«Ένας άνθρωπος για όλες τις εποχές» στο Εθνικό Θέατρο

Thomas More

Η ερωτική ιστορία του Ερρίκου του Η’ με την Άννα Μπολέυν αποτελεί θεμελιώδη λίθο στην ιστορία της Αγγλίας καθώς αφενός υπήρξε η αιτία ρήξης του Ερρίκου με την Ρωμαιοκαθολική εκκλησία με αποτέλεσμα την ίδρυση της Εκκλησίας της Αγγλίας και αφετέρου γέννησε την Ελισσάβετ την Α’- γυναίκα που έμελλε να μετατρέψει αργότερα την Αγγλία σε διεθνή δύναμη.

Ο Ρόμπερτ Μπολτ επιλέγει την ιστορία ως φόντο για να μιλήσει για τον Τόμας Μορ, νομικό, συγγραφέα και πολιτικό που πλήρωσε με τη ζωή του την άρνηση του να ταχθεί με την απόφαση του βασιλιά και να ορκιστεί στη νέα βασίλισσα και συνεπώς στη νέα τάξη πραγμάτων. Η απόφαση του Μορ είναι ενδεικτική του χαρακτήρα του ανδρός και της ιδιαιτερότητας του να μπορεί να διαχειρίζεται τον δημόσιο λόγο του σύμφωνα με τις αρχές του και όχι προκειμένου να γίνεται αρεστός στο περιβάλλον του. Ο Μορ υπήρξε ιδιαιτέρως ευφυής άνθρωπος και γνώριζε αν, πότε και πως έπρεπε να εκφράσει κάποια άποψη. Η άρνηση του να χειραγωγηθεί και να συμφωνήσει με την επιθυμία του βασιλιά του στοίχισε τη ζωή αλλά όπως πολύ χαρακτηριστικά είπε ο ίδιος στο δικαστήριο που αποφάσισε την καταδίκη του «δεν με σκοτώνετε για τις πράξεις μου αλλά για τις ιδέες που υπάρχουν στο μυαλό μου»

Η σκιαγράφηση του πορτρέτου του Μορ λειτουργεί ως ένα μοντέλο ανθρώπινης συμπεριφοράς. Με άλλα λόγια ο Μπολτ επιλέγει να μιλήσει για ηθική και ακεραιότητα σε εποχές που αν αυτές δεν συμβάδιζαν με την επιθυμία του μονάρχη, ο εμπλεκόμενος πλήρωνε το τίμημα με τη ζωή του- όπως ακριβώς συνέβη και στον Μορ. Έτσι, κάτω απ’ αυτό το πρίσμα θα λέγαμε ότι η περίπτωση Τόμας Μορ θα μπορούσε να χρησιμεύσει ως παράδειγμα και στην τωρινή πραγματικότητα όπου πολιτική και κοινωνία έρχονται σε σύγκρουση με τη δεύτερη ν’ αμφισβητεί συχνά το ήθος της πρώτης….

Με βάση όλα τα παραπάνω, εξακολουθώ να πιστεύω ότι το θεατρικό έργο του Μπολτ είναι εντελώς αντιθεατρικό, αφού δεν προσφέρεται για δράση στη σκηνή, ενώ επιπλέον περιέχει φιλοσοφικούς στοχασμούς, θεολογικές ρήσεις και πολιτικούς διαξιφισμούς μακιαβελικού τύπου που προορίζονται κατά κύριο λόγο προς αναγνωστική τέρψη.

Για την ιστορία του έργου αξίζει ν’ αναφέρουμε ότι διασκευάστηκε σε σενάριο απ’ τον ίδιο τον Μπολτ και γυρίστηκε ταινία το 1966. Ήταν δε τέτοια η επιτυχία της που απέσπασε έξι βραβεία της ακαδημίας κι ανάμεσα τους αυτό της καλύτερης ταινίας της χρονιάς.
Τέλος στα βιογραφικά(sic) του έργου να προσθέσουμε ότι τον τίτλο « Ένας άνθρωπος για όλες τις εποχές» ( “A man for all seasons”) ο Μπολτ τον δανείστηκε από ένα σύγγραμμα του Άγγλου φιλολόγου του 16ου αιώνα Ρόμπερτ Γουίτινγκτον, στο οποίο ο Σερ Τόμας Μορ χαρακτηρίζεται έτσι.

Με την παράσταση αυτή, το Εθνικό θέατρο μου έδωσε την εντύπωση ότι κάνει στροφή στον χρόνο προς τα πίσω αισθητικά και θεματολογικά κι αυτό δεν το κατατάσσω στα υπέρ του. Παρακολουθώντας την μάλιστα, αδυνατούσα να κατανοήσω τη σκηνοθετική συμβολή του Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου. Τον έχουμε συνηθίσει σε άλλες σκηνοθεσίες και θεωρώ ότι εδώ έκανε απλή mise en scene ( χρησιμοποιώ τον γαλλικό όρο για τη σκηνοθεσία στην κυριολεξία του όμως που σημαίνει σκηνική τοποθέτηση) παραδίδοντας μας μια παράσταση ακαδημαϊκή, μονότονη και άνευρη.

Ο Γιώργος Μιχαλακόπουλος είναι ένας πολύ καλός ηθοποιός ρεπερτορίου με σημαντικούς ρόλους στο ενεργητικό του. Ωστόσο, το παίξιμο του μαρτυρούσε κούραση. Δεν έχω πρόθεση να είμαι αφοριστική εστιάζοντας στην ηλικία του καθώς πιστεύω ότι στο θέατρο δεν υπάρχουν τέτοιοι περιορισμοί. Η φυσική του αντοχή να είναι στη σκηνή συνεχώς βγάζοντας τα πέρα με ένα μεγάλο σε έκταση κείμενο είναι αξιοθαύμαστη. Ωστόσο, ηθοποιοί με τέτοια πείρα κινδυνεύουν συχνά να πέσουν στην παγίδα του υπάλληλου που κάνει κάθε μέρα το ίδιο πράγμα τόσο καλά που μπορεί να το κάνει και με κλειστά τα μάτια, σχεδόν μηχανικά…

Ο Γιώργος Μοσχίδης αντίθετα, αν και ηθοποιός της ίδιας γενιάς και σχολής  ήταν περισσότερο «ζωηρός» στην ολιγόλεπτη αλλά ουσιαστική για το έργο εμφάνιση του.

Σωστή ως προς το γενικό ύφος της παράστασης και η υπόλοιπη διανομή με εμφανείς όμως ανισότητες τόσο ερμηνευτικά όσο και σε επίπεδο δυνατοτήτων, τουλάχιστον για όσους έχουμε δει και θαυμάσει σε άλλες δουλειές (αναφέρομαι πρόχειρα στις Ανέζα Παπαδοπούλου και Στεφανία Γουλιώτη που αδικούνται εδώ…)

Η εμφάνιση του Δημήτρη Πιατά σε πολλαπλούς ρόλους, απ’ τον αφηγητή, τον υπηρέτη, τον βαρκάρη, τον δεσμοφύλακα, τον δήμιο κόκ είχε την πρόθεση να εκμοντερνιστεί λίγο το έργο, να έρθει περισσότερο στα καθ’ ημάς και να μην μοιάζει ως μουσειακή η παράσταση κι αποτέλεσε το μόνο θετικό στοιχείο όλου του εγχειρήματος.

«Ένας άνθρωπος για όλες τις εποχές» του Ρόμπερτ Μπολτ
ΚΤΙΡΙΟ ΤΣΙΛΛΕΡ – ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ

Μετάφραση: Ροδόλφος Μορώνης
Σκηνοθεσία: Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος
Διασκευή-Δραματουργική επεξεργασία: Έλσα Αδριανού
Σκηνικά: Αντώνης Δαγκλίδης
Κοστούμια: Κλαιρ Μπρέισγουελ
Επιμέλεια κίνησης: Αγγελική Στελλάτου
Μουσική: Σταύρος Γασπαράτος
Φωτισμοί: Σάκης Μπιρμπίλης
Βοηθός σκηνοθέτη: Άννα Τσαπάρα
Βοηθός σκηνογράφου: Αμαλία Θεοδωροπούλου
Βοηθός ενδυματολόγου: Μυρτώ Κοσμοπούλου
Βοηθός συνθέτη: Λήδα Μανιατάκου
Διανομή:
Ένας συνηθισμένος άνθρωπος: Δημήτρης Πιατάς/ Γυναίκα: Μαίρη Σαουσοπούλου/Σερ Τόμας Μορ: Γιώργος Μιχαλακόπουλος/Ρίτσαρντ Ρίτς: Αλέξανδρος Μαυρόπουλος/Δούκας του Νόρφολκ: Μάνος Βακούσης/Άλις Μορ: Ανέζα Παπαδοπούλου/Μάρκαρετ Μορ: Στεφανία Γουλιώτη/Τόμας Κρόμγουελ: Αλέξανδρος Μυλωνάς/Καρδινάλιος Γούλσι: Γιώργος Μοσχίδης/Σαπουίς: Γιώργος Γιαννακάκος/Γραμματέας του Σαπουίς: Ρίνο Τζάνι/Ουίλλιαμ Ρόπερ: Παναγιώτης Κατσώλης/Ερρίκος Η΄: Γιάννης Τσορτέκης/Κράνμερ: Κώστας Γαλανάκης

Advertisements

0 Responses to “«Ένας άνθρωπος για όλες τις εποχές» στο Εθνικό Θέατρο”



  1. Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Επισκεψιμότητα

  • 195,839 hits

Αρχείο


Αρέσει σε %d bloggers: