«Αστερισμοί» στο Θέατρο του Νέου Κόσμου (Κεντρική Σκηνή)

 

Asterismoi

Δεν γνωρίζω ποιο ήταν το στοιχείο που γοήτευσε τον Βαγγέλη Θεοδωρόπουλο στο συγκεκριμένο έργο. Εικάζω πως του κέντρισε το ενδιαφέρον  η εξέλιξη μιας ερωτικής ιστορίας μέσω της κβαντικής θεωρίας και των πιθανοτήτων. Οι άπειρες δυνατότητες που έχουμε στη διάθεση μας να κινηθούμε, το τυχαίο, η συγκεκριμένη απόφαση έναντι μιας άλλης, αυτή η αέναη με λίγα λόγια κίνηση μέσα στο τεράστιο σύμπαν.

Η Μάριαν κι ο Ρόλαντ είναι δυο αταίριαστοι ουσιαστικά άνθρωποι. Εκείνη είναι φυσικός κι αυτός μελισσοκόμος. Γνωρίζονται στο σπίτι κάποιων κοινών φίλων κι έτσι ξεκινά η ερωτική ιστορία τους. Την εξέλιξη αλλά και την έκβαση αυτής της ιστορίας θα την παρακολουθήσουμε μέσα από τις διάφορες εκδοχές που προσφέρει ο νόμος των πιθανοτήτων.

Σκηνοθετικά βρήκα αδύναμη την εισαγωγή. Πριν ξεκινήσει η παράσταση κι ωστόσο ενσωματωμένη σ’ αυτήν ήταν η συζήτηση δύο φυσικών επιστημόνων για την κβαντική θεωρία και το σύμπαν. Μια συζήτηση που είχε ασυνήθιστα μεγάλη διάρκεια -ενώ αναμέναμε να ξεκινήσει το έργο- και που τελικά δεν είδαμε κι ολόκληρη (υπότιτλος  μας πληροφορούσε ότι όποιος ήθελε θα μπορούσαμε να μπει στο site του θεάτρου για τη συνέχεια)…

Δεν κατανοώ σε ποιο βαθμό ο σκηνοθέτης θεώρησε αναγκαίο να πρέπει να εξοικειώσει (αν υποθέσουμε ότι αυτή ήταν η πρόθεσή του κι ότι επιπλέον αυτό είναι εφικτό μέσα σε λίγα λεπτά) το κοινό του με τη θεωρία του σύμπαντος.  Και δεν καταλαβαίνω γιατί δεν οριοθέτησε σε αυστηρά χρονικά πλαίσια αυτό το εξωτερικό στοιχείο παρά το άφησε να πλατειάσει ( εικάζω ότι κράτησε κάτι λιγότερο από δέκα λεπτά) κουράζοντας μας τελικά.

Το έργο του Πέιν νομίζω ότι έχει ένα ενδιαφέρον σε πρώτο επίπεδο αλλά εμένα τουλάχιστον αυτό το πισωγύρισμα εκδοχών και σεναρίων δεν μου κράτησε αμείωτο το ενδιαφέρον, παρά τη σχετικά σύντομη διάρκεια της παράστασης.

Συμπαθές το σκηνικό ως αστρικός χώρος και ικανοποιητικές οι ερμηνείες των ηθοποιών και το στήσιμο τους που παρέπεμπε σε διαρκώς κινούμενους πλανήτες, ωστόσο το τελικό αποτέλεσμα το βρήκα κατώτερο των δυνατοτήτων όλων των συντελεστών.

Θέατρο του Νέου Κόσμου (Κεντρική Σκηνή)

«Αστερισμοί» του Νικ Πέιν

Μετάφραση: Δημήτρης Κιούσης
Σκηνοθεσία: Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος
Βίντεο-Εικαστικό περιβάλλον: Παντελής Μάκκας
Μουσική: Σταύρος Γασπαράτος
Επιμέλεια κίνησης: Αγγελική Στελλάτου
Παίζουν: Στεφανία Γουλιώτη, Μάκης Παπαδημητρίου –

Advertisements

0 Responses to “«Αστερισμοί» στο Θέατρο του Νέου Κόσμου (Κεντρική Σκηνή)”



  1. Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Επισκεψιμότητα

  • 196,279 hits

Αρχείο


Αρέσει σε %d bloggers: