«Φλαντρώ» στο Εθνικό Θέατρο (Νέα Σκηνή- Νίκος Κούρκουλος)

 

fladro2

Μια νατουραλίστικη τραγωδία με εμφανείς καταβολές στη δημοτική παράδοση είναι η Φλαντρώ (σ.σ ετυμολογικά το όνομά της σημαίνει «εκείνη που αγαπάει τον άντρα») του Παντελή Χορν που γράφτηκε το 1925 και είχε χαρακτηριστεί απ’ τον συγγραφέα της ως «τραγωδία του πόθου». Αξίζει μάλιστα να σημειωθεί ότι κατά το πρώτο του ανέβασμα απ’ τη Μαρίκα Κοτοπούλη θεωρήθηκε τολμηρό έργο και σκανδάλισε τα ήθη της εποχής.

Διαδραματίζεται σ’ ένα νησί του Αιγαίου. Χήρα με δυο κόρες- μία από κάθε γάμο- η αρχόντισσα Φλαντρώ κάνει τα πάντα προκειμένου να παντρέψει την πρωτότοκη με τον νεαρό καρδιοκατακτητή του νησιού. Στην πραγματικότητα βαθειά της επιθυμία είναι να φέρει τον νεαρό στο σπίτι προκειμένου να τον χαίρεται η ίδια μια που τον έχει ερωτευτεί Οι ενέργειες της έρχονται σε αντίθεση με τη δεύτερη κόρη της που είναι ερωτευμένη μαζί του ενώ η Φλαντρώ πεισμώνει όλο και πιο πολύ αφού η σχέση μ’ αυτή την κόρη είναι κυρίως ανταγωνιστική. Τυφλωμένη από το ανικανοποίητο πάθος της, όταν εκείνος την αρνείται, η Φλαντρώ επιφυλάσσει μια σκληρή τιμωρία στους δυο νεαρούς ερωτευμένους τις συνέπειες της οποίας θα υποστεί βέβαια κι η ίδια.

Η Λυδία Κονιόρδου κατάφερε να δώσει μια πνοή φρεσκάδας σ’ αυτό το παλιό έργο που για πολλά χρόνια είχε περιέλθει στην αφάνεια. Σοφά σκέφτηκε να δώσει βάρος στις ψυχολογικές προεκτάσεις και να ξεφύγει όσο το δυνατόν περισσότερο από στοιχεία που θα το καθιστούσαν ανοίκειο και παρωχημένο στο ευρύ κοινό.

Βασικός άξονας της σκηνοθεσίας της ήταν η ματαίωση της γυναικείου ερωτισμού με το πέρασμα του χρόνου. Προβάλλει τα στοιχεία της φιλαρέσκειας, της ερωτικής ανάγκης, της απειλής από μικρότερης ηλικίας γυναίκες.

Η Φλαντρώ είναι μια γυναίκα στερημένη από τον έρωτα για πολλά χρόνια κι αναγκασμένη να καταπιέζεται μέσα στην κλειστή κοινωνία του νησιού. Αυτό σε συνδυασμό ότι το αντικείμενο του πόθου της διεκδικείται από μια νεότερη και πιο ελκυστική γυναίκα την κάνει να φτάσει στα άκρα. Το στοιχείο της τραγωδίας είναι ότι αυτή η νεότερη γυναίκα δεν είναι άλλη απ’ την ίδια της την κόρη.

Εδώ ο Χορν επιχειρεί κάτι πρωτοποριακό για την ελληνική δραματουργία της εποχής του, την ψυχολογική προσέγγιση στην πλοκή του έργου. Σε μια βαθύτερη ανάλυση, η Φλαντρώ φεύγει απ’ τα όρια της ηθογραφίας και του νατουραλισμού και πραγματεύεται ζητήματα που απασχολούσαν την επιστήμη της ψυχανάλυσης στις αρχές του 20ου αιώνα. Η κρίση ηλικίας της γυναίκας καθώς μεγαλώνει, η συγκεκαλυμμένη αντιπαλότητα στη σχέση μάνας- κόρης με γνώμονα την ηλικία, η ερωτική ταυτότητα.

Κάτω λοιπόν απ’ αυτό το πρίσμα, η Κονιόρδου σοφά επέλεξε ν’ απομακρύνει τα πρόσωπα απ’ τα συναισθήματα τους αρχικά προσδίδοντας στην παράσταση έναν τελετουργικό χαρακτήρα που σαφώς μας παρέπεμπε σε κινησιολογία γιαπωνέζικου θεάτρου. Στο ίδιο μοτίβο κινήθηκαν τα εξαιρετικά κοστούμια που ήταν κάτι ανάμεσα σε παραδοσιακή φορεσιά και κιμονό, χωρίς να είναι ούτε το ένα ούτε το άλλο.

Προχωρώντας βέβαια η παράσταση προς την κορύφωση της όλη η τελετουργία άρχισε να φθίνει κι οι χαρακτήρες πήραν πιο ξεκάθαρη μορφή. Έγιναν με άλλα λόγια πιο «ανθρώπινοι», «άρχισαν να πετούν το ένδυμα» φανερώνοντας τις αδυναμίες τους…

Η Κονιόρδου πήρε πάνω της όλο το βάρος της παράστασης έχοντας τη σκηνοθετική ευθύνη και κρατώντας τον βασικό ρόλο. Είχα την αίσθηση ότι «βρήκε» τον ρόλο περισσότερο προς την κορύφωση του έργου, όταν πια αποκαλύπτονται οι επιθυμίες της Φλαντρώς. Είχε νεύρο, πάθος και έλεγχο όλων των εκφραστικών της μέσων χωρίς ν’ αποφεύγει όμως κάποια σαρδάμ ( προϊόν πιθανώς κούρασης).

Συμπαθητική και ισορροπημένη η υπόλοιπη διανομή χωρίς ιδιαίτερα αξιοσημείωτες υποκριτικές στιγμές.

«Φλαντρώ» του Παντελή Χορν

Νέα Σκηνή «Νίκος Κούρκουλος»

Σκηνοθεσία: Λυδία Κονιόρδου

Σκηνικά: Έλλη Παπαγεωργακοπούλου

Κοστούμια: Άγγελος Μέντης

Μουσική: Τάκης Φαραζής

Φωτισμοί: Αλέκος Αναστασίου

Χορογραφία: Αποστολία Παπαδαμάκη

Επιμέλεια κίνησης: Μαριάννα Καβαλλιεράτου

Βοηθοί σκηνοθέτη: Ανδρονίκη Χριστάκη, Έλενα Μαρσίδου

Βοηθός σκηνογράφου: Ευαγγελία Θεριανού

Δραματολόγος παράστασης: Εύα Σαραγά

Διανομή:

Γαρουφαλιά: Μαρία Διακοπαναγιώτου

Λευτέρης Ζατούνης: Φαίδων Καστρής

Φλαντρώ: Λυδία Κονιόρδου

Χρύσω: Σεβίλλη Παντελίδου

Νότης Σερδάρης: Μιχάλης Σαράντης

Μυρτώ: Ελεάνα Στραβοδήμου

Μουσικοί επί σκηνής: Cihan Turkoglu(Σάζι,κρητική λύρα,ιδιόφωνα)

Γιώργος Διαμαντόπουλος: (Kaval,guzheng,yayli tanbur,ιδιόφωνα)

Σόλις Μπαρκής: (κρουστά, ιδιόφωνα)

Advertisements

0 Responses to “«Φλαντρώ» στο Εθνικό Θέατρο (Νέα Σκηνή- Νίκος Κούρκουλος)”



  1. Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Επισκεψιμότητα

  • 197,102 hits

Αρχείο


Αρέσει σε %d bloggers: