«Ρινόκερος» στο θέατρο Θησείον

Rinokeros

Τι κάνεις όταν όλοι γύρω σου ακολουθούν μια τάση, ένα πιστεύω, μια αρχή που πιιθανότατα τους ξένιζε αρχικά αλλά στη συνέχεια την υιοθετούν από φόβο ίσως να μην νιώσουν διαφορετικοί; Πόσο αντέχεις να ξεχωρίζεις απ’ τα μάζα; Πόσο μπορείς να υποστηρίξεις την ομορφιά του να είσαι διαφορετικός ακόμα κι αν αυτό σημαίνει απομονωμένος από μια κοινωνία που νιώθει ασφάλεια μέσα στην ομοιομορφία της…

Ο Μπερανζέ ένας φιλήσυχος άνθρωπος  με μόνο του ελάττωμα το αλκοόλ ως μέσο να ξεπεράσει την έμφυτη δειλία του βλέπει με τρόμο τους πάντες γύρω του να μεταμορφώνονται σε ρινόκερους.  Αρχικά, άγνωστοι σ’ αυτόν άνθρωποι, στη συνέχεια οι συνάδελφοί του στο γραφείο, ο διευθυντής του, ο στενός του φίλος, η κοπέλα που του αρέσει. Παρόλη την ευθυνοφοβία και όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που τον τοποθετούν στους «πίσω θεατές της ζωής» (sic) δεν διστάζει ν’ αντισταθεί με σθένος και να υπερασπιστεί το δικαίωμα του να μείνει αλώβητος απ’ τη γενική υστερία της ρινοκερίτιδας.

Ο Ιονέσκο γράφει τον «Ρινόκερο» το 1959 θέλοντας να δηλώσει την απέχθεια του για έναν κόσμο κομφορμιστών που αδυνατεί αλλά κι αρνείται ν’ αντισταθεί ενώ οδεύει προς μια μαζική αποκτήνωση. Οι παραλληλισμοί με την εποχή μας δεν είναι βέβαια ατυχείς, ωστόσο καταλαβαίνει εύκολα κανείς ότι ο «Ρινόκερος» έχει μια διαχρονικότητα αφού τέτοια φαινόμενα ομαδοποίησης απαντώνται σε όλες τις εποχές και τις κοινωνικές συνθήκες.

Ο Θωμάς Μοσχόπουλος είναι ευρηματικός σκηνοθέτης και με κέφι έστησε μια παράσταση που όχι μόνο ανέδειξε το ήδη γνωστό και πολυπαιγμένο έργο, αλλά με χιούμορ τόνισε και την πολιτική και κοινωνική του διάσταση.

Η ομάδα των ηθοποιών με προεξάρχοντα τον πραγματικά αξιόλογο Μαυροματάκη είχε πολύ σωστή αίσθηση ρυθμού και αξιόλογη σκηνική παρουσία.  Ο Μαυροματάκης ιδιαιτέρως είναι ένας ιδανικός Μπερανζέ- θα τολμούσα να πω κι ένας ιδανικός πρωταγωνιστής στους ανδρικούς ρόλους του Ιονέσκο ( τον φαντάζομαι ήδη στο «Ο Βασιλιάς πεθαίνει»)-. Έχει σαν φυσιογνωμία αλλά και σαν στυλ υπόκρισης ένα σωστό μείγμα μελαγχολίας και  χαράς  που παραπέμπει στην αρχετυπική φιγούρα του κλόουν και που ταιριάζει πολύ στο σύμπαν του θεάτρου του παραλόγου.

Τα σκηνικά και τα κοστούμια ήταν ευφάνταστα ενώ η μουσική και η ατμόσφαιρα που παρέπεμπαν σε γαλλικό μπιστρό παλαιότερης εποχής συνετέλεσαν σ’ ένα αξιόλογο αποτέλεσμα.

Θέατρο Θησείον, ένα θέατρο για τις τέχνες

«Ρινόκερος» του Ε. Ιονέσκο

Μετάφραση-σκηνοθεσία: Θωμάς Μοσχόπουλος

Σκηνικά- Κοστούμια: Μαγδαληνή Αυγερινού, Έλλη Παπαγεωργακοπούλου

Παίζουν οι ηθοποιοί:

Θανάσης Δήμου, Ευαγγελία Καρακατσάνη, Μανώλης Μαυροματάκης, Ηρώ Μπέζου, Γιώργος Παπαγεωργίου, Γιώργος Χρυσοστόμου

Advertisements

0 Responses to “«Ρινόκερος» στο θέατρο Θησείον”



  1. Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Επισκεψιμότητα

  • 196,279 hits

Αρχείο


Αρέσει σε %d bloggers: