«Κέικ» στο Εθνικό θέατρο (ΚΤΙΡΙΟ ΤΣΙΛΛΕΡ – ΣΚΗΝΗ «ΝΙΚΟΣ ΚΟΥΡΚΟΥΛΟΣ»)

cake

Μέσα από μια ιστορία που αφορά στα εσωτερικά μιας πολυκατοικίας, ο Χατζηγιαννίδης – γνωστός στο ευρύ κοινό απ’ το «Λα Πουπέ» σκιαγραφεί 4 διαφορετικές προσωπικότητες και αναζητά τις ισορροπίες και τα όρια μέσα στη σημερινή κοινωνία χρησιμοποιώντας έναν φιλήσυχο άνθρωπο, μια νευρασθενή συγγραφέα, έναν οργισμένο νέο κι έναν μετανάστη.

Αφορμή της συνάντησης στο σπίτι του διαχειριστή είναι τα παράπονα που εκφράζονται απ’ τη συγγραφέα για κάποιον που πετάει τα σκουπίδια απ’ το μπαλκόνι του. Η ίδια όπως κι ο οργισμένος νεαρός φωτογραφίζουν τον μετανάστη ως εύκολο και προφανή στόχο. Ο διαχειριστής όμως αρνείται να κατηγορήσει κάποιον χωρίς αποδείξεις και τους φέρνει όλους ενώπιος ενωπίω.

Σ’ αυτήν τη συνάντηση ξετυλίγεται ένα κουβάρι από σχέσεις που ανάγονται στο παρελθόν, φιλίες, κουτσομπολιά, κακίες και ό,τι άλλο είναι πιθανό να συμβεί στον μικρόκοσμο μιας πολυκατοικίας. Συγχρόνως, οι «γηγενείς» έρχονται σε αντιπαράθεση με τον βιοπαλαιστή μετανάστη. Οι μεν υπεραμύνονται των κεκτημένων τους ελέω φυλετικής ανωτερότητας, ο δε υπεραμύνεται της αξιοπρέπειας του που σε άλλες ιδανικές συνθήκες δεν θα έπρεπε να τον διαχωρίζει από τους πολλούς.

Ο Χατζηγιαννίδης πολύ εύστοχα  αφουγκράζεται τον παλμό της σύγχρονης πολυπολιτισμικής κοινωνίας και βάζει μπροστά μας έναν καθρέφτη που δεν χρειάζεται ούτε να μεγεθύνει τις ατέλειες μας, ούτε να εξωραΐσει την εικόνα μας. Απλώς επισημαίνει ότι κανείς μας δεν είναι αθώος κοινωνικά, άρα δεν είναι και σε θέση να κατακρίνει τις συμπεριφορές των γειτόνων του ως τιμωρός.

Η σκηνοθεσία του Φιλιππίδη απογείωσε το έτσι κι αλλιώς ενδιαφέρον κείμενο. Μοντέρνα, αφαιρετική και με σωστή αίσθηση του μέτρου. Στο ίδιο πλαίσιο κινήθηκε το σκηνικό και τα κοστούμια του Γαβαλά, οι φωτισμοί του έμπειρου Παυλόπουλου που έχουν πάντα τον ενεργό ρόλο τους στις παραστάσεις που υπογράφει φωτιστικά και η μουσική επιμέλεια του Δρόσου.

Πολύ καλές οι ερμηνείες και των 4 ηθοποιιών με προεξάρχουσα αυτή του Μαλκότση που έκανε πολλούς ν’ αναρωτηθούν αν ο ηθοποιός είναι πράγματι ξένος…

 «Κέικ»   του Βαγγέλη Χατζηγιαννίδη

ΚΤΙΡΙΟ ΤΣΙΛΛΕΡ – ΣΚΗΝΗ «ΝΙΚΟΣ ΚΟΥΡΚΟΥΛΟΣ»

Σκηνοθεσία: Πέτρος Φιλιππίδης

Σκηνικά- Κοστούμια: Γιώργος Γαβαλάς

Μουσική επιμέλεια: Ιάκωβος Δρόσος

Φωτισμοί: Λευτέρης Παυλόπουλος

Βοηθός σκηνοθέτη: Χριστίνα Σπατιώτη

Βοηθός σκηνογράφου: Μιχάλης Σαπλαούρας

Διανομή:

Σάσα: Μίνα Αδαμάκη

Πέτρος: Λάζαρος Γεωργακόπουλος

Μπάμπης: Μάξιμος Μουμούρης

Αγκρόν: Λαέρτης Μαλκότσης

 

Advertisements

0 Responses to “«Κέικ» στο Εθνικό θέατρο (ΚΤΙΡΙΟ ΤΣΙΛΛΕΡ – ΣΚΗΝΗ «ΝΙΚΟΣ ΚΟΥΡΚΟΥΛΟΣ»)”



  1. Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Επισκεψιμότητα

  • 197,093 hits

Αρχείο


Αρέσει σε %d bloggers: