίου, μετρημένος ο Καραθάνος (τον έχουμε δει και σε καλύτερες υποκριτικές στιγμές), λίγος ο Χάρης Φραγκούλης, καλός ο παλαίμαχος Γιάννης Βογιατζής που αξιοπρεπέστατα λειτουργεί στη σκηνή κάτω από διαφορετικού ύφους σκηνοθετικές μπαγκέτες.

Δημιουργική και  πρωτότυπη η μουσική  του Άγγελου Τριανταφύλλου

 

«Γκόλφω» του Σπυρίδωνος Περεσιάδη

ΘΕΑΤΡΟ REX- ΣΚΗΝΗ «ΜΑΡΙΚΑ ΚΟΤΟΠΟΥΛΗ»

Σκηνοθεσία: Νίκος Καραθάνος

Σκηνικά – Κοστούμια: Έλλη Παπαγεωργακοπούλου

Μουσική: Άγγελος Τριανταφύλλου

Κίνηση: Αμάλια Μπένετ

Φωτισμοί: Λευτέρης Παυλόπουλος

Επεξεργασία κειμένου: Γιούλα Μπούνταλη

Βοηθός σκηνοθέτη: Διώνη Κουρτάκη

Βοηθός σκηνογράφου-ενδυματολόγου:Ευαγγελία Θεριανού

Διανομή:

Γκόλφω: Αλίκη Αλεξανδράκη, Λυδία Φωτοπούλου, Εύη Σαουλίδου

Τάσος: Γιάννης Βογιατζής, Νίκος Καραθάνος, Χάρης Φραγκούλης

Κίτσος: Άγγελος Τριανταφύλλου

Γιάννος : Μιχάλης Σαράντης

Αστέρω : Χριστίνα Μαξούρη

Θανάσουλας: Γιώργος Μπινιάρης

Δήμος : Γιάννης Κότσιφας

Σταυρούλα: Μαρία Διακοπαναγιώτου

Ζήσης: Άγγελος Παπαδημητρίου

Άγγλοι περιηγητές: Αλίκη Αλεξανδράκη, Χριστίνα Μαξούρη, Άγγελος Παπαδημητρίου, Λυδία Φωτοπούλου

 

Advertisements

0 Responses to “«Γκόλφω» στο Εθνικό Θέατρο (Θέατρο Rex)”



  1. Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Επισκεψιμότητα

  • 197,108 hits

Αρχείο


Αρέσει σε %d bloggers: