«Κύκλοι / Ιστορίες» στη Στέγη Γραμμάτων & Τεχνών

 

POMERRAT

Είναι σαφές από την πρόσφατη θεατρική επαφή με το έργο του, ότι στο επίκεντρο του προβληματισμού του Joel Pommerat βρίσκεται ο άνθρωπος. Δεν έχω γνώση της πλήρους συγγραφικής παραγωγής του, αλλά κρίνοντας απ’ αυτά τα δύο δείγματα που παρουσιάστηκαν στην Ελλάδα, ο Pommerat κάνει πράγματι ουμανιστικό θέατρο . Στους «Κύκλους/Ιστορίες» που παίχτηκαν στο παρισινό Bouffes du Nord το 2010 και απέσπασαν το βραβείο Μολιέρου,  ο Pommerat  αναζητά την χαμένη ταυτότητα του δυτικού πολιτισμού.

Μέσα από διάφορες ιστορίες στο πέρασμα των αιώνων ( επιλέγονται κάποιες χρονιές  απ’ τον Μεσαίωνα ως τον 21ο αιώνα ως ορόσημα), αναρωτιέται τι τελικά έχει απομείνει απ’ όλες αυτές τις αρετές και τα ιδανικά για τα οποία πάλεψε ο άνθρωπος  στο πρόσφατο αλλά και κάπως μακρύτερο παρελθόν του.

Οι ιστορίες που επιλέγει αφορούν στην καθημερινότητα μερικών απλών ανθρώπων που τυχαίνει να βρίσκονται στη δίνη μεγάλων ιστορικών στιγμών, όπως π.χ  ο Α’ Παγκόσμιος πόλεμος. Χρησιμοποιεί αυτά τα στιγμιότυπα φορτίζοντας τα άλλοτε με χιούμορ, άλλοτε με καυστικότητα, άλλοτε με αγωνία αλλά πάντα με κριτική ματιά και δημιουργεί μικρούς κύκλους που ενώνονται μεταξύ τους οδηγώντας στην αρχική διαπίστωση: τα οράματα για μια ανθρώπινη Ευρώπη χάθηκαν. Ο άνθρωπος σταδιακά απογυμνώθηκε κι αποκάλυψε το κτήνος που κρύβει μέσα του.

Υπήρχε  μια αμηχανία τα πρώτα λεπτά της παράστασης μέχρι να ενταχθεί ο θεατής στην σύλληψη, στην επεξεργασία της ιδέας και στη σκηνική υλοποίηση της. Παρά τη μεγάλη διάρκεια (2 ώρες και 20 λεπτά χωρίς διάλειμμα), η γρήγορη εναλλαγή των σκηνών, η σωστή αίσθηση του ρυθμού και η ζωντάνια των ηθοποιών, κέντρισε σύντομα το ενδιαφέρον μας. Το παράδοξο τσίρκο δωματίου (έτσι όρισε η Κανιγκούντα την παράσταση της) που αρχικά με ξένισε γιατί δεν μπορούσα να το κατανοήσω  είναι ένα «άγριο» τελικά θέαμα με τον άνθρωπο ως ζώο σε όλες του τις εκφάνσεις…

Αν λάβει κανείς υπόψη τη μεγάλη διάρκεια (2 ώρες και  20 λεπτά χωρίς διάλειμμα), τότε η ομάδα Κανιγκούντα μάλλον καλά τα κατάφερε αφού η παράσταση κατάφερε να κερδίσει το ενδιαφέρον των θεατών. Η σκηνοθεσία του Λεοντάρη είχε δυναμισμό, εναλλασσόμενες μικρές σκηνές και ταλαντούχους ηθοποιούς έτοιμους για όλα.

Αξίζει να ειπωθεί ότι ο τρόπος που σκηνοθετήθηκε το έργο του Pommerat έμοιαζε σαν το αποτέλεσμα ενός συνεχούς αυτοσχεδιασμού με τη διαφορά ότι ήταν προσεγμένος στις λεπτομέρειες του κι επιμελώς φροντισμένος από πριν.

 

Θίασος Κανιγκούντα

«Κύκλοι / Ιστορίες» του Joël Pommerat

3-21 Απριλίου 201321:00 Μικρή Σκηνή

Κείμενο: Joël Pommerat

Μετάφραση: Λουίζα Μητσάκου
Σκηνοθεσία – Μουσική επιμέλεια – Σχεδιασμός ήχου: Γιάννης Λεοντάρης
Σκηνικά – Κοστούμια: Θάλεια Ιστικοπούλου
Φωτισμοί: Μαρία Γοζαδίνου
Επιμέλεια αυτοσχεδιασμών «Viewpoints»: Ρεβέκκα Τσιλιγκαρίδου
Βοηθός σκηνοθέτη: Αιμιλία Βάλβη
Βοηθός σκηνογράφου – ενδυματολόγου: Μαρία Παπαϊωάννου
Παίζουν (με αλφαβητική σειρά): Γιάννης Αναστασάκης, Ανθή Ευστρατιάδου,Ευθύμης Θέου, Μαρία Μαγκανάρη, Θέμης Πάνου, Παναγιώτης Παπαϊωάννου,Ρεβέκκα Τσιλιγκαρίδου, Γιώργος Φριντζήλας

Advertisements

0 Responses to “«Κύκλοι / Ιστορίες» στη Στέγη Γραμμάτων & Τεχνών”



  1. Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Επισκεψιμότητα

  • 195,839 hits

Αρχείο


Αρέσει σε %d bloggers: