Archive for the 'Εκθέσεις' Category

Δημήτρης Χαρισιάδης: Από την πρόβα στο χειροκρότημα, Επίδαυρος 1954-1966

Στην αίθουσα Τέχνης «Ερμούπολη» από τις 24 Μαρτίου ως τις 8 Απριλίου, με πρωτοβουλία του Μουσείου Μπενάκη και του Θεατρικού Πολιτιστικού Ομίλου Σύρου «Απόλλων».

Αφίσα

Ήταν ευτυχής η συγκυρία να διαβάσω γι’ αυτήν την έκθεση λίγες ώρες πριν πάρω το καράβι για τη Σύρο. Γιατί, τι καλύτερο άλλωστε απ΄ το να πάω σε αγαπημένο νησί και να δω έκθεση γύρω από αγαπημένο θέμα. Την απόλαυσα και σας μεταφέρω την ταυτότητα της απ’το έντυπο υλικό που πήρα:

Η φωτογραφική έκθεση με τίτλο: Δημήτρης Χαρισιάδης. Από την πρόβα στο χειροκρότημα, Επίδαυρος 1954-1966, είναι μια φωτογραφική ιστορία με αντικείμενο όσα διαδραματίζονται κατά την προετοιμασία και την υλοποίηση μιας παράστασης αρχαίου δράματος στο θέατρο της Επιδαύρου. Οι 54 φωτογραφίες του Δημήτρη Χαρισιάδη σταχυολογήθηκαν μέσα από ένα πλούσιο υλικό που ο δημιουργός συγκέντρωσε καλύπτοντας το Φεστιβάλ Επιδαύρου από το 1954 ως το 1966.

Αφετηρία της αφήγησης αποτελεί η απεικόνιση της θεατρικής σκηνής με την περιορισμένη επέμβαση του σκηνογράφου στο αρχαίο θέατρο. Μέσα σ’ αυτόν τον χώρο, έρχονται να προστεθούν στιγμιότυπα από τα παρασκηνιακά δρωμενα.

Ο φωτογράφος εισβάλλει διακριτικά, σαν φιλικός παρατηρητής, καταγράφοντας τα όσα συμβαίνουν κατά τη διάρκεια της πρόβας. Ο φακός του αιχμαλωτίζει την ένταση του σκηνοθέτη καθώς δίνει οδηγίες στους ηθοποιούς και στην προσπάθεια της χορογράφου να διδάξει την κίνηση. Αντίθετα, οι ηθοποιοί εμφανίζονται σε στιγμές ανάπαυλας, ανεπηρέαστοι ακόμη από το άγχος της τελικής ερμηνείας. Ακολουθούν οι γενικές δοκιμές, με τις κερκίδες του θεάτρου άδειες από κόσμο, όπου οι καλλιτέχνες ντυμένοι πια με τα ανάλογα κοστούμια, ενσαρκώνουν τους ρόλους τους.

Η συνέχεια της ιστορίας αλλάζει τοποθεσία και μεταφέρεται στο λιμάνι της Παλαιάς Επιδαύρου όπου αγκυροβολεί το πλοίο ΑΙΓΙΝΑ γεμάτο θεατές. Ο φωτογράφος καταγράφει την αποβίβασή τους και την μετέπειτα επιβίβασή τους σε λεωφορεία, με τελικό προορισμό το αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου.

Η εξιστόρηση συμπληρώνεται από τις σκηνές του κόσμου που ανυπόμονα αναμένει την έναρξη της παράστασης. Το θέατρο σταδιακά γεμίζει. Τέλος, η ιστορία κλείνει με το δύσκολο εγχείρημα της φωτογράφησης μιας θεατρικής παράστασης. Ο Χαρισιάδης καταφέρνει να μεταφέρει τη μαγική λάμψη του χώρου της Επιδαύρου ακέραιη και απερίσπαστη από προσωπικές εκδοχές και απόψεις.

Οι φωτογραφίες αυτές, παρόλο που εκπροσωπούν τα δώδεκα πρώτα χρόνια του Φεστιβάλ, αποτελούν μοναδικό τεκμήριο μιας σημαντικής εποχής για το ελληνικό θέατρο.

Και δυο λόγια για τον φωτογράφο:

Γόνος αστικής οικογένειας από την Καβάλα, ο Δημήτρης Χαρισιάδης (1911-1993) σπούδασε Χημεία στη Λωζάνη. Το ενδιαφέρον του γρήγορα μονοπώλησε η φωτογραφία στην οποία μυήθηκε μέσα από τα ξένα φωτογραφικά περιοδικά και βιβλία.Αφετηρία της φωτογραφικής του πορείας αποτελεί το αλβανικό μέτωπο (1940) όταν ο Χαρισιάδης ως έφεδρος αξιωματικός και επίσημος φωτογράφος του στρατού απαθανάτισε τη ζωή των στρατιωτών και την επέλαση της ελληνικής στρατιάς στη Β. Ήπειρο. Μετακληθείς λόγω της γλωσσομάθειάς του, στην Αθήνα, θα καταγράψει τις δύσκολες συνθήκες διαβίωσης κατά τη διάρκεια της Κατοχής. Ως ανταποκριτής του ευρωπαϊκού τύπου φωτογραφίζει τα Δεκεμβριανά και τον Εμφύλιο.

Υπήρξε από τους πρωτεργάτες στην ίδρυση της Ελληνικής Φωτογραφικής Εταιρείας το 1952. Από το 1956 έως το 1985 διατηρούσε το γνωστό φωτογραφικό πρακτορείο «Δ.Α. Χαρισιάδης» με τον συνεργάτη του Διονύση Ταμαρέση. Στα πλαίσια της εμπορικής φωτογράφησης ειδικεύτηκε στη βιομηχανική φωτογραφία και τη διαφήμιση, καταγράφοντας υποδειγματικά την εκβιομηχάνιση της χώρας, την ανάπτυξη της ναυτιλίας, την εξάπλωση της σύγχρονης αρχιτεκτονικής και γενικότερα όλη την οικονομική άνθηση του τόπου. Ως φωτογράφος του Εθνικού Θεάτρου θα εντρυφήσει και στη θεατρική φωτογραφία καταθέτοντας πολυτιμότατο υλικό για την ιστορία του.Η διεθνής αναγνώριση της καλλιτεχνικής αξίας του έργου του ήρθε από νωρίς. Ήταν ο μόνος έλληνας που συμμετείχε στη μεγάλη έκθεση: The family of Man στη Νέα Υόρκη το 1955. Επίσης πήρε μέρος στις εκθέσεις:
Greece by eleven photographers στο Σικάγο το 1957, The face of the European στο Μόναχο το 1959 και πολλές άλλες. Η ισορροπημένη, συχνά αφαιρετική σύνθεση, η άψογη τεχνική, το χιούμορ και η αισιοδοξία χαρακτηρίζουν τη γραφή του Χαρισιάδη ο οποίος συνδύασε τις ξένες επιδράσεις με την ελληνική αισθητική σε ένα καθαρά προσωπικό ύφος.


Επισκεψιμότητα

  • 195,850 hits

Αρχείο