«Σταματία, το γένος Αργυροπούλου» στο θέατρο του Νέου Κόσμου

Stamatia

Η Σταματία κόρη τμηματάρχη ενός υπουργείου κάπου στα μέσα της δεκαετίας του ’50,  ζει στις παρυφές της ζωής. Απ’ τη μέρα που σκοτώνεται ο αρραβωνιαστικός της μέχρι τα γεράματά της, αυτοπεριορίζεται στην ασφάλεια των τεσσάρων τοίχων του σπιτιού της. Οι άνθρωποι γύρω της αλλάζουν, μεγαλώνουν, ερωτεύονται, έχουν σεξουαλικές σχέσεις, γεννιούνται και πεθαίνουν, αλλά η Σταματία παραμένει αμετακίνητη σε ιδανικά, αξίες κι οράματα που ενώ έχουν αποκαθηλωθεί εκτός σπιτιού, στην ψυχή της είναι πιο ζωντανά από ποτέ. Ανακαλύπτει αργά την αγάπη για το διάβασμα κι ένας ολόκληρος κόσμος ανοίγεται μέσα απ’ τις σελίδες των βιβλίων που μέχρι εκείνη τη στιγμή προορίζονταν απλώς για ξεσκόνισμα · ένας κόσμος παλιός βέβαια.  Ιστορία, γεωγραφία πόλεμοι που τελείωσαν προ πολλού. Η Σταματία γοητεύεται απ’ το παρελθόν και σταματάει να κατανοεί το παρόν που τελικά την ξεπερνά. Αναγκάζεται ν’ αντιμετωπίσει την πραγματικότητα όταν ως φυσική εξέλιξη της ηλικίας της, το μόνο μέλλον που ανοίγεται μπροστά της είναι ένας οίκος ευγηρίας.

Μέσα απ’ τα πενήντα σχεδόν χρόνια που η Σταματία μας αφηγείται τη ζωή της, κυλάει και η πολιτική κατάσταση της χώρας. Πόλεμος, εμφύλιος, χούντα, μεταπολίτευση, οικονομική κρίση. Η Ελλάδα φτάνει να ταυτιστεί μ’ αυτή τη γυναίκα που οχυρώνεται στο παλιό και το γνώριμο, αδυνατώντας να παρακολουθήσει, να κατανοήσει, να ενσωματωθεί… τελικά να ζήσει…

Ποιά είναι όμως η Σταματία που απασχολεί τον συγγραφέα; Πρόκειται απλώς για μια γυναίκα παλαιάς κοπής, μια ρομαντική φιγούρα που ξεπηδά απ’ το σεντούκι με τα σεμεδάκια που προορίζονταν για προικιά της; Είναι ένας άνθρωπος που λόγω δειλίας ή και απροθυμίας στέρησε από τον εαυτό του το δικαίωμα να ζήσει; Είναι το μάθημα που πρέπει να διδασκόμαστε εγκαίρως σχετικά  με το πόσο γρήγορα περνάει η ζωή, πόσο εύκολα ξοδεύεται  ο χρόνος, πώς μέσα σ’ αυτό τον περιορισμένο χωροχρόνο δεν έχουμε την πολυτέλεια να ζούμε για να ικανοποιήσουμε τους άλλους κι όχι τον εαυτό μας ή πως τελικά δεύτερη ζωή δεν έχει;

Μήπως η Σταματία είναι σαν τη χώρα μας που μόνη, βυθισμένη στον μιθριδατισμό της αρνείται να συνειδητοποιήσει την ταχύτητα με την οποία ο κόσμος αλλάζει και νιώθει πως επειδή προσέφερε όλοι της χρωστάνε; Μήπως και η Σταματία αυτό ενδόμυχα δεν έκανε; Προσέφερε γη και ύδωρ στην οικογένεια της αδερφής της για να λάβει πίσω πίκρα κι εξαπάτηση.

Ο Σωτηρίου γράφει έναν υπέροχα αλληγορικό μονόλογο για μια γυναίκα που αρνείται να δει τη ζωή να εξελίσσεται και για μια χώρα που προσκολλημένη στα ιδανικά του παρελθόντος αδυνατεί να κατανοήσει τη νέα εποχή όπως αυτή διαμορφώνεται ερήμην της.

Η  Ελένη Ουζουνίδου είναι αποκάλυψη. Κατάφερε να αποδώσει τη Σταματία με απλότητα και χιούμορ. Επιπλέον, προσέδωσε στον ρόλο της μια οικειότητα που δημιουργεί την εντύπωση ότι κάτι σου θυμίζει αυτή η Σταματία. Τη γεροντοκόρη θεία, μια γειτόνισσα, μια γνωστή που θυσίασε τη ζωή της για τους άλλους. Άλλοτε με συγκίνηση και τρυφερότητα, άλλοτε με αυστηρότητα και κριτική ματιά στέκεται απέναντι σ’ αυτό το πλάσμα με κατανόηση κι αγάπη. Την ψέγει γιατί άφησε τη ζωή να της γλιστρήσει απ’ τα χέρια αλλά και τη συμπονεί βαθιά γιατί το τίμημα που πληρώνει γι’ αυτήν την ακατανόητη εμμονή με το παρελθόν είναι βαρύ.

Το τραγικό στοιχείο στην ιστορία της Σταματίας είναι ότι η ίδια η ηρωίδα μοιάζει να μην έχει καμιά συναίσθηση της τραγικότητας της. Δεν μετανιώνει που δεν έζησε. Δεν καταλαβαίνει τι έχασε, δεν επιθυμεί αυτά που δεν πρόλαβε ή δεν άφησε να έρθουν κι αφήνεται να βυθιστεί στην άγνοια της δυστυχία της. Τελικά καλύτερα να είναι κανείς συνειδητά δυστυχής ή αφελώς ευτυχής;

«Σταματία, το γένος Αργυροπούλου» του Κώστα Σωτηρίου

Συντελεστές

Σκηνοθεσία: Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος
Σκηνικά-Κοστούμια: Μαγδαληνή Αυγερινού
Μουσική επιμέλεια: Νέστορας Κοψιδάς
Σχεδιασμός φωτισμών: Σάκης Μπιρμπίλης

Φωτογραφίες Νίκος Καρανικόλας (Locotoro Design & Photography)

 

 

 

 

Advertisements

0 Responses to “«Σταματία, το γένος Αργυροπούλου» στο θέατρο του Νέου Κόσμου”



  1. Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Επισκεψιμότητα

  • 196,271 hits

Αρχείο


Αρέσει σε %d bloggers: