«Φιλάργυρος» στο Εθνικό Θέατρο (Κεντρική Σκηνή)

Filargyros

Ο «Φιλάργυρος» είναι ήδη γνωστός στον ελληνικό χώρο απ’ το 1816 με την εκδοθείσα στη Βιέννη μετάφραση του «Εξηνταβελώνη» του Κων/νου Οικονόμου εξ Οικονόμων που άφησε εποχή με την εμπεριστατωμένη θεωρητική του εισαγωγή και τη χρήση διαλέκτων στην απόδοση της κωμωδίας στα καθ’ ημάς.  Τον  18ο εξάλλου αιώνα, τότε που το ελληνικό θέατρο ξεκινάει δειλά από τις παραδουνάβιες περιοχές κι εξυπηρετεί συγκεκριμένους σκοπούς, οι κωμωδίες χαρακτήρων μπορούσαν άνετα να διασκευαστούν και να προσαρμοστούν σε νέα δεδομένα.

Αν συνειδητοποιήσει κανείς πόσο μεγάλος υπήρξε ο Μολιέρος στη εποχή του, έναν αιώνα νωρίτερα δηλαδή και μάλιστα με την εύνοια του ίδιου του Λουδοβίκου του 14ου, αρκεί να δικαιολογήσει  αυτή τη δημοφιλία  που εξακολούθησε αμείωτη στους αιώνες. Για να κατανοήσει μάλιστα κανείς την απήχηση που είχαν  οι κωμωδίες του Μολιέρου στο κοινό της εποχής του αλλά και στο μεταγενέστερο, αξίζει ν’ αναφερθεί η ιδιαίτερη σχέση του Γάλλου κωμωδιογράφου με την ιταλική παράδοση, τόσο την comedia dell’ arte όσο και την comedia erudita( τη λόγια δηλαδή κωμωδία).

H συστέγαση του Μολιέρου με τους Ιταλούς στο Palais Royale, δημιούργησε έντονες αλληλεπιδράσεις. Ο Μολιέρος έχει δεχτεί πολλές επιρροές απ’ την μεγάλη παράδοση των Ιταλών. Έχει αντλήσει θέματα και δανειστεί κωμικούς τίτλους απ’ τους Ιταλούς κι εκείνοι με τη σειρά τους μιμήθηκαν έργα του προκειμένου να εκγαλλίσουν το ρεπερτόριο τους. Τα συγκεκριμένα πρόσωπα του γέρου τσιγκούνη ερωτύλου, της προξενήτρας, των νέων ερωτευμένων κοκ συναντούνται συχνά στον Μολιέρο και δεν μοιάζουν καθόλου ξένα ακόμη και στο ελληνικό κοινό αφού μέσα από ιδιαίτερες σχέσεις πνευματικών  ζυμώσεων τα έχουμε συναντήσει τόσο στην Κρητική κωμωδία όσο και στην Επτανησιακή.

Ας μην παρεξηγηθεί το θέατρο του Μολιέρου θεωρούμενο ως εύκολο θέατρο. Καταρχήν,  η ίδρυση της Comédie-Française στο Παρίσι  με την τεράστια θεατρική παράδοση που συνεχίζεται στις μέρες μας χρωστάει την ύπαρξη της στον ίδιο και κατά δεύτερον, η ίδια η κωμωδία αν παιχτεί σοβαρά διεκδικεί μια ισάξια θέση πλάι σε δραματικότερα είδη θεάτρου.

Ο Αρπαγκόν, ο φιλάργυρος δηλαδή του τίτλου, είναι ένα κατά βάθος τραγικό πρόσωπο.  Έχει απομονωθεί λόγω της τσιγκουνιάς και του κακότροπου χαρακτήρα του απ’ την οικογένεια, τους φίλους και τον κοινωνικό του περίγυρο και το μόνο πράγμα που μονοπωλεί το ενδιαφέρον του είναι η συσσώρευση και διατήρηση του πλούτου του.

Η παράσταση του «Φιλάργυρου» όπως μεταφράστηκε και διασκευάστηκε για το Εθνικό θέατρο δεν ήταν τίποτε άλλο παρά κακέκτυπο μολιερικού έργου. Δεν είχε κανένα δραματικό υπόβαθρο και δεν έβγαλε καμιά πτυχή του χαρακτήρα του Αρπαγκόν πέραν του προφανούς κι εύκολου γέλιου για μαζική κατανάλωση.

Διατηρώ τις επιφυλάξεις μου για το κατά πόσον αυτή  η μετάφραση  προήλθε κατευθείαν απ’ το γαλλικό κείμενο. Η διασκευή πάντως υπήρξε κάκιστη και δεν πρόβαλε καθόλου το μεγαλείο μιας γαλλικής κωμωδίας στην περίοδο της μεγάλης της ακμής. Απλώς διασκευάστηκε με τρόπο τέτοιο ώστε να εξυπηρετεί την παράσταση. Η προχειρότητα στο στήσιμο του έργου θύμιζε τηλεοπτικό σήριαλ. Με εξαίρεση τη μουσική του πολύ ταλαντούχου Κωστή Μαραβέγια , το όλο σύνολο στερείται έμπνευσης, τόσο από πλευράς συντελεστών, όσο και διανομής.

Ο Μπέζος είναι ένας ταλαντούχος ηθοποιός που θα μπορούσε ν’ απογειώσει την παράσταση αν ήθελε. Η εντύπωση μου ήταν ότι βαριόταν να παίξει και δυστυχώς αυτό ήταν εμφανές. Επειδή ξέρει τους κώδικες της κωμωδίας, έχει τον τρόπο να στείλει το αστείο στην πλατεία, ακόμη κι έτσι. Βέβαια, αξίζει να επισημανθεί ότι το μεγαλύτερο μέρος  του κοινού ήρθε να δει τον Μπέζο όπως τον έχει συνηθίσει απ’ τα τηλεοπτικά σήριαλ  κι αυτό υποδηλώνει αμέσως το πλαίσιο στο οποίο εξαρχής τοποθετήθηκε αυτή η παράσταση.

«Φιλάργυρος» του Μολιέρου

ΚΤΙΡΙΟ ΤΣΙΛΛΕΡ – ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ

Μετάφραση / Σκηνοθεσία: Γιάννης Μπέζος

Σκηνικά/ Κοστούμια: Γιώργος Πάτσας

Μουσική/ Τραγούδια: Κωστής Μαραβέγιας

Φωτισμοί: Χρήστος Τζιόγκας

Βοηθός σκηνοθέτη: Δάφνη Σταυροπούλου

Διανομή:

Βαλέριος: Κωνσταντίνος Γαβαλάς

Κλεάνθης: Παναγιώτης Κατσώλης

Σίμος: Κώστας Κοράκης

Φροσύνη: Δάφνη Λαμπρόγιαννη

Αρπαγκόν :Γιάννης Μπέζος

Ιάκωβος: Άγγελος Μπούρας

Μαριάννα: Κωνσταντίνα Νταντάμη

Κλωντ: Κίτυ Παϊταζόγλου

Λίζα: Ντένια Στασινοπούλου

Ανσέλμ: Γιάννης Στόλλας

Λαφλές: Μιχάλης Τιτόπουλος

Αστυνόμος: Γιωργής Τσουρής

Advertisements

0 Responses to “«Φιλάργυρος» στο Εθνικό Θέατρο (Κεντρική Σκηνή)”



  1. Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Επισκεψιμότητα

  • 196,289 hits

Αρχείο


Αρέσει σε %d bloggers: