«Ο Μουνής» στο Θέατρο του Νέου Κόσμου (Κεντρική Σκηνή)

mounis

Οι υποψίες για απιστία, ένας οικογενειακός καυγάς που λίγο έλλειψε να καταλήξει σε φονικό, ο εγκλεισμός στη φυλακή, η αναπηρία, κι ένας βιαστικός γάμος συνθέτουν το σκηνικό του δραματοποιημένου διηγήματος της Λένας Κιτσοπούλου που ξετυλίγεται μπροστά μας σαν ζωγραφική απεικόνιση ακριβώς όπως θα το έφτιαχνε  κι ο κεντρικός ήρως, ο Μουνής. […«Αυτός ο άνθρωπος παράξενο τρένο. Έπινε πάντα σιωπηλός το καφεδάκι του στον καφενέ της πλατείας και με ένα μικρό μολυβάκι ζωγράφιζε το χάρτινο τραπεζομάντιλο. Αυτό ήταν το χούι του.» ]

Ένα ελληνικό χωριό στη δεκαετία του’ 80. Οι κάτοικοι γνωρίζουν ο ένας τον άλλο κυρίως με τα παρατσούκλια τους- ονόματα δοσμένα γιατί κάποια συνήθεια ή χαρακτηριστικό φανερώνουν. Ο Παντζάρας π.χ γίνεται κατακόκκινος  σαν παντζάρι όταν πίνει και φέρεται βίαια, ο Μουνής μεγάλωσε ανάμεσα σε γυναίκες κόκ.

Η Λένα Κιτσοπούλου είναι ευφυής καλλιτέχνης  με πολλές αρετές αλλά κι εμμονές που εδώ ευτυχώς λειτούργησαν δημιουργικά. Στον «Μουνή» καταπιάνεται μ’ ένα προσφιλές της θέμα, αυτό της ελληνικής επαρχίας, ίσως γιατί σ’ έναν μικρόκοσμο μπορείς να εντοπίσεις καλύτερα τις συμπεριφορές που τελικά αντανακλώνται στο σύνολο σχεδόν της κοινωνίας μας και χαρακτηρίζουν τον νεοέλληνα. Ευτυχώς, δεν πέφτει στην παγίδα της ηθογραφίας.

Σε μια εποχή που ο καθένας από μας κι όλοι μαζί χρειάζεται να επαναπροσδιοριστούμε ως άτομα, ως λαός, ως πολίτες, η Κιτσοπούλου με τον «Μουνή» βάζει βίαια μπροστά στα μάτια μας έναν καθρέφτη κι αποκαλύπτει τον κακό εαυτό που έντεχνα κρύψαμε τα χρόνια της αφθονίας και που τελικά είναι πάντα εδώ και μας στοιχειώνει. Η υποκρισία, η χαιρεκακία, το κουτσομπολιό, η ενοχή, το θράσος, η κακώς εννοούμενη μαγκιά, η επίφαση της ηθικής και τόσα άλλα είναι χαρακτηριστικά που δεν ξεχάστηκαν ποτέ αλλά επιμελώς καλλωπίστηκαν τα τελευταία τριάντα χρόνια…

Ο Παντελής Δεντάκης έπιασε πολύ σωστά τον παλμό της Κιτσοπούλου. Δεν γνωρίζω σε ποιο βαθμό συνεργάστηκαν, αλλά η παράσταση είχε όλα εκείνα τα στοιχεία ήθελε ν’ αναδείξει  η συγγραφέας. Πολύτιμοι αρωγοί,τα σκηνικά και τα καταπληκτικά κοστούμια της Γεωργίας Μπούρδα, η μουσική του Νικολόπουλου και πάνω απ’όλα η ταλαντούχα ομάδα Ω² των τεσσάρων ηθοποιών. Διάβασα μάλιστα ότι είναι απόφοιτοι της δραματικής σχολής του Ωδείου Αθηνών, οπότε αν αυτή ήταν η  πρώτη επαγγελματική τους δουλειά, τα έβγαλαν πέρα ως επαγγελματίες με πολυετή εμπειρία. Καλή συνέχεια!

Θέατρο του Νέου Κόσμου (Κεντρική Σκηνή)

«Ο Μουνής»

Συντελεστές

Σκηνοθεσία: Παντελής Δεντάκης
Κείμενο: Λένα Κιτσοπούλου
Επιμέλεια κίνησης: Αγγελική Στελλάτου
Σκηνικά-Κοστούμια: Γεωργία Μπούρδα
Μουσική: Κώστας Νικολόπουλος
Φωτισμοί: Σάκης Μπιρμπίλης
Φωτογραφίες: Κάλλι Χαρόβα
Βοηθοί σκηνοθέτη: Πάνος Τοψίδης, Αγάπη Κουρομπλή
Παίζουν: Σταύρος Γιαννουλάδης, Θανάσης Ζερίτης, Ελένη Κουτσιούμπα, Νεφέλη Μαϊστράλη, Αριστέα Σταφυλαράκη

Advertisements

0 Responses to “«Ο Μουνής» στο Θέατρο του Νέου Κόσμου (Κεντρική Σκηνή)”



  1. Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Επισκεψιμότητα

  • 195,843 hits

Αρχείο


Αρέσει σε %d bloggers: