«Θερισμός» στο Εθνικό Θέατρο

Βλέποντας τον «Θερισμό» μου ήρθε στο νου μια εικόνα. Να είναι κατακαλόκαιρο να ζεσταίνουν τους λουόμενους οι ακτίνες του ήλιου, ν’ ακούγεται η θάλασσα κι οι χαρούμενοι ήχοι του καλοκαιριού, να μυρίζει καρπούζι κι όλες οι έγνοιες να ζητούν αναβολή ως τον Σεπτέμβρη. Ξαφνικά, μια τορπίλη που πέφτει από απροσεξία καταστρέφει όλη αυτή την ξεγνοιασιά και σκορπίζει τον τρόμο.

Ο «Θερισμός» του Δημητριάδη είναι ένα θρίλερ. Αναζητώντας τις εκλεκτικές συγγένειες στην τέχνη θα μπορούσε να παραπέμψει στη στιγμή που στο «Τι απέγινε η Μπέιμπι Τζέην, το ασημένιο σκεύος φαγητού ανοίγει για ν’ αποκαλύψει ένα ποντίκι…

Οι χαρακτήρες του Δημητριάδη παραθερίζουν σ’ ένα ακριβό θέρετρο πολύ μακριά απ’ τα σπίτια τους, επιθυμώντας να ξεφύγουν απ’ τις έγνοιες τους. Είναι δε τόσο γλυκά αποχαυνωμένοι στις πολυτελείς ξαπλώστρες τους πίνοντας εξωτικά κοκτέιλ που δεν θέλουν  να κουνηθούν ούτε για να πέσουν στη θάλασσα.

Αυτή την ειδυλλιακή εικόνα παίρνει ο συγγραφέας και με μαεστρία την μετατρέπει σταδιακά σε εφιάλτη. Ο ήχος των κινητών που στη διάρκεια αυτής της γλυκιάς χαύνωσης διακόπτει τους λουόμενους τους θυμίζει σε μικρές δόσεις τι έχουν αφήσει πίσω τους. Τα δυο ζευγάρια από ένα κακομαθημένο παιδί εφηβικής ηλικίας που τους τηλεφωνεί χτυπώντας τους στο ευαίσθητο σημείο τους. Η μονή της παρέας έναν άπιστο εραστή που την προκαλεί και την εμπαίζει αλλά εκείνη τρέχει σαν σκυλάκι πίσω του.

Ό,τι σπέρνεις θερίζεις λέει ο σοφός λαός κι έτσι η ώρα που θ’ ανοίξει το ασημένιο σκεύος δεν θ’ αποκαλύψει απλώς ένα ποντίκι που τρομάζει αλλά όλο το σαθρό οικοδόμημα της ζωής τους που εκείνη τη στιγμή δεν μπορεί πια παρά να καταρρεύσει οριστικά, παρόλες τις ανέσεις και την ακριβοπληρωμένη γαλήνη που τους περιβάλλουν.

Ο Δημητριάδης κάνει ένα πολύ εύστοχο σχόλιο για τους επαναπαυμένους ανθρώπους τόσο σε επίπεδο προσωπικής, όσο και κοινωνικής αλλά και πολιτικής ζωής. Ο σύγχρονος άνθρωπος πάσχει από εσωστρέφεια και  φοβία. Όταν κλείνουν οι πόρτες του σπιτιού, θέλει ν’ αφήσει την κόλαση έξω. Επιθυμεί να κλείσει τα μάτια και τ’ αυτιά στη δυστυχία που πλησιάζει, το κακό συμβαίνει αλλού, εκείνος μπορεί να κάθεται αμέριμνος στον καναπέ/ξαπλώστρα του και το πολύ-πολύ να παρακολουθεί παθητικά απ’ τον δέκτη σαν να βλέπει ταινία – ολίγον τι στενόχωρη-αλλά ταινία…

Δεν είναι πολύ του γούστου μου ο Δημήτρης Δημητριάδης σαν θεατρική γραφή. Ενώ έχει πράγματα να πει νιώθω ότι κυριαρχεί ένας ακκισμός που είναι ενοχλητικός. Ακόμα κι αυτό το δυσνόητο μοιάζει σαν να γίνεται επί τούτου κι όχι γιατί βγαίνει αυθόρμητα… Ο «Θερισμός» ήρθε ν’ ανατρέψει αυτή την πεποίθηση γιατί ο προβληματισμός και το αποτέλεσμα δικαίωσαν την οποιαδήποτε αυταρέσκεια.

Ο Τάρλοου υπέγραψε μια ευφυή σκηνοθεσία με αρωγούς τα ωραία σκηνικά και κοστούμια της Μανωλοπούλου και το εκπληκτικό βίντεο του Δήμα.  Όλη αυτή η καλοκαιρινή ραστώνη, η νωχελικότητα, η χαλάρωση σε συνδυασμό με το έντονο ταμπεραμέντο των  χαρακτήρων, τα πάθη και την  υποβόσκουσα εκρηκτικότητα οδηγούν σ’ ένα κρεσέντο που παραλύει. Ο τρόμος που βιώνουν οι παραθεριστές μετά από ένα  τηλεφώνημα θα τους αφυπνίσει προς στιγμήν αλλά δεν θα λειτουργήσει σαν καταλύτης ουσιαστικής αλλαγής. Θα γυρίσουν πλευρό στην ξαπλώστρα και θ’ απασχολήσουν το μυαλό τους με το σε πόση ώρα θα πάνε στη θάλασσα. Απ’ τις πιο δυνατές σκηνές λίγο πριν το τέλος το τραγουδιστικό παραλήρημα με ρυθμούς ραπ. Οι χαρακτήρες δεν είναι πια οι ίδιοι αλλά μοιάζουν σαν χαμένοι, σαν να μην ξέρουν πώς ν’ αλλάξουν ακόμα κι όταν η αλλαγή έχει ήδη συντελεστεί (sic).

Δυνατές ερμηνείες από την Αλεξία Καλτσίκη και την Άννα Μάσχα. Σε δεύτερο πλάνο ο Νίκος Ψαρράς με τη Μάρω Παπαδοπούλου και πιο αδύναμος της διανομής αν και πληρούσε τις εξωτερικές προδιαγραφές του ρόλου ο Περικής Μουστάκης

«Ο Θερισμός» έχει την ευφυΐα ενός κειμένου που μοιάζει με ανάλαφρη κωμωδία αλλά μέσα του κρύβει πολύ από ανθρώπινη δυστυχία και μοναξιά.

«Θερισμός» του Δημήτρη Δημητριάδη

ΚΤΙΡΙΟ ΤΣΙΛΛΕΡ – ΣΚΗΝΗ «ΝΙΚΟΣ ΚΟΥΡΚΟΥΛΟΣ»

Σκηνοθεσία: Δημήτρης  Τάρλοου

Σκηνικά κοστούμια: Ελένη Μανωλοπούλου

Μουσική: Κατερίνα Πολέμη

Φωτισμοί: Αλέκος Αναστασίου

Κίνηση: Κορίνα Κόκκαλη

Βοηθός σκηνοθέτη: Δήμητρα Κουτσοκώστα

Σκηνοθεσία βίντεο: Χρήστος Δήμας

Βοηθός σκηνογράφου/ενδυματολόγου: Δάφνη Παπαϊωάννου

Σχεδιασμός κομμώσεων: Χρόνης Τζήμος

Διευθυντής φωτογραφίας: Γιώργος Αργυροηλιόπουλος

Δραματολόγος παράστασης : Έρι κύργια

Διανομή:

Ζουζού: Άννα Μάσχα

Ρουμί: Περικλης Μουστάκης

Ασούρ: Νίκος Ψαρράς

Λίκρα: Αλεξία Καλτσίκη

Μπόνα: Μάρω Παπαδοπούλου

 

Advertisements

0 Responses to “«Θερισμός» στο Εθνικό Θέατρο”



  1. Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Επισκεψιμότητα

  • 196,488 hits

Αρχείο


Αρέσει σε %d bloggers: